3ſuo tractatu. ꝙ maria magdalenapoſt dn̄i aſcenſiōem ꝓ ardore caritatis xp̄i et tedio qd̓ habebat nunqͣꝫ virū videre volebat Sꝫ poſtqͣꝫad aquenſe territoriū venit in deftum abijt ⁊ xxx. annis ibi incognita manſit. vbi vt ait qualibet ꝓdieſeptem horis canonicis ab āgelisin aera eleuabatur. Addidit tn̄ ꝙſacerdos duꝫ ad eā veniſſet repperit eam in cella clauſam Qui ad eiꝰpetitiōem veſtē ſibi porrexit quā induens ad eccl̓iam ſecum iuit ⁊ ibicōione ꝑcepta. eleuatꝭ. in orōe manibus iuxta altare in pace quieuit.¶ Temporibꝰ autē Raroli magniſcꝫ anno dn̄i ſeptingenteſimo ſexageſimo nono Gerardꝰ dux Durgundie cū de vxoē filiū habere nōpoſſꝫ. larga manu res ſuas pauperibus erogabat. et ml̓tas. eccleſias⁊ monaſteria ꝯſtruebat Cum igit̉vizeliacenſe monaſteriū ꝯſtruxiſſetmiſit ip̄e ⁊ abbaſmonaſterij monachum quēdaꝫ cum decenti comitatu ad aquenſē ciuitatem vt inde ſipoſſet beate marie magdalene reliquias trāſportaret Ueniens ergopuictus monachus ad p̄dictā ciuitatē cum ip̄am fūditus a paganisdeſtructā repperiſſet caſu quoddāinuenit ſepulcrū cuiꝰ ſculptura marmorea demōſtrabat ꝙ corpꝰ beate marie magdalene repoſitum ibierat In ip̄o eī ſepulcro hiſtoria eimiro oꝑe ſculpta erat. Hocte igit̉cōfringēs aſſumptas reliquias cūgaudio ⁊ honorifice ſecum ad hoſpicium deportauit. in ip̄a autē nocte beata maria mag. eidem monacho apparuit dicēs ne timeret ſꝫ ceptū opꝰ ꝑficeret Rediēs igit̉ cuma monaſtēio ad mediā leucā veniſſet nullo modo inde reliqͥas mouere potuerūt. donec veniere abbatecū monachis cū ꝓceſſione honorifice ſūt receptē. Miles qͥdā qͥ ī ſingulis annis ad corpus beate Mārie magdalene venire conſueueratin prelio occiſus eſt. Qui dū in feretro a parētibꝰ ploraret̉ Marie magdalene ſe opponebant deuotis q̄relis ip̄a cur deuotū ſuū ſine ꝯfeſſion ⁊ penitētia mori ꝑmiſiſſet Tūcſubito qui defunctꝰ fuerat ſtupentibus ꝯcͣtis ſurrexit. ⁊ ſacerdotē adſe vocari fecit Cunqꝫ deuote cōfeſſus fuiſſet et fecit Cūqꝫ deuote cōfeſſus fuiſſet et viaticū cepiſſet ꝓtinus in pace quieuit Nauis q̄dā viris et feīs onuſta naufragiū ꝑtulitUna āt feia cum eēt pregnās ⁊ ſein mari periclitari ꝯſpicēt magdalenā inqͣꝫtū poterat īclamabat vouens ꝙ ſi meritis ſuis ab ip̄o naufrāgio euaderet ⁊ filiū pareret ip̄ꝫeiꝰ monaſterio ꝯdonaret. Statimqꝫ feīa q̄dā ſpē ⁊ hitu venerādā eiapparuit. qͣ ea ꝑ manū arripiēs ꝑiclitātibꝰ alijs in columē ad ripā ꝑduxit Ipſa at pꝰ modū peꝑit et votum ſuuꝫ fidelit̓ adīpleuit. Aiūt ātquidā mariaꝫ magdalenam ſponſā fuiſſe Iohānis euāgeliſte qn̄ duxerat tunc quādo xp̄s de nuptijsip̄m vocauit Et ex hͦ ip̄a īdignataꝙ .ſ. ſpōſū ſuū ſibi abſtulerāt abijt⁊ omni voluptati ſe dedit Sed qꝛꝯgruū nō eat vt Iohānis vocatōdānationis ſibi occaſio fieret dn̄s