Drianus a maximiano imperatore martiriū paſſus ēCū enī predictꝰ maximianꝰin nicomedia vrbe ydolis īmolarꝫiuſſu eiꝰ cūctos xp̄ianos ꝑquirētesalij timore pene. alij amore ꝓmiſſepecunie Uicini vicinos ꝓpinqui domeſticos ad ſuppliciū ꝑtrahebantInter quos. xxxiij. a ꝑquirentibuscōprehenſi an̄ regem adducti ſunt.Quibꝰ rex Nō audiſtis qualis penaͣ aduerſus xp̄ianos poſita ſit. vtqui edicta nr̄a ꝯtēpſerūt. impunitieuadere nō valeāt. Cui illi dixerūtAudiuimꝰ et ſtulticie tue iuſſionemirriſimꝰ Tūc rex iratus neruis crudis eos cedi iuſſit. et lapidibꝰ oraeoꝝ ꝯtundi mādauit. ac annotatavniuſcuiuſqꝫ ꝯfeſſiōe. ferro victosin carcere recludi fecit Quoꝝ ꝯſtātiā adrianꝰ p̄tor officij militaris cōfiderās dixit eis Adiuro vos ꝑ deum vr̄m. vt mͥ dicatis q̄ eſt remuneratio quā expectatis ꝑ iſta tormēta Ad hoc ſācti dixerūt Oculꝰ nonvidit. nec auris audiuit. nec in corhoīs aſcender t que preꝑauit dediligētibꝰ ſe Tūc adrianꝰ in mediūꝓſiliens ait Annotate me cū iſtis.qꝛ et ego xp̄ianꝰ ſū Qd̓ cū imperator audiſſet nolentē ſacrificae vinctū ferro in carcere poſuit. Nataliavero vxor eiꝰ audiēs virū ſuū īcarceratū. ſcidit vęſtimēta flens plurimū et eiulans Sed cū didiciſſet ꝙꝓpter fidē xp̄i in carcere miſſus fuiſſet gaudio repleta ad carcerē cucurrit. et vīcl̓a viri ſui ⁊ alioꝝ oſculari cepit Erat enī xp̄iana ſꝫ ꝓpterꝑſecutionē ſe non publicauerat Etdixit ad virū ſuū Deatꝰ es dn̄e miadriane qꝛ inueniſti diuicias quastibi nō dimiſerūt ꝑentes tui Quibꝰegent hij qͥ multa poſſidēt qn̄ nonerit venandi tꝑs nec mutuo accipiendi. dū nullꝰ aliū de pena libe̓abitnec pr̄ filiū nec mr̄ filiaꝫ nec ſeruusdn̄m nec diuicie poſſeſſorē Tumqꝫeū admonuiſſꝫ vt oēm terrenā gloriā ꝯtēneret et amicos et ꝑntes ſꝑneret et ſꝑ ad celeſtia cor haberet.dixit ad eam adrianꝰ Uade ſorormea tꝑe paſſionis nr̄e te accerſiaꝫvt videas finē nr̄m Sicqꝫ viꝝ ſuualijs ſanctis recōmendās vt eū ſcꝫꝯfortarēt redijt in domū ſuā Poſtmodū audiēs adrianꝰ diē ſue paſſionis adeſſe dāſ munerā cuſto dibꝰet ſāctos qͥ ſecū erāt in fideiuſſoresdomū abijt vocae̓ nataliā ſic̄ iuramēto ꝓmiſerāt vt eoꝝ paſſionibꝰpn̄s eſſet Quidā aūt eū vidēs p̄cucurrit et nūciauit natalie dicēs Abſolutꝰ eſt adrianꝰ et ecce venit Et illa audiens nō credebat dicens Etqͥs potuit eū abſoluere a vinculisˡNon mͥ ꝯtingat vt ſoluat̉ a vinculis et ſeparet̉ a ſanctis. Dū hec loqueret̉ venit puer domeſticꝰ dicēs.En dn̄s meꝰ dimiſſus eſt Illa autēputans ꝙ martiriū refugiſſet amariſſime flebat. Et cū vidiſſet eū ſuigens velociter oſtiū domꝰ corā eoclauſit et dixit. Longe a me efficiat̉qui a deo corruit Non mihi cōtingat loquiori illius per quod dn̄mſuū abnegauit Et cōuerſa ad eumdixit O tu miſer ſine deo quis te coegit apprehendere qd̓ nō potuiſtiꝑficere? Quis te ſuꝑauit a ſanctis