trāſportarēt. verū tn̄ cū corpꝰ detumulo leuaret̉ tātꝰ odor totā alexādriā ſic ꝑfudit vt oēs vn̄ tāta prodiret odoris ſuauitas mirarēt̉ Cūaūt nauigarēt et qualit̓ corpꝰ ſāctimarci deferrēt alijs nauibꝰ reuelaſſent. vnꝰ eoꝝ ait Forſitā alicꝰ egip̄cij corpꝰ vob̓ datū defertꝭ. et ſāctimarci vos corpꝰ defe̓re putatꝭ. Cōtinuo ergo nauis ī qua erat corpſancti marci ꝑ ſeip̄aꝫ mira celeritate ſe ꝟtit. et in nauē in qua ille reſidebat inſurgēs lateris partem fregit Nō pͥus eam dimittens donecoēs ſe ibidē corpꝰ eſſe beati marcicredere acclamarēt ¶ Tū quadaꝫnocte naues curſu velociſſimo ducerent̉ et naute tēpeſtate quaſſatiet tenebris obuoluti quo ꝑgerentignorarēt. ſanctꝰ marcꝰ cuidā monacho cuſtodi corꝑis ſui apparuitdicēs Dic hoībꝰ iſtis vt velocitervela deponāt qꝛ nō longe a terradiſtāt Quibꝰ depoſitis mane factoſe iuxta quandā inſulā inueneruntUeꝝ cū ꝑ litora diuerſa tranſirētet illū ſanctū theſaurū omībꝰ occultarēt veniētes incole ꝯclamabantO qͣꝫ beati eſtis qͥ ſancti marci corpus portatꝭ. ſinite vt ip̄m ſupplicit̓adorem ¶ Quidaꝫ naͣuta adhucoīno incredulꝰ a demone arripit̉ ⁊tā diu vexat̉ donec ad corpꝰ ſāctiadductꝰ ſe credere ꝯfiteret̉ Qui liberatꝰ gloriā deo dedit et beatuꝫmarcū deinceps in magna deuotione habuit. ¶ Circa ānos dn̄i: Mccxli. apud papiā in ꝯuentu ordīsfratꝝ p̄dicatoꝝ fuit quidā fraterreligioſe ac ſancte vite noīe Iulia.nus. naciōe fauētinꝰ iuuenis corꝑeſed canꝰ in mēte. qui infirmitate vl̓tima elaborans cū pͥorē domꝰ ſuꝑſtatu ſuo reqͥſiſſet ⁊ ille morteꝫ ſibiīminere diceret. ſtatim facie exhilaratꝰ et manibꝰ ac toto corꝑe plaudens clamare cepit Date locū fratres. qꝛ pre nimia letitie abundantia anima iā ꝓſiliet extra corpusex eo ꝙ tam iocūdos rumores audiui. ⁊ eleuatis in celū manibꝰ dicere cepit Educ de cuſtodiā animaꝫmeaꝫ ad ꝯfitendū nomini tuo. meexpectant iuſti donec retri ⁊cͣ. Infelix ego homo quis me liberabit decorruptiōe mortis huiꝰ; Inter hecille leui ſomno obdormiēs vidit beatū marcū ad ſe veniſſe et eundemiuxta eius lectuluꝫ ſe collocaſſe Etecce vox ad eum dicens Quid ibiagis o marce? Et ille Ad morientem iſtum acceſſi. qꝛ deo eius miniſteriū eſt acceptū. Et iterū vox adeum dicens. Quare inter ceterosſanctos ad eum maxime tu veniſtiEt ille Quia ſpecialē in me habuitdeuotionem. et locū vbi corpꝰ meūquieſcit ſedula deuotione viſitauitEt ideo veni eū in hora ſui exitusviſitare Et ecce quidā albati totādomū impleuerūt Quibꝰ ait marcus Quare huc veniſtis? Et illi Utiſtius aīaꝫ in ꝯſpectu dn̄i preſentemus Euigilans aūt p̄dictus frat̓ꝓ priore domꝰ a quo ego iſta audiui miſit cōtinuo. et oīa que viderat ſibi recitans cū multo gaudioin dn̄o feliciter obdormiuit.¶ Ce ſancto Marcellino papaArcellinꝰ annis noue ⁊ mē¶ſibꝰ qͣtuor romana eccleſiā