rimū deliquiſſe fatent̉ Currūt oēsad tam grande ſpectaculū et veniam poſtulabant ignorātie et delicti Corpus igit̉ in eccleſia honorifice poſuerūt Illa aūt que famulādei infamauēat a demone arripit̉et ſcelus ſuū ꝯfitēs et ad ſepulcrūꝟginis veniēs liberat̉ Ad cuiꝰ tumulū populi vndiqꝫ ꝯfluūt et multa miracula fiunt Obijt auteꝫ. xiiijcalendas Iulij.De nominibusEruaſius dicit̉ a gera qd̓eſt ſacrū ⁊ vas. vel a geuaqd̓ eſt incolatꝰ ⁊ ſyor ꝑuulus quaſi ſacer ꝑ vite merituꝫ. vasꝑ ꝟtutū receptaculū. peregrinꝰ permūdi cōtemptū. paruulus ꝑ ſui deſpectum Prothaſius a ꝓthos qd̓eſt pͥmū et ſyon deus ſiue dīnꝰ. vela ꝓcul et ſtaſis qd̓ ē poſitio quaſipͥmus ꝑ dignitatē. dīnꝰ ꝑ dilectionē. ꝓcul poſitus a mūdi affectiōe.Hoꝝ paſſionē Ambroſius in libello ad eorū caput poſito ſcriptamrepperit.¶ De ſāctis Geruaſio et ProthaſioEruaſius et Prothaſiꝰ gemini frēs filij fuerūt ſanctivitalis et bt̄e valerie. Quioīa ſua pauꝑibꝰ erogantes manebant cū ſancto Dazario. qui apudhebredunū oratoriū ꝯſtruebāt. eteis Celſus puer lapides porrigebat Ꝙ vero Nazariū iam celſumhabuiſſe narrat̉ forte per anticipationem accipitur cū longe poſt eūſibi fuiſſe oblatū. ex hiſtoria Dazarij colligatur Cū autē omnes adNerone imꝑatorē deducerent̉ ſeq̄bat̉ eos eiulans puer Telſus quēcū vnus militum alapis cederet etcedenteꝫ Pazarius increparꝫ. irati milites nazariū calcibꝰ cecider̄tet ip̄m cū alijs incarcere recluſerūt⁊ poſtmodū in mare p̄cipitauerūtSed tandem Geruaſiū et Protaſium mediolanū duxerūt Nazariꝟo miraculoſe liberatus mediolanū venit Eo qͦꝫ tꝑe ſuꝑueniēte comite Aſtaſio qui ꝯtra Marcomannos ꝓficiſcebat̉ ad bellū. deorumoccultores ei occurrerunt aſſerentes ꝙ dij ſibi reſpondere ꝯtemnerent niſi pͥus Geruaſius ⁊ prothaſius immolarent Continuo igiturtęnent̉ et vt ſacrificent inuitantur.Tui cum Geruaſius omīa ydolaſurda et muta eſſe diceret ⁊ ip̄e abomīpotenti deo victoriā habe̓ doceret. iratus comes tā diu eū plūbatis cedi iuſſit qͣꝫ diu ſpiritū exalaret Deinde ꝓthaſiū accerfiri iuſſit. eiqꝫ dixitMiſer. vel tu viuere ſtude ⁊ noli cū fratre tuo mala morteperire Cui ꝓthaſius Quis eſt miſer; Ego qui te non timeo. aut quime timere probaris? Cui AſtaſiusEgo te miſer hō qūo timeo; Tuiꝓthaſiꝰ In hoc me times ꝙ a meledi ꝓbaris ſi nō ſacrificauēo dijstuis Si enī te ledi a me nequāqͣꝫ timeres nunqͣꝫ ad ſacrificia ydoloꝝmeip̄m ꝯpelleres Tūc enī comesin aculeū ſuſpendi p̄cepit Cui prothaſiꝰ Nō tibi comes iraſcor quoniā cecos tui oculos cordis accendo. qͥn potiꝰ tui miſereor. qꝛ neſcisr 2