Quotiens ī eremo ꝯſtitutus ⁊ illavaſta ſolitudīe q̄ exuſtā ſolis ardoribus horriduꝫ monachis preſtathabitaculū. putaui me romanis delicijs intereſſe. Horrebāt ſacͣco mēbra deformia. ſqualidā cutis ſitumethiopice carnis obduxerat quotidie lacrime quotidie gemitus Et ſiquando repugnātē ſomnus imminēs opp̄ſſiſſet. nuda humo vix oſſaherētia collidebāt de cibis ⁊ potutaceo. Cū etiaꝫ languētes aqͣ frigida vtant̉ ⁊ coctū aliqͥd accepiſſe luxuria ſit et tamen ſcorpionuꝫ tm̄ ſocius ⁊ ferarū ſepe choreis intererāpuellarū. ⁊ ī frigido corpore ⁊ carne p̄mortua ſola libidinis incēdiapullulabant. ita ꝙ ſꝑ flebā et repugnantē carnē edomandā inediā ſt̓igebam. diem crebro ꝯiunxi cū nocte. Hec prius a pectoris ceſſabamverberibꝰ qͣꝫ a dn̄o rediret tranqͥllitas. Ipſam quoqꝫ cellulā meaꝫ qͣſicogitationū ꝯſciam ꝑtimeſcebam.et mihi iratꝰ et rigidus ſolus deſerta penetrabā Et vt mihi teſtis ē dominus. poſt ml̓tas nonnunqͣꝫ lacrimas mͥ videbar intereſſe agminibꝰangl̓oꝝ Per qͣdrienniū ergo ibidēpenitentia ſic peracta ad bethleeꝫopidū remeauit. vbi prudensˡ aīalad preſepe dn̄i ſeſe obtulit permanſurum. Dibliothecā aūt ſuam quāſummo ſtudio ſibi ꝯdiderat clauſāaliosqꝫ libros iteꝝ relegens diemieiunijs ducebat ad veſperuꝫ Nultos āt ibidē diſcipulos coadunāsin ſancto ꝓpoſito et trāſlatione ſcripturaꝝ qͥnquagīta annis ⁊ ſex mēſibus deſudauit. et vſqꝫ ad fineꝫ vite virgo ꝑmanſit. Licet at in hac lezenda dicat̉ ꝙ virgo ſꝑ fuerit ipſetn̄ de ſe ſcribit ad palmaciū. Virginitateꝫ in celo p̄fero. non qꝛ habeoſꝫ qꝛ magꝭ. miror ꝙ nō habeo. Tanta deniqꝫ laſſitudine fatigatꝰ eſt vtin ſtrato ſuo iacēs funiculo ad trabem ſuſpēſo ſupinis manibꝰ ſe leuaret vt .ſ. officiuꝫ monaſterij ꝓut poterat exhiberet. ¶ Quadaꝫ ꝟo dieadueſperaſcēte cū Ieronimꝰ cū fratribꝰ ad ſacrā lectionē audiendā ſederet ſubito leo qͥdam claudicansingreſſus ē. Quo viſo cū ceteri fratres fugeret Ieronimꝰ eideꝫ. q. hoſpiti obuiauit Leo gͦ cū pedē leſuꝫon̄deret. vocatis fr̄ibus pedeꝫ ſibip̄cepit ablui et diligent̉ eiꝰ plagamreqͥri. Qd̓ cū factū fuiſſꝫ inuenerūtleonis plantā a ſentibꝰ vulnerataAdhibita gͦ diligēti cura leo ꝯualuit ⁊ omi feritate depoſita int̓ eo?qͣi aīal domeſticum hītauit Tūc vidēs Iero. ꝙ nō tā ꝓ ſanitate ſui pedis qͣꝫ ꝓ eoꝝ vtilitate leonē deꝰ miſiſſet. de fratrū ꝯſilio hͦ eidē iniūxitofficiū vt aſinū quē hēbant qͥ lignade nemore portabat ip̄e leo ad paſcua ducet ⁊ ductū ibidē cuſtodiretQd̓ ⁊ fc̄m ē. nā iniuncta leoni aſinicura. more paſtoris induſtrij eūdoad paſtū ſociꝰ inceſſant̓ itineris rure paſcendo vndecūqꝫ defenſor tutiſſimꝰ erat. veꝝ tn̄ vt ſe cibaret ⁊ aſinꝰ ſolitū ꝑficeret opus ꝯſuetis ſꝑhoris cū eo domū r̄dibat Quadāgͦ vice paſcēte aſino ⁊ leone grauit̉ſoporato mercatores cuꝫ camelisinde tranſeuntes aſinum ſolum viderunt eum qͣꝫ citius rapuerūt Expergefactus leo cum ſociū nō inueniret. rugiēs huc illuc qꝫ ibat Quētandē nō inueniēs ad portā monaſterij triſtis redijt et intus vbi erat