ratur qui facit inquit āgelos ſuosſpūs. ⁊ miniſtros ſuos ignem vrentem. Sed hoc in paulo poſſumusinueniē. qui velut ignis ac ſpūs totum terrarū ꝑcurrit orbem ⁊ ꝑcutiendo purgauit. ſed nondū celumiſte ſortitus eſt ⁊ hoc eſt oīno mirabile. qꝛ talis verſabat̉ in celis. etiāmortali adhuc carne circundatusQuāta ergo nos ſumꝰ ꝯdemnatōne digni cuꝫ vno homīe bona oīain ſe congregante. nec minimā qͥdēeorum ꝑtem ſtudemꝰ imitari. Donenim aliam ſortitus eſt ille naturānec diſſimileꝫ nactus animā. nec alterum habitans mundū ſed in eadem terra eadeꝫ qͣꝫ regione ſub eiſdem etiam legibus nutritus ⁊ moribus cunctos qui nunc ſūt hoīesvel fuerunt animi virtute trāſcēditDe vero hoc ſoluꝫ in illo mirabileeſt. ꝙ pre abūdantia deuotōis nōſenſit dolores. qͦdāmō ꝓ ꝟtute deceptos. ſꝫ ec̄ ꝙ ꝟtutē ip̄aꝫ ꝓ mercede pēſauit. Nā nos qͥdē ꝓpt̓ eā necꝓpoſita mͥcede certamꝰ quā ille cōplectens etiā ſine p̄mio diligebatCūcta illa que aſperitate ſui vidētur impedire virtutē. cuꝫ omni maſuetudine ꝑpetens qͦtidie celſior qͦtidie aſſurgebat ardentior. ⁊ intentatis ſibi periculis noua ſemꝑ alacritate pugnabat. Qui cum mortēſibi imminētē delectatiōem qͣꝫ gaudij alios ꝓuocabat dicēs Gaudete ⁊ ꝯgratulamini mihi itaqꝫ ad ꝯfuſioneꝫ ⁊ iniurias qͣs ob p̄dicādiſtudium ſuſtinebat magꝭ. qͣꝫ ad honorum oblectamenta ꝓperabat.mortis potius qͣꝫ vite d̓ſideriū appetens. pauꝑtatis qͣꝫ opulentie etmulto amplius labores qͣꝫ alij redͥem̄ poſt laborē ac meroreꝫ magiseligens qͣꝫ alij voluptatem Studioſius ꝓ inimicis ⁊ fructuoſiꝰ orāsqͣꝫ alij aduerſus inimicos. Un̄ illiformidandū erat atqꝫ metuenduꝫoffenſa nimirum dei Hec deſiderabile illi erat aliud niſi placere deoſemper Don dico āt ꝙ nihil p̄ſentium deſiderabat. ſed nec aliquid futurorum Non enī mihi dicas meices ⁊ gētes exercitus. pecunias ꝓuincias ⁊ poteſtates. Hec enī necqͣſi araneaꝝ fila reputauit. ſed eaq̄ ꝓmittunt̉ in celis et tūc eius ardentē in xp̄o amoreꝫ videbis Hicſiquidem pro illius dilectōe nō angelorum non archangelorū dignitatem nec quicqͣꝫ horum ſimile cōcupiuit Quod enim erat maius ōnibus xp̄i amore fruebat̉ Tū hocbeatiorem ſe cunctis putabat. Sn̄hͦ āt neqꝫ pͥncipatuū neqꝫ dn̄ationū ſociꝰ eē cupiebat Sꝫ cū hac dilectiōe magꝭ. eē vel extremꝰ imo ec̄ exnumero penultimoꝝ qͣꝫ ſine hac inter ſummos ⁊ honores ſublimesHoc eniꝫ erat illi maximū ⁊ ſingulare tormentuꝫ ab hac caritate diſcedere. hoc illi erat gehenna. hocſola pena. hoc infinita ⁊ intolerabilia ſupplicia Sed ꝑfrui caritate criſti. hoc illi vita. hoc mūdus. hͦ promiſſio. hec bona videbantur innumera Sic d̓ſpiciebat vniuerſa quetimemꝰ vt ſolet herba iam putrefacta cōtemni. Tirānos vero ac ī apoſtolos ſpirātes furoreꝫ velut qͦſdam eſſe culices eſtimabat. Mortēt i