ſuper aſinum ſuū illic iret. vt oratōne facta aquam ſanaret draco terribilis īde erupit ⁊ pedes aſini cauda inuoluens ꝯtra donatum ꝓtinus ſe erexit Quem donatꝰ flagello quodā ꝑcutiens. vel ẜm ꝙ alibilegitur in os eiꝰ expuēs ꝯtinuo int̓fecit Orauit qꝫ ad deū. et omne venenum a fonte fugauit Aliū etiamfontē dū ip̄e cum ſocijs ſuis valdeſitiret. ſua orōe ibidē ꝑduxit. Cū filia theodoſij imꝑatoris a demonevexaret̉. ⁊ ad ſanctu donatū adducta fuiſſet. dixit donatus Exi immūde ſpūs et noli in plalma te dei habitare Cui demon Da mihi tranſitum quo exeaꝫ aut quo vadā Cuidonatus Unde hūc veniſti? Cui d̓mon De eremo Et donatus Illucreuertere Et demon Bideo ſignūcrucis in te ex quo ignis exijt ꝯtrame ⁊ pre timore ignoro quo vadāScd̓ da mihi locuꝫ excūdi et exeo.Tui donatus Ecce habes trāſitūredi ad locū tuum. et vniuerſaꝫ domū ꝯcutiens exiuit Tum qͥdā mortuꝰ efferretur aduenit qͥdam cuꝫ cirographo aſſerens deberi ſibi abip̄o cc. ſolidos Unde nullatenꝰ ip̄ꝫſepeliri ſinebat. quod cū vxor eiꝰ vidua btō donato cū lacrimis indicaſſet adiungens ꝙ homo ille pecuniā totaliter recepiſſet aſſurgēsad locū iuit ⁊ manu defunctū tangens ait Audi me Qui rn̄dit Egoſū Et ſc̄s donatꝰ ad eū Surge ⁊ vide qͥd agaſ cū hoīe iſto qui te ſepeliri nō ſinit. Qui reſidēs cū de ſolutione debiti coraꝫ omnibus ꝯuicit⁊ cirographum accipiēs manu ſcidit Deinde dixit ſācto donato Iube me pater dormire Et ille Vadeamodo fili in requiē Eo tꝑe cufere ānis tribus nō pluiſſet ⁊ ſterilitas magna eſſꝫ infideles ad imꝑatorem theodoſium ꝯuenerūt petētes vt ſibi donatuꝫ traderet qui ꝑartem magicā hoc feciſſꝫ Ad inſtātiā qͦꝫ imꝑatoris donatus egreſſdn̄m exorauit ⁊ pluuiā copioſā dedit ⁊ ceteris infuſis ip̄e ſiccis veſtibus domū redijt ¶ Cuꝫ āt gothieo tꝑe ytaliam deuaſtaret ⁊ multia fide xp̄i recederēt euādrianꝰ prefectus a ſancto donato et hilariode apoſtaſia reprehenſꝰ ſcōs ip̄oscepit ꝯpellēs eos vt ioui īmolarētQd̓ cum renuerēt hilarium expoliatuꝫ tamdiu cedi fecit. quouſqꝫ ſpirituꝫ exalaret Donatū vero in carcerem recluſit. et poſtmodū euꝫ decollari fecit Circa ānū dn̄i. ccclxxx¶ De ſancto ciriaco martireIriacus a marcello papadiaconus ordinatus comprehēſus ⁊ ad maximianūdeductꝰ. iuſſus eſt. cū ſocijs ſuis vtterram foderet ⁊ ad locum qui ibiꝯſtruebat̉ ſuis eam humerꝭ. deportaret. vbi erat ſanctus ſaturninusſenex quem ciriacus ⁊ ſiſinnus adportandum iuuabāt. Tandem incarcerē recluſū p̄fectꝰ iuſſit ciriacūpn̄tari. Et cū eū appronianꝰ educeret. ſubito vox cū luce de celo veniens dixit Uenite benedicti pr̄is ⁊cͣEt tunc appropinianꝰ credidit. etbaptiſari ſe fecit ⁊ ad prefectum ꝯfitens xp̄m venit Cui prefectꝰ Nūquid tu xp̄ianus effectus es Quirn̄t Ue mihi. qꝛ ꝑdidi dies meos