dictū eſt vbi ille ibi tu. ſed vbi tu ibiille Rogabat igit̉ ſedula mater qͣiimportunā quēdā ep̄m ſic̄ in eodēlibro ꝯfeſſionū augꝰ teſtat̉ vt ꝓ filio ſuo intercedē dignaret̉ qui tanta quodāmodo importunitate deuictꝰ ꝓphetica voce rn̄dit Uade ſecura qꝛ impoſſibile eſt vt filiꝰ tantarum lacrimaꝝ pereat Cū aūt apd̓cartaginē multis annis rethoricaꝫdocuiſſet. occulte matre neſciēte romam venit et ibidem multos diſcipulos ꝯgregauit His temporibuſmediolanenſes a prefecto ſimachoromanoꝝ petierunt ſibi doctoremin rethorica deſtinari. Preſulabat̉tunc ibi vir dei ambroſiꝰ et ad preces mediolanenſium illuc mittiturauguſtinus Nater autē eius quieſcere non valens cuꝫ multa difficultate ad eum venit. et ip̄m iam necvere manicheū nec vere catholicūrepperit Tepit aūt auguſtinus beato ambroſio adherere et eius p̄dicationes frequēter audire Erat autē valde in p̄dicatiōe ſuſpenſus vtne quid ꝯtra ip̄am manicheoꝝ hereſim vel ꝓ ip̄a diceret̉. ¶ Quādaꝫvice circa illū errorem ambroſiꝰ diutius diſputauit et ip̄m aꝑtis rōnibus et autoritatibꝰ ꝯfutauit ita vterror ille a corde Auguſtini penitꝰpelleret̉ Quid aūt poſt hoc ſibi cōtigerit ip̄e in libro ꝯfeſſionū narratdicens Cū te primū ꝯgnoui reuerberaſti infirmitatē aſpectꝰ mei. radians in me vehementer et cōtremuiamore ⁊ horrore et inueni lōge meeſſe a te in regione diſſimilitudinistanqͣꝫ audirem vocem tuā de excelſo Cibus ſum grandiū creſce ⁊ māducabis me nec tu me mutabis inte ſicut cibū carnis tue ſed tu mutaberis in me Cū aūt ſic̄ ibidē refertvia xp̄i ſibi placeret ſed ꝑ ip̄am adip̄m adhuc ire pigeret. immiſit dn̄sin mentem eius vt ad ſimplicianuꝫin quo lucebat gratia diuina ꝑge̓tvt ſibi eſtus ſuos ſecum ꝯferenti ꝓferret Quis eſſet aptus modus viuendi ad ambulandū in via dei. inqua alius ſic alius ſic ibat Diſplicebat eniꝫ ei quicquid agebat in mūdo pre dulcedine dei et decore domus eius quā dilexit Simplicianautem cepit eum hortari Ip̄e quoqꝫ cepit ſeipſum hortari ac dicereQuot pueri et puelle intra eccleſiādeo ſeruiunt. tu non poteris et iſtiet iſte poſſunt; An vero iſti et iſte inſeipſis poſſunt et nō in deo ſuo. qͥdin te ſtas et non ſtas? Proijce te ineum et excipiet te et ſaluabit te Inter horum colloquia memoria victorini in medium venit Inde exhilaratus Simplicianus narrat qualiter idem adhuc gentilis ob ſui ſapientiaꝫ romē quod maximū tuncerat ſtatuam meruiſſet et qualiterſe ſepius chriſtianum dicebat. Tuicum Simplicianus diceret. non credo niſi te in eccleſia videro ille iocūde dicebat Nunquid parietes faciunt hominem chriſtianum? Tandēdū ad eccleſiaꝫ veniſſet et ei tanqͣꝫverecūdo occulte liber vbi erat ſimbolus fidei ad legendū datus fuiſſet. ille in altū aſcendit et alta vocec c