⁊ eis bernardū in abbatem p̄fecit.Qui multo ibidē tꝑe in nimia pauꝑtate degebāt. et pulmenta ſepiusex folijs fagi ꝯficiebāt et paneꝫ deordeo et milio ⁊ veſcijs faciebant.Uigilabat autē ſeruꝰ dei vltra poſſibilitatē humanā Nullū enī tꝑs ſemagis ꝑdere conqueri ſolebat qͣꝫquo dormiuit ydoneā ſatis reputans ꝯꝑationem ſomni et mortisvt ſic dormientes videant̉ mortuidormiētes Un̄ etiāſi quē forte duriꝰ ſtatentē audierat ſeu minꝰ cōpoſite viderat iacentē pacienter ferrevix poterat ⁊ ſeculariter ſeu carnaliter eum dormire cauſabat̉ Ad comedēdū vix aliqua voluptate trahebat̉ appetitus ſed ſolo timore d̓fectꝰ ſic accedebat ad ſumēdū cibūqͣi ad tormentū Poſt cibū ſꝑ qͣꝫtūcōmederit pauſare cogitare ſolit̓ꝰerat Si qn̄ vel ad modicū menſurāſolitā exceſſiſſe ſe dep̄hēdit impuneabire non paciebat̉ Sic gule illecēbras edomuerat vt ip̄aꝫ quoqꝫ ſaporis diſcretiōem ex magna parteꝑdiderat Nā ⁊ oleū ſibi ꝑ erroreꝫaliquādo ꝓpinatum bibit et penitꝰignorauit. Nec prius id cognitumeſt donec quidē labia eius miraretur inuncta Sagime inſuꝑ crudumper errorē ſibi oblatū pro butyromultis diebus noſcit̉ ꝯmediſſe Solaꝫ āt aquā ſibi ſaꝑe dicebat eo ꝙdū ſumeret. fauces et guttur eiꝰ refrigeraret. Quicquid in ſcripturisdidicerat maxīe in ſiluis ⁊ in agrismeditādo et orando ſe ꝯfitebaturaccepiſſe ⁊ nullos ſe aliqn̄ magr̄oſhabuiſſe niſi quercꝰ ⁊ fagos interamicos dicere ſolebat Deniqꝫ ꝯfeſſus eſt aliqn̄ meditāti vel orāti ſacrā oēm vel ſuppoſita vel expoſitaꝫſibi apparuiſſe ſcripturā ¶ Quodātꝑe ſicut ip̄e in cāticis refert cū int̓loquendū ex his q̄ ſuggerebat ſpiritus ⁊ ſi nō infideli. minus tn̄ fidēti animo r̄ſeraret vt haberet qͥd̓ diceret denuo tractaturꝰ ecce vox venit ad euꝫ dicēs Donec iſtud tenueris aliud nō accipies In veſtibusei ſꝑ pauꝑtas placuit. ſord̓s nūqͣꝫnimiruꝫ animi fore iudices aiebataut negligētis. aut īaniter apud ſegloriātis. aut foris hūanā gl̓iaꝫ aſfectātis Prouerbiū illud in ore eifrequenter ſemꝑ in corde Qui hͦ facit qd̓ nemo mirant̉ omnes Unde⁊ cilicium pluribꝰ ānis portauit ꝙͣꝫdiu occultū eſſe potuit Sed vbi hͦcognitū eſſe ſenſit. ꝯtinuo illud abiciens ad cōia ſe ꝯuertit. Dunqͣꝫ ſicriſit vt non potiꝰ ad ridendum qͣꝫad repͥmendū ſibi vim facere oporteret ⁊ riſui ſuo magis ſtimulū adhibere qͣꝫ frenū. Cum āt pacientiegenus ſolitꝰ erat dicere tripartituꝫvidelicet ad ꝟboꝝ iniurias ad danaͣ rerum. ad corꝑis leſiōem hancip̄e his exēplis ſe habere ꝓbauit.Cum eī cuidā ep̄o amicabiliter eūammonēs. quandā ſcripſiſſet ep̄olam. ille vehementer exacerbatꝰ amariſſimā reſcripſit epl̓aꝫ in principio ita dicens. Salutē et nō ſpūmblaſphemie tāqͣꝫ ex ſpiritu blaſphemie illi ſcripſiſſꝫ Ad quod ille Egoblaſphemie ſpiritum me habere n̄credo. nec male dixiſſe cuiqͣm. necmale dicere me velle ſcio preſertimprincipi populi me ¶¶ Quidam abbas pro vno cenobio cōſtruendo