bo in carcereꝫ recludi fecit vbi. vij.diebꝰ inter quatuor magnos lapides ſic̄ oliua ꝯſtringeret̉. Illa ve̓oab angelo quotidie ſatiata dū. vij.die īter lapides duriſſimos poſitaeſſet. ad eius orationē ipſi lapidesin cinereꝫ ſunt redacti. Unde p̄ſesa puella ſe victū erubeſcens eam infoueam ꝓijci iuſſit. vbi tres tāte immanitatis beſtie erant̉. que omneꝫhomineꝫ deglutirēt. que ſtatī blandiendo ad virgineꝫ ꝯcurrentes. etiūctis ad inuicē caudis ei qͣſi cāthedr̄am ad ſedendū prebētes. iudicēhec videntem vehementius confuderunt Unde cū preſes fere pre anguſtia moreret̉ ingreſſus carnifexvt dn̄i ſui iniuriā vindicaret. gladium in latus eius fixit ⁊ xp̄i martirēfecit. Quem iudex ꝓ mercede veſteſerica īduit ⁊ tor q̄ aurea circumdodit Sed egrediens a leone arripit̉⁊ ab eo penitus deuoratur Indeſui eum diutius ꝑqͦrētes. vix pauca eius oſſa cum veſte ſciſſa et torq̄aurea reppererunt. Sācta aūt eūfemia in calcedonia cū honore ſepulta eſt Meritis cuius oēs iudei ⁊ gētiles calcedonie in xp̄m crediderūtPaſſa eſt āt circa annos dn̄i. 28 oAmb̓. de hac virgine ī prefa. ſic aitUirgo alma triumphatrix virginitatis retinēs mitram. paſſionis meruit veſtiri corona. Cuius p̄cibus īimicus hoſtis euicitur. priſcꝰ aduerſarius ſuꝑatur. a fornacis igne virgo ſoſpes eripitur. duri lapides inpuluerem conuertūtur. fere māſueſcunt. colla qꝫ ſummittunt. atqꝫ omnia penarū ſupplicia eius orationeſuperant̉ Nouiſſime gladij mucro-ne confoſſa. carnea reliquens clauſtra celeſti choro iūgitur leta. Hecſacra ꝟgo tibi dn̄e ecc̄aꝫ tuaꝫ ꝯmēdet. Hec ꝓ nobis pctōribꝫ īterpellet. Hec etiā vota noſtra vt ꝟgo ꝟnula illibata tibi preſtet.De ſancto lambertoAmbertus nobilis genereſed nobilior ſāctitate vite ⁊a primeuo etatis ſue litt̓iseruditus. adeo pro ſui ſāctitate abomnibꝫ amabat̉ vt poſt theodardum magiſtrū ſuū traiectenſis ecc̄ein epiſcopū meruit ꝓmoueri. Quētheodericus rex frantie plurimumdiligebat. et p̄ omnibus epiſcopiscarū habebat. Sed creſcente inuidorū malitia. ſine cauſa eum impijexpellentes honore debito pͥuauerunt. et faramundum in eiꝰ cathedrā ſtatuerunt. At lambertus monaſterium ingreſſus ꝑ ſepteꝫ ānosibidem optime cōuerſatꝰ eſt. Quadā vero nocte ad orationē ſurgēsin pauimento ꝑ ignorantiam ſonūfecit. Quod audiens abbas dixitQuiſquis hūc ſonū fecit. vadat adcrucem Tunc Lambertus ilico nudiſ pedibus ī cilitio ad crucē cucurrit ⁊ ibi tam diu in niue ⁊ glatie fixus ſtetit. donec fratribꝰ poſt matutinas ſe calefacientibꝰ abbas eumdeeſſe cognouit. Et audiens a fr̄equodam ꝙ ille eſſet qͥ ad crucē iuiſſet. eum introduci fecit et ab eo veīam cuꝫ monachis poſtulauit. Illevero nō ſolū indulſit. ſed de bonopaciētie ſublimiter p̄dicauit Poſtſeptem annos faramūdus expulſꝰeſt et ſanctꝰ iubēte pipino rege adſedem propriam eſt reductus. Cū