geret. Eodem temꝑe apud Iponēerat quidam vir magnarum opuꝫqui auguſtino miſit ꝙ ſi ad eū accederet ⁊ verbum ex ore ſuo audiretſeculo renunciare poſſet Qd̓ auguſtinꝰ vbi ꝯperit illuc ꝯcitus iuit Audiens autē Ualeriꝰ yponenẜ ep̄usfamam eius. ip̄m plurimū renitētēin eccleſia ſua p̄ſbiteruꝫ ordinauit.Donnullis qͥdeꝫ lacrimas ſuas ſuꝑbe interp̄tantibꝰ ⁊ tanqͣꝫ eū ꝯſolātibus ⁊ dicētibꝰ qꝛ ec locus p̄ſbiterij licet ip̄e maiori dignꝰ eſſet appropiquaret tn̄ ep̄atui Qui ſtatim monaſteriū clericoꝝ inſtituit ⁊ cepit viuere ẜm regulam ſub ſanctis apl̓isconſtitutā De cuius monaſterio fere deceꝫ epiſcopi ſūt electi Et quiapredictꝰ ep̄us erat grecꝰ ⁊ minꝰ inlatina lingua literatꝰ et doctꝰ Auguſtino ptāteꝫ tribuit vt ꝯtra morem orientalis eccleſie corā ſe in ecclelia predicaret Unde cum multiep̄i derogarent. ille de hoc non cūrabat dūmodo ꝑ eum fieret qd̓ ꝑſe fieri non valebat. Eodem tꝑefortunatum p̄ſbiterū Manicheum⁊ alios hereticos p̄cipue rebaptiſatos donatiſtas ⁊ manicheos cōuicit abſtulit ⁊ fugauit Cepit autēbeatꝰ Ualeriꝰ formidae̓ ne ſibi auguſtinꝰ tolleret̉ ⁊ ab alia ciuitate īep̄m peteretur Nā ⁊ aliquādo ablatus fuiſſet niſi eum ad locū ſecretum tranſire curaſſꝫ. ita vt inueniriminime potuiſſet Impetrauit igit̉ab archiepiſcopo Cartaginenſi vtip̄e cederet ⁊ auguſtinū yponenſieccleſie in ep̄m ꝓmoueret Sed cuꝫhoc auguꝰ. oīmode r̄cuſaret ꝯpulſus tn̄ et coactus ſuccubuit. et ep̄atus curā ſuſcepit. Qd̓ in ſe poſteafieri non debuiſſe vt ſuo viuente e.piſcopo ordinaret̉ ⁊ dixit ⁊ ſcripſitꝓpter ꝯcilij generalis ꝓhibitiōeꝫquā poſtmodū ordinatus didicitnec qd̓ ſibi factū eſſe doluit alijs fieri voluit Un̄ etiā ſategit vt in cōcilijs ep̄orum ꝯſtitueret. vt oīa ſtatuta patruꝫ ordinandis deberentab ordinatoribꝰ intimari Ip̄e autēde ſe dixiſſe poſtmodū legit̉ In nl̓la re mihi dn̄m ſentio ſic iratum ſic̄in hoc ꝙ dum nō eſſeꝫ dignꝰ poniad remuꝫ poſuit me ad ampluſtrein apice regiminis ecc̄ie Ueſtimenta eius et calciamenta alia nec nitida nimium nec abiecta plurimumſed ex moderato ⁊ ꝯpetēti habituerāt Ip̄e eī de ſe dixiſſe legit̉ Fateor de p̄cioſa veſte erubeſco ⁊ ideomihi vendo eam et quia veſtis nōpoteſt eſſe cōis preciuꝫ ſit cōmuneMenſa frugali et parca ſemꝑ vſuseſt ⁊ inter olerā ⁊ leguminā ꝓpterinfirmos et hoſpites plerunqꝫ carnes habebat In ip̄a autem menſamagis lectionem vel diſputationēqͣꝫ epl̓ationem diligebat ⁊ contrapeſtem detractionis ī ea ſic ſcriptūhabebat Quiſquis amat dictis abſentum rodere vitam Hanc menſāvetitam nouerit eſſe ſibi Nam et aliquādo cum quidaꝫ ſibi familiariſſimi coep̄i ad detractiōem linguaꝫlax aſſent. adeo dure eos r̄darguitvt diceret ꝙ niſi deſiſterēt aut verſus ipſos deleret. aut a menſa recederet. ¶ Quadam vice cum quoſdam ſuos familiares ad prandiū