De inuentione ſancti StephaniQuentio corꝑis ꝓthomartiris Stephani anno dn̄iccccxvij. Honorij pͥncipisvij. āno facta fuiſſe narrat̉ Reperit̉aut eiꝰ inuētio tranſlatio et ꝯiūctioInuentio ip̄iꝰ hoc ordine facta fuit Nā cū quidā preſditer noīe Lucianꝰ in territorio iheroſolomitanoquē genradius int̓ viros illuſtresꝯmemorat Et hec ſcpͥſit feria ſextacū in ſtratu ſuo qͥeſceret et pene euigilaret Uir quidā ſenex ſtatura ꝓcerus vultū decorus barba ꝓlixapallio candido amictꝰ. cui gemuleauree et cruces inerant cōtexte. calciatꝰ. caligis in ſuꝑficie deauratis.eidē apparuit qͥ manu aureā virgātenens tetigit eū dicens Sūma cūdiligēcia nr̄os patefacito tumuloſqꝛ indecēter in deſpecto loco recōditi ſumꝰ. Uade ergo dic Iohāniep̄o iheroſolomitano vt nos in honorabili loco reponat. qꝛ cum ſiccitas et tribulatio mundū ꝯcuſſerit.nr̄oꝝ ſuffragijs deꝰ mūdo ꝓpiciari decreuit Tui lucianꝰ preſbit dixitDn̄e qͥs es; Ego ſū inqͥt gamalielqui paulū apoſtolū enutriui et adpedes meos legem perdocui Quiautē mecū iacet ſanctꝰ eſt ſtephanqui a iudeis lapidatꝰ extra ciuitatēꝓiectus eſt vt a feris ⁊ auibus voraret̉ Sꝫ hoc omnino ille ꝓhibuitcui idem martir illeſaꝫ fidem ſeruauit Ego aūt ip̄m cum ſummā reuerētia multū collegi ⁊ in meo nouotumulo ſepeliui Alius autē qui mecum iacet eſt Dicodemꝰ nepos meus qui nocte Iheſum adijt et a pe-tro et iohāne ſacrum baptiſma ſuſcepit Qua ꝓpter indignati in eumprincipes ſacerdo tum eum occidiſſent niſi ob noſtris reuerentiam dimiſiſſent. verūtamen omnem eiusſubſtantiam diripuerunt. et a principatu depoſuerūt multiſqꝫ eū afficientes verberibꝰ ſemiuiuū reliquerunt Hunc cum ego in domo meaduxiſſem diebus aliqͥbus ſuꝑuixitet defunctum iuxta pedes ſācti ſtephani ſepelire feci Tertius vero qͥmecum eſt ip̄e eſt abibas filius meus qui āno etatis ſue viceſimo mecum baptiſma ſuſcepit et vir go ꝑmanſit ac cuꝫ paulo apoſtolo meolegem didicit Axor vero mea Ethna et Selemiꝰ filiꝰ meꝰ qui fidē xp̄inoluer̄t reciꝑe. nr̄a nequaqͣꝫ digniſepulture fue̓. ſꝫ eos alibi ſepultosinuenies et eorū tumulos vacuoset inanes Hoc dicto ſanctꝰ gamaliel diſparuit Lucianus vero euigilās dn̄m exorauit vt ſi hec viſio inveritate fieret eidem ſcd̓o et tertioappareret. in ſequēti igit̉ feria ſextaeidē ſicut pͥus apparuit et cur ea q̄ſibi dixerat neglexiſſet q̄ſiuit Nō inqͥt dn̄e neglexi. ſꝫ rogaui dn̄m vt ſihoc ex deo eſſet mihi tertio appareret Dixitqꝫ ei gamaliel Qm̄ in mēte tua cogitaſti ſi nos iueīres qūoſingulorū reliqͥas diſcernē poſſesex his que tibi ſubſimilitudine offero ſinguloruꝫ loculos et reliquiasedocebo Oſtēditqꝫ ei tres calatosaureos et quartū argēteū qͦꝝ vnerat plenꝰ rōſis rubentibꝰ. alij duoroſis albis. Quartū etiā on̄t calatū argēteū plenū croco. dixitqꝫ gamaliel Hij calati noſtri ſunt loculi.