ee cene ad iordanē redeas et corpus domini tecū feras Ego autēibidem tibi occurrā et de manu tua corpꝰ ſacrū ſuſcipiā Nā a die qͣhic veni cōionē nō accepi Rediēsigit̉ ſenex ad monaſteriū euolutoāno dū dies dn̄ice cene appropinqͣret tulit corpus dn̄icū et vſqꝫ adripā iordānis veniens ex alia ꝑteripe mulierē ſtātē ꝓſpexit q̄ ſuꝑ aquas facto crucis ſignaculo iuit ⁊ad ſenem vſqꝫ ꝑuenit Quā vidēsſenex obſtupuit et ad pedes eiꝰ humiliter ſe ꝓſtrauit Cui illa vide nefeceris cum ſacr̄a dominica apudte habeas et ſacerdotij dignitaterefulgeas. Sed obſecro vt ſeq̄ntiāno ad me pr̄ redire digneris Tc̄illa ſuſcepto dn̄ico corꝑe et factoſigno crucis ſuꝑ iordānis aquasiuit et eremi ſolicitudinem petijt. ſenex ꝟo ad ſuū moͣſteriū rediēs ſeq̄nti āno ad locū ī qͦ pͥº cū illa locutus fuerat vēit et eā ibidē expiraſſe repperit qͥ lacrimari cepit ⁊ eamtāgere nō p̄ſūpſit Dixitqꝫ intra ſeEgo qͥdē corpuſculū ſācte ſepelie̓volebaꝫ. ſꝫ timeo ne hoc ſibi diſpliceat Hec eo cogitāte vidit iuxͣ caput ſuū lrās ī terra ſcriptas ita cōtinentes. ſepeli zozima. marie corpuſculū redde terre puluerē ſuumet ora pro me ad deum Ad cuiuspreceptum ſecunda die aprilis reliqui hoc ſeculum Tunc ſenex procerto cognouit ꝙ mox vt dominiſacrum corpus accepit ⁊ ad deſertum redijt vitam finiuit. Illud qꝫdeſertuꝫ quod zozimas per trigita dieruꝫ ſpacia vix ābulauit illa īvna hora percurrit et ad deuꝫ migrauit Cumqꝫ ſenex terram foderet ſed nequiret vidit leoneꝫ ad ſevenientem māſuete Dixitqꝫ illi zozimas Sācta hec mulier precepitſepeliri corpus ſuum et ego cū ſimſenex fodere non poſſum. nec etiāaptum habeo ferramentum. Tuergo terram fode vt poſſimus eicorpus ſanctiſſimum ſepelire Tūcleo fodere cepit et aptam foueampreparauit Quo ꝑacto leo vt agnus manſuetꝰ abijt. et ſenex ad ſuum monaſterium glorificans deivenit.De nominis interpretationebroſius dicitur ab ābra que eſt ſpēs valderedolens et p̄cioſa ipſeeni valde p̄cioſꝰ extititet in dcīs et ī ſcīs ſuis valde redoluit. vel dr̄ ambroſius ab ambraet ſyos qd̓ ē deꝰ qͣi ābra dei. Denāqꝫ ꝑ eū qͣi ꝑ ambrā vbiqꝫ redolet Fuit eī ⁊ ē bonꝰ odor xp̄i ī oī loco. vel d̓r ab ābor ꝙ ē pr̄ lumīs ⁊ſyor qd̓ ē ꝑuulꝰ qͣi pat̓ ī multoꝝ filioꝝ ſpūali generacōe. Luminoſꝰ īſacre ſcripture expoſicōe et ꝑuulꝰ īſua hūili ꝯuerſacōe. vel ſic̄ dr̄ ī gloſario Ambroſiꝰ odor vel ſapor celeſtis dr̄ Ambroſia eſca āgelorumAmbroſiū celeſte mellifauū. Fuitei celeſtis odor ꝑ odoriferā famāSapor ꝑ ꝯtēplaciōeꝫ īt̓nā. celeſtemellifauū ꝑ dulcē ſcpͥturaꝝ expoſicioneꝫ. eſca angelica ꝑ glorioſamfruicionē Eius vitā ſcpͥſit paulinꝰvoluſianꝰ epiſcopꝰ ad auguſtinuꝫ¶ De ſancto Ambroſio