Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

peratoreꝫ iuſſiſſe ſcio iuri tradi debere reſpōdi ſi patrimoniū petit īuadite ſi corpꝰ occurrā Nultis invincula rapere. vultis in mortē voluntatis eſt Non ego me vallabo circumciſione populoꝝ nec altaria tenebo vitā obſecras ſedaltaribus gratis immolabor Mtādamur tradere baſilicā vrgemurergo p̄ceptis regalibꝰ. ſed ꝯfirmamur ſcripture ſermonibꝰ Que reſpondit Tamqͣꝫ vna ex inſipiētibꝰlocuta esoli grauare te imperator vt putes te in ea diuina ſuntimꝑiale aliqd̓ ius habere Ad imꝑatorem palacia ꝑtinent ad ſacerdotes eccleſie Sanctꝰ nabuth vices ſuas ꝓprio cruore defendit. ſꝫille vineam non tradidit ſuā. nostrademꝰ xp̄i eccleſiā. tributū ceſaris eſt neget̉. Eccīa dei eſt. ceſari vtiqꝫ donet̉. Si de me aliqͥdꝯpelleret̉ et poſceretur aut fundaut domus. aut aurum. aut argētum id qd̓ mei iuris eſſet libenterofferrem templo dei nihil poſſumnec decerpere nec detrahere. cumillud cuſtodiendum non decerpēdum acceperi. Tercio apparet eiꝯſtantia in obiurgacōne vicij iniquitatis. Inde legit̉ in hiſtoriatriꝑtita et in quadam cronicacum apud theſſalonicā ciuitatemorta ſedicōe quidā iudices fuiſſēta ppl̓o lapidati Theodoſius imperator indignatꝰ iuſſit oēs interiminocentes ab innocentibus non ſecernens. vbi fere quinqꝫ milia hominū ſunt occiſa igit̉ imꝑatormediolanū veniſſet et eccīam ītrare vellet. occurrit ei ambroſius adianuam. eiqꝫ aditū ꝓhibuit dicēsCur imꝑator poſt cām tanti furoris non agnoſcis molem tue p̄ſūpcionis Sed forte recognicōnē peccati ꝓhibꝫ ptās imꝑij Decꝫ te vtvincat racio ptātem. pͥnceps es oimꝑator ſꝫ ꝯſeruoruꝫ Quibꝰ ergooculis aſpicies cōis dn̄i templumQuibus calcabis pedibus ſanctūpauimētū. Quomō manus extendes de quibus ſanguīs adhuc ſtillat iniuſtus Qua preſūpcione oretuo poculuꝫ ſanguinis eius percipies dum furore ẜmonū tuorūtus iniuſte ſit ſanguis effuſus Recede ergo recede nec ſecūdo pctōpriorem nequiciam augē ꝯtēdasSuſcipe vinculū quo te dominusnunc ligauit eſt medicina maximaſanctitatis His ẜmonibus imꝑator obediens gemens et flens adregalia remeauit Tum ergo diu īfletu manſiſſet rufinꝰ magiſter militum cauſam tante triſticie requiſiuit Cui ille Tu inqͥt mea malaſentis qꝛ ẜuis et mēdicātibꝰ aꝑtaſunt templa vero ad ea ingreſſꝰnon eſt Et hec dicens ſingula verba ſingultibus interrūpebat. Cuirufinus Curre ſi vis ad ambroſiūvt tibi ſoluat vinculuꝫ quo te ligauit Et illi Non poteris ꝑſuadereambroſio qꝛ verebit̉ imꝑialempotentiā vt legem poſſet p̄uaricare diuinā Sed ille ꝓmitteret flecterꝫ imꝑator ire p̄cepitip̄e poſt paululū eſt ſecutus Moxaūt ābroſiꝰ rufinū vidit et ait Impudēciā canū imitatꝰ es o rufinetante videlicꝫ necis autor exiſtēsEt nūc pudorē ex frōte detergēsn Z f