ignem copioſū iactari precepit. ſedtamen eos nihil leſit quin potiꝰ flāma longe ꝓſilijt ⁊ multos de aſtātibuſ īterimit Iubent̉ ergo ī eculeūſuſpendi. ſed angelo ipſos cuſtodiente fatigatis admodū incēdio miniſtrꝭ. an̄ preſide deponuntur illeſiTres igitur fratres fecit in carcererecludi ⁊ coſmā ⁊ damianū crucifigi. ⁊ a populo lapidari Sꝫ in ſuoslapides redibant auctores et quāplurimos vulnerabant Tūc preſesfurore repletus eductis tribus fratribus ⁊ ſtantibus iuxta crucem iuſſit coſmam ⁊ damianū a quatuormilitibus ſagittari Sagitte ꝟo cōuerſe plurimos vulnerabāt ſed ſanctos martires nō ledebant Vidēsaūt p̄ſes in oībus ſe ꝯfuſū vſqꝫ admortem anguſtiatus. fecit omnesquinqꝫ fratres īſimul decollari MNemores autē xp̄iani ꝟbi qd̓ dixeratcoſmas ne in vnuꝫ ſepelirent̉. cogitabāt quō vl̓ vbi vellēt ſancti martires ſepeliri Et ecce ſubito camelꝰ adueī̓t ⁊ hūanā voce ꝓclamās ſcōs īvnoloco ſepeliri p̄cepit Paſſi ſūt autē circa ānos dn̄i. cclxxx. ſb̓ diocleciāno Ruſticus quidā cuꝫ poſt laborē meſſis in cāpo ore aꝑto dormiret ſerpens in eius ventrem īgreſſꝰeſt Euigilans aūt cū nichil ſentiretdomuꝫ redijt ⁊ ſero facto. grauiſſīeſe torqueri ſenſit Uoces igit̉ mirabiles emittebat ⁊ ſc̄os dei Coſmā⁊ damianum in ſui auxilium īuocabat. Sꝫ cū dolor ſꝑ increſceret adecc̄aꝫ ſcōꝝ martiꝝ ꝯfugit ⁊ ibideꝫeo ſubito dormiente. ſerpens. ſicutintrauerat ꝑ os eius exiuit Uir qͥdam longius ꝓfecturus ſcīs martiribus coſme ⁊ damiano vxorem ſuaꝫ cōmēdauit dans ei ſignū cui ꝓtinus dēret ānuere ſi aliqn̄ ad ſe eāvocaret Pꝰ hoc aūt ſciens dyabolꝰ ſignuꝫ quod maritus ei dederatſe in homineꝫ tranſfigurauit ⁊ vxori eius ſignū viri offerens dixit. virtuus ab illa ciuitate me miſit ad tevt ducam te ad eum At illa adhucire formidans ait Signum quideꝫagnoſco ſꝫ qꝛ ſanctis martiribꝰ coſme ⁊ damiano commendata ſumſuꝑ eoꝝ altare mͥ iura ꝙ ſecurā meduces ⁊ tn̄c tecū ꝓtinus ꝓficiſcarIlle autē cōtinuo vt dixerat ſibi iurauit Secuta ergo eū cū ad quēdālocū ſecretū veniſſet voluit eā dyabulꝰ de iumento p̄cipitare vt ipſāoccideret Qd̓ illa ſentiēs exclamauit deꝰ ſcōꝝ Coſme ⁊ damiani adiuua me vobis enim credidi ⁊ ſecuta ſum eum Confeſtim autem ſancti cum multitudine dealbatoꝝ ibidem affuerunt et eam liberaueruntdyabolus vero ſtatim euānuit. Etdixerunt ei Dos ſumus coſmas etdamianus. quoꝝ iuramento credidiſti Iōqꝫ feſtinamus venire ī auxilium tibi. Felix papa Attauꝰ ſancti gregorij in honore ſanctoruꝫ coſme et damiani nobilem ecc̄iam rome conſtruxit. In hac eccleſia qͥdāvir ſanctis martiribus ẜuiebat cuiiam cancer vnum crus totum conſūpſerat Et ecce dormienti illo ſanctus coſmas ⁊ damianꝰ deuoto ſuoapparuerunt vnguenta et ferramēta ſecum ferentes. Quorum vnusalteri dixit Ibi carnes accipiemuſvt abſciſa carne putrida locum vacuum repleamus. Tunc ait alterg g I