De ſancto Sorgo nio martire.Orgonius et Dorotheusapud Nicomediā primi inpalatio dyocleciani antiq̄renūciant milicie. vt liberi regē ſuūſequant̉ et xp̄ianos ſe voce liberaꝯfiteant̉. Qd̓ ceſar audiens plurimū anxiabat̉. egre ferens ꝑdere tales quos intra palatium nutritosmoꝝ et generis nobilitas decorabat Cuꝫ igit̉ nec minis nec blandicijs mouerent̉. in eculeo diſtēdunt̉et flagellis et vngulis toto corꝑelaniati aceto et ſale nudatis peneeoꝝ viſceribꝰ ꝑfundunt̉ Et cū hecalacriter tolerarent in craticula aſſant̉ vbi quaſi in lecto floꝝ videbātur iacere nihil qꝫ leſionis ſentire.Deinde iuſſu ceſaris laqueo ſuſpēdunt̉. et corpora lupis et canibus.exponunt̉. ſed tn̄ intacta a fidelibcolligunt̉ Poſt multos annos corpus ſancti gorgonij romā tranſlatū eſt Anno aūt dn̄i. λ44. ep̄us meten̄. nepos pipini regis ip̄m ad gallias trāſtulit. et in gorcienfi monaſterio collacauit. Paſſi ſunt circaannū dn̄i. Bo.¶ De ſanctis Protho et Iacincto.Rothus et iacinctꝰ fuerūtdomicelli et in ſtudio philoſophie ſocij Eugenie filiephilippi nobiliſſimi romanoꝝ Quiquidē philippꝰ a ſenatu p̄fecturamalexandrie accepit. et illuc claudiāvxorē ſuā et filios auitū et ſergiumfiliā qͦꝫ eugeniā ſecū duxit Porroeugenia oībꝰ liberalibꝰ artibꝰ et litteris erat ꝑfecta. Protꝰ et iacinctꝰſecū ſtuduerāt et ad ꝑfectionē oīmſcīaꝝ deuenerāt. Eugenia qͦꝫ xv.etatis ſue anno ab aqͥlino aquiliniꝯſulis filio vxor petit̉ Cui illa Maritꝰ nō natalibꝰ ſed moribus eſt eligendꝰ Peruenit ergo ad manꝰ eidoctrina pauli et cepit animo fierixp̄iana Permiſſū tūc erat xp̄ianisapud alexandriaꝫ habitare Indeilla qͣi ſolaciando ꝑgens ad villātranſiens. audiuit xp̄ianos cantantes Omnes dij gentiū demonia ⁊cTūc dixit ad pueros ꝓthum et iacinctū qui ſecū ſtuduerāt Ph̓oꝝ ſilogiſmos ſcrupuloſo ſtudio tranſegimꝰ. areſtotilis argumenta ⁊ platonis ydeas et ſocratis monita. etbreuit̓ qͥcquid cantat poeta. qͥcqͥdorator et quicqͥd ph̓us cogitabathac ſnīa excludunt̉. dn̄aꝫ me vobiſvſurpata poteſtas. ſororē vero ſapientia fecit Simꝰ ergo fratres etxp̄m ſequamur Placet ꝯfiliū. et aſſūpto habitu viri ad monaſteriumcui helenꝰ vir dei p̄erat venit qͥ nullā ad ſe feminā venire ſinebat Quietiā quādaꝫ vice cū heretico diſputans cū vim argumētoꝝ ferre nonpoſſet magnū igne accendi fecit vtille qui nō ꝯbureret̉ verā fidē ꝓbaret̉ habere Qd̓ cū factū eſſet priorintrauit et illeſus exiuit Hereticusaūt cū intrare nollet ab omnibꝰ eſtexpulſus Ad hūc igit̉ cū acceſſiſſetet ſe virū diceret. ille ait. Recte virdiceris. qꝛ cū ſis femina virilit̓ agꝭ.nā ſibi eius ꝯdicio a deo fuerat reuelata Ab eo igit̉ cū ꝓtho ⁊ iacincto monaſticū habitu accepit et ſefr̄em eugeniū ab oībꝰ appellari fec̄e e