euntes ad ſe vocauerūt et ab eis p̄dicati certati oēs ad baptiſmi graciā ꝯuolabant. Die igit̉ paſche exferuore fidei ꝓiectis armis ꝓperātfortit̉ p̄liari qd̓ alij audiētes audacter ꝯtra inermes ꝓperāt. ſꝫ germanus latens cū ſocijs ſuis om̄s ammonuit vt cuꝫ ip̄e all̓a acclamaretomēs ſibi vno clamore reſpōderētQd̓ cū factū eſſet tatus hoſtes ſuper ſe irruētes terror inuaſit vt armis ꝓiectis nō ſolū montes ſꝫ et celū ſr̄ ſe rue̓ putarēt cūctiqꝫ diffuger̄t Quādā vice dū ꝑ auguſtudunūtranſiens ad tumulū ſancti caſſianiepiſcopi deueniſſet. qūo haberet ſeinqͥſiuit Ille ſtatī ē tumulo cunctisaudiētibꝰ rn̄dit. Dulci quiete ꝑfruor et aduentū redēptoris expecto.et ille Quieſce ꝑ longū in xp̄o tꝑs.et ꝓ nobis attētiꝰ intercede. vt obtinere ſacre reſurrectionis gaudiamereamur. Cū apud rauenaꝫ deueniſſꝫ. a reginā placida ⁊ filio ſuovaleriano hōrifice ſuſceptꝰ ē. horaꝟo cene regia miſit ei vas argentūampliſſimū delicatioribꝰ cibis plenū Qd̓ ille ſic ſuſcepit vt cibos faūlis trade̓t et ſibi ꝓ pauperibꝰ vasargenteū retineret Loco vero muneris miſit regine ſcūtellā ligneampanē ordāceū ꝯtinentē Quod illalibent̓ ſuſcepit et vas illud poſtmodū argento texit ¶ Quādā verovice dū p̄dicta regina eū ad conuiuiū inuitaſſꝫ. ille benigne annuensab hoſpicio ſuo vſqꝫ ad pallaciumeo ꝙ ieiunijs et or̄onibꝰ eſſet ꝯfectꝰaſino deferente portatꝰ eſt. Sꝫ dūꝯmederet aſinꝰ ſācti germani mortuus eſt Qd̓ regina audiēs equuꝫmire manſuetudinis epiſcopo p̄ſentari fecit. quē intuens ait Aeus mihi azinꝰ p̄ſentet̉ qꝛ qui huc me attulit reportabit Pergenſqꝫ ad cadauer Surge inqͥt vt nr̄o reuertamurhoſpicio Statimqꝫ ſubſiliēs ſeip̄mꝯcuſſit. et quafi. nihil mali paſſus eſſet. germanū ad hoſpiciū deportauit. Sed anteqͣꝫ de rauēna exiret p̄dixit ꝙ nequaqͣꝫ in hoc ſeculo diucius moraret̉ Poſt modicuꝫ febrearripit̉ ⁊ die ſeptima in domīo moritur et corpus eius ad gallias ſic̄a regina petierat trāſportat̉ Cbijtaūt circa annos dn̄i. ccccxxi. Ueꝝcū ſanctꝰ germanꝰ beato Euſebiovercellen̄. ep̄o ꝓmiſiſſet ꝙ in ſui reuerſione eccleſiā quā fūdauerat ſibi dedicaret. cū intellexiſſet euſebiſanctū germanū exiſſe de corꝑe eccleſiā ſuā dedicaturꝰ cereos accendi iuſſit. ſed quāto plus accēdebātur tāto plus extinguebant̉ Qd̓ videns euſebius intellexit dedicationeꝫ aut alio tꝑe oportere fieri. autalteri epiſcopo reẜuari Cū igit̉ corpus beati germani vercellas delatū fuiſſet. mox in p̄dictaꝫ eccleſiaminducit̉ et ſtatim omēs cerei dinitꝰinflāmant̉ Tunc euſebius ꝓmiſſionis ſācti germani meminit et quodſe viuēs facturū ꝓmiſerat mortuūviuere ꝯgnouit Hoc ita oportꝫ accipi vt non intelligatur de magnoeuſebio vercellenſi ꝙ tꝑe ip̄iꝰ factūſit hoc Nam ip̄e ſub valente imꝑatore mortuus fuit. ⁊ a morte ip̄iusvſqꝫ ad mortē ſācti germani vltraL. anni effluxerant. Fuit ergo alieuſebius ſub quo iſtud quod enarratur euenit.