bat ac vehementiꝰ in aduerſariosferebatur Sicut enī ignis in diuerſas plerumqꝫ materias incidēs augetur magis ⁊ incrementa ſortit̉.Sic et lingua pauli quibuſcūqꝫ fuiſſꝫ admota ad ſe eos ꝯtinuo trāſferebāt. impugnatoribꝰ qͦꝫ eiꝰ pabulum ſpūale hinc efficiebat̉ quiaper ip̄os euangelij magis flammacreſcebat Hec criſoſtomus¶ De ſancto Hiliano hyſtoriā require in fine.De ſeptem fratribusEptem fratres fuerūt filijbeate felicitatis quoꝝ nomina ſunt Ianuarius felixphillippus. ſiluanꝰ alexander. vitalis ⁊ marcialis. Hos omnes cummatre iuſſu imperatoris anthonijpublius p̄fectus ad ſe vocari fecit.Suaſit qꝫ matri vt ſui ⁊ filioꝝ ſuorū miſereri deberet Que ait Neqꝫblādicijs tuis potero allici. nec terroribus frangi Secura enim ſū deſpirituſancto quē habeo ꝙ te ſuperabo viua. ⁊ melius vincaꝫ occiſaEt ꝯuerſa ad filios ait. Uidete filij mei celum ⁊ ſurſum aſpicite cariſſimi qꝛ ibidē voſ xp̄s expectat Fortiter ꝓ xp̄o pugnate et fideles voſin xp̄i amore exhibete Qd̓ p̄fectusaudiens eam alapis cedi iuſſit Cūergo mater ⁊ filij in fide ꝯſtantiſſimi ꝑmanerēt oēs matre vidēte ⁊ ꝯfortante diuerſis ſūt ſupplicijs īterempti Hāc beatā felicitatē vocatgregoriꝰ pluſqͣꝫ martirem. qꝛ ſepties paſſa eſt ī ſeptem filijs ⁊ octauoin corꝑe ꝓprio Gregoriꝰ in omeliaBeata felicitas que credēdo exti-tit ancilla xp̄i. predicando etiā fc̄aeſt mater xp̄i Septeꝫ quippe filiosſic poſt ſe viuos timuit relinquereſicut carnales parentes ſolēt metuere ne mortuos premittāt. Parturiuit ſpiritu qͦs carne peperat vtp̄dicando pareret de quos carnepepererat mundo filios ſuos quoſcarnē ſuā eſſe nouerat ſine dolorenon poterat morientes videre Sꝫerat vis amoris interior que dolorē vinceret carnis Recte ergo hācfeminā vltra martirē dixerim quetociens in filijs eſt ⁊ taꝫ deſideranter extincta. Dum enim multiplexmartirium timuit. ip̄a quoqꝫ martirij palmā vicit. qꝛ ⁊ amore xp̄i ſolaſua mors ei minime ſuffecit. Paſſiſunt āt circa annos dn̄i ex. ſub decio imꝑatore¶ De ſancta theodoraHeodora nobilis mulier ⁊ſpecioſa apud alexandriātꝑe zenonis iꝑatoris virūhabebat diuitē ac timentē deū Diabolus āt theodoe̓ inuidēs ſanctitati. virum quendam diuitē ī illiusꝯcupiſcentiam incitauit. qui eā crebris nuncijs ⁊ muneribus moleſtabat. vt aſſenſum ſibi preberet ſed illa nuncios reſpuebat ⁊ munera cōtemebat. In tantum autē eā moleſtabat ꝙ ip̄am habere quietē nōꝑmitteret ⁊ pene deficere videret̉.Tandē quandam magaꝫ ad eammiſit que eaꝫ vt viri illius miſereretur ſibi qͣꝫ conſentiret plurimū hortabatur Que cum diceret ſe coraꝫoculis dei cuncta cernentis tā grā