Nunqͥd ⁊ tu victus es? Que eſt miſer ꝟtus veſtra vt vnam puellā nōpoſſitis vincere nec in eam poteſtatem habere? Sed ecōuerſo certe ipſa vos vincat ⁊ tā miſerabilit̓ vosꝓſternat; Quid ſemꝑ multiloquivſqꝫ nunc eſtis ⁊ preſuptuoſi. qͥ vnius inanis femine iaꝫ virtute cōpulſi elingues ac impotentes penitusſine labore ſic ſtatis coacti; Dic tn̄obſecro mihi. in quo eſt eius tā maxima fortitudo; Cui demon ait Simͥ iuraueris vt a me neqͣqͣꝫ recedaſꝟtutem eius victorie tibi pandamCui ciprianꝰ Per quid tibi iuraboTui demon Iura mihi per ꝟtutesmeas magnas qm̄ a me nunqͣꝫ r̄cedes Dixit ei ciprianꝰ. Iuro tibi ꝑꝟtutes tuas magnas ꝙ a te nūqͣꝫdiſcedam Tunc diabolꝰ quaſi ſecūrus ei dixit Puella illa ſignum crucifixi edidit. et ſtatim ꝯtabui ⁊ oēꝫꝟtuteꝫ amiſi ⁊ quaſi cera a facie ignis cuius virtute liqueſcit. ſic ego afacie eius effluxi dixit ei ciprianꝰ Exgo crucifixus maior te ē? Et demōUtiqꝫ maior oībꝰ eſt et nos et oēsquos hic decipimꝰ tradet igni inextinguibili cruciādos. Tui ciprianꝰait Ergo et ego amicꝰ fieri debeocrucifixi. ne tantaꝫ aliquādo penāincurram Cui diabolꝰ Iuraſtis mͥper virtutes mei exercitꝰ. per quaꝫnemo periurare valet ꝙ a me nūqͣdiſcedes Ad quem ciprianꝰ. Te etomnes fumigātes tuas ꝟtutes cōtemno ⁊ tibi et oībus demonibustuis abrenuntio ⁊ crucifixi ſalutariſigno me munio Statim qͣꝫ diabolus ab ip̄o cū ꝯfuſione receſſit Tūcciprianꝰ ad epiſcopū iuit. Queꝫ videns epiſcopus et credēs eū veniſſe. vt xp̄ianos ī errorē mittēt ait illi Sufficiant tibi o cipriane hn̄ quiforis ſunt Nihil poteris aduerſuseccleſiam dei Inuicta eſt enim virtꝰxp̄i Cui ciprianꝰ Tertꝰ ſum quia inuicta eſt virtus xp̄i Darrāſqꝫ q̄ ſibiacciderant ab eo baptizari ſe fecitQui poſtmodū tam in ſcīa qͣꝫ in vita valde ꝓficiens mortuo ep̄o ipſein ep̄m ordinatꝰ eſt Deatā d̓o ꝟginem Iuſtinam in monaſterio poſuit ⁊ multis ſacris virginibus eā ibidem in abbatiſſam prefecit Sanctꝰautem ciprianꝰ martiribꝰ epulas ſepe mittebat ⁊ eos in certamine roborabat. Comes autem regionisillius audiens famaꝫ cipriani ⁊ Iuſtine. eos ad ſe pn̄tari fecit ⁊ an ſacrificare vellent reqͥſiuit. Qui dumin fide xp̄i firmi ꝑſiſterent. iuſſit eoſin ſartaginem plenam cera et pice⁊ adipe poni Qd̓ tamē mirū eis īfrigeriuꝫ p̄ſtitit. nec aliqd̓ ſuppliciūirrogauit Sacerdos aūt ydolorūp̄fecto dixit Iubeas me dn̄e an̄ ſartaginem ſtare et confeſtiꝫ vincaꝫ ōnem virtutem eorum Tum ergo iuxta ſartaginem veniſſet. dixit Magnꝰ eſt deus. Hercules et pat̓ deorum Iouis Et ecce de ſartagine ꝯtinuo ignis exiuit et penitꝰ eum cōſumpſit Tunc ciprianꝰ ⁊ Iuſtina d̓ſartagine extrahunt̉ et data ſupereos ſententia pariter decollantur.Horum corꝑa cum ſex diebus adcanes proiecta manſiſſent. poſtmodum romam tranſlata ſūt. Hūc ātplacentie r̄quieſcunt Paſſi ſunt autem vij. Kalendas octobris Circaannum. cc. lxxxvij.ggZ.