broſius neſcit inflari Statiꝫ qꝫ illeommutuit Quādā vice cum beatus ambroſius ꝑ ciuitatem ꝑgerꝫcaſu quidaꝫ lapſus eſt et ī terra ꝓſtratus iacebat queꝫ videns alterridere cepit Cui ambroſius Et tuqͥ ſtas vide ne cādas. qͦ dicto ſtatīlapſum doluit ſuū qͥ riſerat alienūQuadam vice Ambroſius ad palatium macedonij magiſtri officiorum vt pro quodā intercedēt venit ſed cū fores clauſas inueniſſetnec intrandi copiam habere potuiſſet ait Et tu quidē venies ad eccleſiam ⁊ nō clauſis ianuis ſed aꝑtis ingredi nō valebis. elapſo aliqͣtemꝑe metuēs inimicos acedonius ad eccleſiam fugit ⁊ patētibꝰianuis aditum habere non potuitFuit aūt beatꝰ ābroſiꝰ tante abſtinentie ꝙ quotidie niſi ī ſabbato etdie dominico. et feſtis. p̄cipuis ieiunabat Tante autem largitatisfuit. ꝙ omnia q̄ habe̓ poterat eccleſiis et pauperibus. nil ſibi retinēs tribuebat. tante compaſſiōisvt cum aliquis lapſuꝫ ſuū ſibi confitebat̉ ſic amariſſime flebat ꝙ illūſimiliter flere ꝯpellebat Tante hūilitatis et laboris vt libros quosdictabat ꝓpria manu ſcriberet niſicum infirmitate corporis grauaretur Tante aūt pietatis et dulcedinis vt cum alicuius ſancti ſacerdotis. vel ep̄i ſibi obitus nunciaretur ſic amariſſime flebat vt vix cōſolari valeret Cum aūt interrogaret̉ Tur ſanctos viros qui ad gloriam proficiſcebantur ſic defleret.aiebat. ne putetis me flere quia receſſerunt vel quia me ad gloriampreceſſerunt ſed quia difficile inuenitur qui tam dignus eius officiohabeat̉ Tante etiaꝫ conſtancie etfortitudinis ꝙ imꝑatoris vl̓ principū vicia n̄ palpabat. ſꝫ eos vocelibera ꝯſtantiſſime arguebat Cuꝫquidam vir quoddam flagiciumperpetraſſet et coram eo adductꝰfuiſſet dixit ambroſius. Oportetillum trādi ſathane ī interituꝫ carnis ne talia deinceps audeat perpetrare quē in eodē momēto cumadhuc ſermo eſſet in ore eiꝰ ſpiritꝰimmūdꝰ diſcerpere cepit Quadāvice vt aiunt. cū beatꝰ ambroſiusromā ꝑgret et in quadā villa Tulcie apud quēdā hominē nimiū locupletem. hoſpitatus fuiſſet. illumhominē ſuꝑ ſtatu ſuo ſollicite reqͥſiuit Tui ille reqͥſito reſpōdit Status meus dn̄e ſemꝑ felix extitit etglorioſꝰ Ecce enī diuicijs infinitisabundo. ſeruos et faūlos qͣꝫ plures habeo. copioſam filiorū et nepotum turbā poſſideo et oīa ſemꝑ ad vota habui nec vniqͣꝫ aliqͥdmihi aduerſū accidit vel qd̓ cōtriſtaret euenit Quod audiens ābroſius vehementer obſtupuit et hisqui ſecum erant in comitatu dixitSurgite ⁊ hinc qͣꝫ ciciꝰ fugiamꝰ qꝛdominꝰ non eſt in loco iſto. feſtinate nec in fugiendo morā facite nenos hic diuina vlcio apprehēdat.et in peccatis illorū pariter nos inuoluat Cū ergo fugerēt et aliqͣꝫtulum ꝓceſſiſſent ſubito ſe terra aperuit et hominē illum cuꝫ vniuerſisque ad illum ꝑtinebant ita abſorbuit vt nullū inde veſtigium remaneret quod cernēs ābroſius dixit