coronare Qui rn̄derunt Adueniatnobis qd̓ cupimꝰ. tibi āt nunqͣꝫ bene ſit. qꝛ quecunqꝫ loqueris mentiris. Tunc ſimon vt ait ſanctꝰ marcellꝰ iuit ad domum marcelli diſcipuli eius. ligauit qͣꝫ maximū caneꝫad oſtium domus eiꝰ dicens Hūcvidebis ſi petrꝰ qui ad te venire cōſueuit ingredi pote̓it poſt paululūvenit petrus. ⁊ facto crucis ſignocanem ſoluit Canis autem oībusalijs blandus. ſolum Symonē ꝑſequebatur Qui apprehendens euꝫad terram ſubtus euꝫ deiecit et euſtrangulare volebat Accurrens ergo petrus cani clamauit ne ei noceret Et canis quidem corpus eiꝰnon leſit. ſed veſtes adeo lacerauitvt ille nudus penitus remaneret.Populus autem ⁊ maxime pueriſimul cum cane poſt euꝫ tamdiu cucurrerūt donec illū. q. lupū de citate fugauerūt Cuiꝰ opprobrij pudorē n̄ ferēs ꝑ ānū nuſqͣꝫ cōꝑuit Marcellꝰ eī hec mirabilia vides deicepſpetro adheſit Poſtea ꝟo ſimon rediēs iteꝝ in neronis amiciciaꝫ ē receptus Simon igitur rediēs vt dicit leo populum cōuocat ⁊ ſe a galileis grauiter offenſum ꝑhibuit etideo vrbem quam tueri ſolebat ſedeſerere velle dixit Et diem ſtatuitquo in celum deberet aſcendere qꝛidignabat̉ in terris amplius habitare. Statuto igitur die turrim excelſam ẜm linū capitoliū ꝯſcendit.⁊ inde ſe deijciens coronatus lauro volare cepit Dixit autem paulad petrum Aeum eſt orare ⁊ tuuꝫimperare Dixit qͣꝫ nero Uerax eſthomo iſte. vos aūt ſeductores eſtꝭ.Petrꝰ aūt dixit ad paulum Pauleerige caput et vide Tunqꝫ leuaſſetcaput ⁊ vidiſſet ſimonem volantēdixit ad petruꝫ Petre quid ceſſasPerfice quod cepiſti Iam enī nosdominus vocat Lunc petrus aitAdiuro vos āgeli ſathane qui cūin aera fertis per dominum noſtꝝieſum chriſtū. vt amplius ip̄m nonferatis ⁊ corruere dimittatis Et ꝯtinuo dimiſſus corruit Et confractis ceruicibus expirauit Audienshoc nero talē virum ſe ꝑdidiſſe doluit. dixit qͣꝫ apoſtolis. Suſpecto animo me feciſtis ꝓpterea malo exēplo vos ꝑdam Hec leo Deditqꝫeos in manibus paulini viri preclariſſimi. qui tradidit eos in cuſtodiam Mamertini ſub cura militum ꝓceſſi ⁊ martiniani Quos tamen milites petrus ad fidem cōuertit Inde carcerem aperuerunt ⁊ eos liberos dimiſerunt. Quapropter paulinus poſt paſſiōem apl̓orum ꝓceſſum ⁊ martinianū accerſiuit ⁊ cōꝑto ꝙ chriſtiani eſſent capite ceſi ſtRogabant ergo fratres petrū vtinde diſcederet. et cū diſcedere nollet tandem victus precibꝰ abſceſſitEt cum veniſſet ad portam vt leoteſtat̉ ad locuꝫ qͥ nūc dicit̉ ſc̄a maria ad paſſus vidit xp̄m ſibi occurrētē ⁊ ait Dn̄e quo vadis; Qui rn̄dit Uenio roma iteꝝ crucifigi Tuipetrꝰ. dn̄e iterū crucifigerꝭ. Cui dn̄iEtiā Petrꝰ ꝟo ait Ergo dn̄e r̄uertar vt tecū crucifigar His dc̄is dn̄ſvidente petro ⁊ lacrimante in celūaſcendit Qui dū hͦ de paſſiōe ſua