Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dracōe carnifice vel a gear qd̓ ēſacrū gyō arena qͣi ſacra arenaFuit enī arena qꝛ ponderoſꝰ morum grauitate. minutus hūilitateet ſiccꝰ a carnali voluptate. vel georgius dicit̉ a geor qd̓ eſt peregrinus et geyr p̄cilio et vs ꝯciliatorIpſe enī fuit ꝑegrinus in ꝯtēptumūdi p̄ciſꝰ in corona martirij. etſiliator in p̄dicacōe regni Eius legenda inter ſcripturas apocrifasin niceno ꝯcilio ꝯnumerat̉ ex eoeius martiriū certam relatōnēhabet. in calendario bede dr̄ ſit paſſꝰ in parſidia in cītate diapoli Alibi legit̉ quieſcit in ciuitate diſpoli que prius libda vocabat̉ et eſt iuxtā ioppēAlibi dicitur paſſꝰ ſit ſub diocleciano et marimiano imꝑatoribus. Alibi ſubdyocleciano imꝑatore perſaꝝ p̄ſētibus ſeptuaginta regibꝰ imperijſui Hic ꝟo dicitur ſb̓ Dacianop̄fide. imperantibus dyoclecianoet maximiano.De ſancto georgio.Eorgius tribunus generecapadocius ꝑuenit qͣdaꝫvice in ꝓuinciā libie in ciuitatē dr̄ ſilenā iuxta quā ciuitatem erat ſtagnū ad inſtar maris ī draco peſtifer latitabat qui ſepepopulum contra ſe armatu ī fugācōuertēat Flatūqꝫ ſuo ad murosciuitatis accedens omnes inficiebat Quapropt̓ ꝯpulſi ciues duasoues quotidie illi dabant vt eiusfurorē ſedarent Alioqͥn ſic murosciuitatis inuadebat. et aerem inficiebat plurimi interibant Cumergo oues pene deficerēt initoꝯſilio ouē cum adiūcto hoīe tribuebāt ergo ſorte filij et filie omnes darent et ſors neminē exciꝑetet pene oēs filij et filie ppl̓i eſſētꝯſūpti. quādā vice filia regis vnica. ſorte eſt dep̄hēſa draconi adiudicata Tunc rex ꝯtriſtatus aitTollite aurū et argentū etiā dimidium regni mei et filiam meam mdimittite ne taliter moriat̉ Cui populus furore rn̄dit Tu o rexedictū feciſti et nunc oēs pueri nr̄imortui ſūt et tu vis filiam tuā ſaluare. Niſi in filiam tuā ꝯpleuerisqd̓ in alijs ordinaſti ſuccedemꝰ teet domū tuā Qd̓ rex audiens flere cepit filiaꝫ dicens Heu me filiamea dulciſſima qͥd de te faciā autquid dicam plus videbo nupcias tuas Et ꝯuerſus ad populūdixit Oro inducias viij. dieꝝ lugēdi filiam tribuatis qd̓ populus admiſiſſet in fine octo dierumReuerſus eſt populꝰ cuꝫ furore dicens Quare ꝑdis ppl̓m tuū ꝓpterfiliā tuā En omnes a flatu draconis morimur. Tunc rex vidensfiliam non poſſet liberare iduitveſtibus regalibus Et āplexatuseam lacrimis dixit Heu me fiſia mea vnica de te filios in regaligremio nutrire credebam et nuncſorte approbāte vadis et a dracone deuoreris. Heu me filia me adulciſſima ꝓponebā ad tuas nuptias magnatos et pͥncipes inuitare palaciū margaritis ornare. timpana et organa audire. Et nuncvadis et a dracone deuoreris etdeoſculans dimiſit dicēs Itin 3