Et ſic oēs deuꝫ benedixerūt ⁊ hoceſſe caput pauli vēaciter cognouerunt Hec dioniſius Refert Gregꝭ.turon̄. qͦ tꝑe iuſtini iunioris claruitꝙ quidā deſperās laqueū ſibi ꝑabat. nomē tamē pauli īuocas ſemper dicebat Adiuuāa me ſācte paule Tuūc affuit quedā vmbra ſqualidā hortās eum ac dicēs Eya bone vir. age qd̓ agꝭ. morā ne fecerisAt ille ſemper parās laqueū dicebat Beatiſſime paule adiuua meExpedito iaꝫ laq̄o affuit alia vmbra tamqͣꝫ hoīs dicens illi que hominē hortabat̉ Fuge miſerrime. qꝛpaulus aduocatus aduenit Tuncſqualidā vmbra euanuit. et hō adſe rediens ⁊ laqueum ꝓiciens penitentiam ꝯdignā accepit In eadēquoqꝫ epl̓a que ſupͣ dicta eſt beatdioniſius mortē pauli magiſtri ſuipijs verbis deplorat dicēs. Quisdabit oculis noſtris aquas et pupillis noſtris fontem lacrimaꝝ. vtploremꝰ die et nocte lumē eccleſiaꝝqꝛ extinctum eſt. Quis non induetfletum ⁊ gemitum aut non veſtiet̉lugubribus ⁊ mente attōnitꝰ nonobſtupeſcet? Ecce etenī petrus fundamentū eccleſiarū ⁊ gloria ſc̄oꝝapoſtolorū a nobis receſſit ⁊ nosorphanos dereliquit Paulꝰ quoqꝫ gentiū familiaris ꝯſolator pariter defecit nobis. et vlterius nō inuenit̉ Qui fuit pater patrū. doctordoctorū. paſtor paſtorū. abiſſus ſapiētie. fiſtula altiſona. p̄dicator veritatis infatigabilis. Paulū verodico nobiliſſimum apoſtolū Hic āgelus terreſtris ⁊ hō celeſtꝭ. imago⁊ ſil̓itudo diuinitatis ⁊ deiformisom̄s nos dereliquit Nos inqͣꝫ incpes ⁊ īdignos in hoc ꝯteptibili etmaligno mūdo. ⁊ īgreſſꝰ ē ad xp̄ꝫdeū ſuū dn̄m ⁊ amicū Heu fratermi thimothee dilecte aīe mee. vbi ēpater tuꝰ magiſter et amator Un̄te vlteriꝰ ſalutabit? Ecce enī orphanꝰ factꝰ es ⁊ remanſiſti ſolꝰ. Ia nequaqͣꝫ ſcribet tibi ſua manu ſanctiſſima dicens tibi Fili cariſſime Uemihi frater mi thimothee Quid hͦaccidit tibi triſtitie et tenebrarum⁊ damni. quia orphani facti ſumIaꝫ non venient ad te epiſtole eiin quibus ſcriptum ſit. Paulꝰ modicus ſeruus Ieſu chriſti Iam nōſcribet de te vlteriꝰ ciuitatibus dicens Suſcipite filium meum dilc̄mComplica frater libros prophetaruꝫ ⁊ ſigna ſuper eos quia neminēhabemus interpretem parabolarum ⁊ para digmatum ⁊ eloquiorum ipſorum Dauid ꝓpheta plāgebat filium ſuum ⁊ dicebat. Uemihi quis det vt moriar pro te filimi. ve mihi Ego autem. Ue mihimagiſter mi. vere ve mihinmodoceſſauit ⁊ defecit cōcurſus diſcipulorum tuorum romam venientium⁊ querentiū nos Iam nemo dicturus eſt. Eamus et videamꝰ doctores nr̄os ⁊ interrogemus eos qͣliter r̄gere nos oporteat eccl̓ias nobis cōmiſſas. et interp̄tabunt̉ nob̓eloquia dn̄i noſtri ieſu xp̄i ⁊ eloqͥaꝓphetarum Uere ve his filijs frater mi thimothee qui pͥuati ſūt patre ſpūali. quibus pͥuatus eſt grexEt nobis frater etiam. ve qui pͥuaſ 7