¶ De ſancto Appollinari.Ppollinaris Petri apoſtolidiſcipulꝰ ab eodē rauēnaꝫde romā miſſꝰ eſt vbi vxortribuni ſanata ip̄aꝫ cū viro eiꝰ ⁊ familia baptizauit Qd̓ qͥdem iudicinunciat̉ ⁊ ab eo Appollinaris ꝓtinus accerſit̉. ductꝰ qͣꝫ eſt ad tēpluꝫIouis vt ibi īmolaret Cū āt dice̓tſacerdotibꝰ ydolorū aurū ⁊ argentū ydolis appenſum meliꝰ pauꝑibꝰdari qͣꝫ an̄ demones ſic appendi ꝓtinus rapit̉ ⁊ fuſtibꝰ ceſus ſemiuiurelinquit̉ ſed a diſcipulis collectusin domo cuiuſdā vidue ſex mēſibrefouet̉ Inde āt venit ad ciuitatēClaſſen̄. vt quendā nobilē mutumibidē curaret Cū āt domū ingred̓retur puella quedā ſpūm īmūdumhabens exclamauit dicens Reced̓hinc ſerue dei naͣ faciā te ligatꝭ. manibus et pedibus de ciuitate extrahi Quē appollinaris increpās ꝓtinus ex ea exire coegit. Tum ergoſuꝑ mutū nomē dn̄i inuocaſſet ⁊ curatus fuiſſet pluſqͣꝫ quingēti hoīescrediderunt Pagani āt fuſtibꝰ ceſum ꝓhibebant. ne ieſum nominaret. Ip̄e ꝟo in terra iacens clamabat qm̄ ip̄e eſt verus deus Tūc nudis pedibus euꝫ ſuꝑ prunas ſtarefecerunt Sed cum adhuc xp̄m conſtantiſſime predicaret extra vrbemꝓiecerunt Ęo tꝑe dum Ruſus patricius dux rauenne filiā infirmamhaberet ⁊ ad eam ſanandā appollinarem vocaſſet mox vt in domūingreſſus eſt defuncta eſt Cui Rufus dixit Utinā domū n̄ ītroiſſesDij enim magni irati ſunt. et filiaꝫmeam ſanare noluerunt Tu ꝟo eiquid facere poteris Cui appollinaris Noli timere tantū mihi iura ꝙſi puella ſurrexerit eam creatoremſuū ſequi nequāqͣꝫ ꝓhibebis. Qd̓cū feciſſet facta oratione puella ſuirexit ⁊ nomē xp̄i confitēs cum matre ⁊ cum magna multitudine baptiſma ſuſcepit. et ꝟgo ꝑmanſit. Qd̓audiens ceſar ſcripſit ad prefectuꝫp̄torij vt appollinarē aut ſacrificare faceret. aut in exilium mitteret.Prefectꝰ igitur eum ſacrificare nolentem fuſtibus cedi iuſſit. et in eculeo extenſū torqueri mādauit Ibidum dn̄m ꝯſtantiſſime predicaretaquā feruente in eius vulneribꝰ recentibꝰ iactari iuſſit ⁊ ſic graui pōdere ferri vinctum in exilium mittere voluit Uidentes aūt xp̄iani tātam impietatem accenſi animo inpaganos irruerūt ⁊ plus qͣꝫ ducētos viros ex ip̄is occiderunt. Qd̓vidēs prefectus abſcondit ſe ⁊ appollinarem in artiſſimū carcerē miſit Deinde cathenatū in nauē poſuit ⁊ cum tribus clericis euꝫ ſequētibus in exilium miſit. Ibi ſolumocum duobꝰ clericis ⁊ duob militibus ꝑiculum tempeſtatis euadēsip̄os milites baptizauit Heīde rauenna rediens a paganis capitur⁊ ad templum appollinis ducitur.Cuiꝰ ſimulacrum vidēs ip̄m maledixit ⁊ ſubito corruit Qd̓ v. detespōtifices ipſū thauro iudici pn̄tauerūt Qui iudex cum cecū filiū ſuūilluminaſſet credidit. et ip̄m qͣtuorānis in ſuo predio manere fecitPoſt hͦ cū pōtifices apud veſpaſi