Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

confitens et votū emittēs decetero ſancto dei dominico detraheret eiꝰ feſta deuote ageret. ꝓtinus reſtituta eſt priſtine ſanitatiFanctimonialis quedā noīe Maria apud tripolim in mōaſterio qd̓dicit̉ magdalena validiſſimis infirmitatibꝰ elaborans. ac in tibia grauiter ꝑcuſſaᵇ quinqꝫ menſibꝰ cruciatu miſerabili vrgebat̉. ita vt ſingulis horis eius exitꝰ timeret̉ que intra ſe recolligēs. intra ſemeitip̄amſic orauit Domine mi ſū dignaorare te nec exaudiri a te Sed rogo dn̄m meū beatum dominicū vtſit mediator inter te et me et michiimpetret beneficiū ſanitatis exgo diu lacrimis exoraret. in extaſi facta vidit beatum dominicuꝫ duobꝰ fratribus aperta cortinaque ante lectū eius pedebat intrātem ſibiqꝫ dicentē. Quare tantumſanari deſideras? Et illa. Dominevt deo deuotiꝰ ſeruire poſſim Tūcille de ſub cappa vnctionē mire fragrantie proferens. tibiam eius perunxit et ſtatim ſanata fuit Et ait.Hec vnxio eſt valde precioſa dulcis et difficilis Tuius verbi mulier requireret rationem. dixit Hecvnctio dilectionis eſt ſignum Quevidelicꝫ precioſa eſt quia nullo precio emi pōt. qꝛ in donis dei nullūeſt meliꝰ dilectiōe Dulcis qꝛ nichildulciꝰ ip̄a caritate Difficilis qꝛ cito ꝑdit̉ niſi caute cuſtodiat̉ In ip̄anocte ſorori ſue in dormitorio quieſcenti apparuit dicēs Ego ſororētuā ſanitati reddidi Que currensip̄am ſanatā inuenit Que etiaꝫſe ſenſibili vnctiōe ſentiret inunctaꝫip̄aꝫ bombice multa reuerentia exterſit Qd̓ abbatiſſe ſororiet ꝯfeſſori omīa retuliſſet et vnctio in bombice preſentaſſet tanta noua odoris fragrātia ſūt ꝑcuſſi vt nulla ei poſſent aromata ꝯꝑari Ip̄am aūt vnctioneꝫ cum multareuerētia ſeruauerūt Quā gratusextat deo locꝰ in quo ſacroſanctuꝫcorpus beati dominici patris reqͥeſcit licet miraculis multis claruit.vnū tn̄ hic poſuiſſe ſufficiat Refertmagiſter alexander ep̄us vindocenenẜ in poſtillis ſuis ſuꝑ illud ꝟ̓būMiſericordia et veritas obuiauer̄tſibi ⁊cͣꝙ quidā ſcolaris degens bononie vanitatibꝰ ſęculi deditꝰ viſio talem ꝯſpexit Uidebat̉ ſiquidēſibi in quodā cāpo magno conſiſteret et ibideꝫ tempeſtas ingensſuꝑ ip̄m deſcēderet Qui fugera facie tēpeſtatis ad quādā domūꝑuenit. quā clauſaꝫ inueniſſet etpulſans ad oſtiū ſe ibidē recipi poſtulaſſꝫ Hoſpita que deintus eratreſpōdit Ego ſū iuſticia que hic habito et hec domꝰ mea eſt. qꝛ aūt tuiuſtus es in ea habitare vales Ad cuiꝰ verba ille plurimuꝫ merens abceſſit et aliā domum vltraillā ꝯſpiciēs ad venit et pulſāsad oſtium ſe ibidē recipi poſtulauitſed que deintꝰ erat hoſpita reſpondit Ego ſum veritas que hic habito et hec domus mea eſt Te auteꝫhoſpicio recipio qꝛ veritas euꝫ liberat qui ea amat Indeqꝫabcedens tertiā domuꝫ vltra illāꝯſpexit ad quā veniēs ſe ſil̓r cōtraimpetum tempeſtatis recipi flagitauit. Cui que deintus erat rūdit.