territus pylatꝰ xiiij. dierū īduciaspoſtulauit Infra quod ſpaciū dūvoluſianꝰ quandā matronā q̄ fuitfamiliaris ieſu nomine veronicamvbinā ieſus inuenire poſſet īterrogaſſet ait Heu dominꝰ meꝰ et demeus erat. quem pylatus ꝑ īuidiam tradituꝫ ꝯdemnauit et crucifigi precepit Tunc ille nimis dolēsait Uehemēter doleo quia quodiuſſerat mihi dominꝰ meꝰ explerenon valeo Cui veronica dn̄s mecum predicando circuiret. et egoeius preſentia inuite carerē. voluiipſius mihi depingi imaginem. vtdum eiꝰ priuarer pn̄tia mihi ſaltēpreſtaret ſolacium imaginis ſue figura Tumqꝫ lintheū pictori deferrem pingendū dn̄s mihi obuiauitet quo tenderē requiſiuit Tui cumvie cauſā aperuiſſē. a me pecijt pānum et ip̄m mihi venerabili ſua facie reddidit inſignitū imaginis ergo huiꝰ aſpectuꝫ ſi dominꝰ tuꝰ deuote intuebit̉ ꝯtinuo ſanitatis beneficio potiet̉ Cui ille Eſt ne hmōiimago auro vel argēto ꝯꝑabilisCui illa non. ſed pio affectu deuotionis Tecū igit̉ proficiſcar et videndā ceſari imaginē deferaꝫ ⁊ reuertar Erat aūt ⁊ ipſe albanꝰ curuus. nec erigere ſe valebat. qͥ moxvt imaginē vidit. protinꝰ ſe erexitet ꝑfecte ſanitatis beneficium recepit Uenit igit̉ voluſianus cum veronica romā dixitqꝫ tiberio imꝑatori Ieſum a te diu deſideratū pylatꝰ et iudei iniuſte morti tradiderunt. ⁊ ꝑ iuidiam crucis patibuloaffixerūt Uenit ergo mecum matrona quedam ipſiꝰ ieſu imagineꝫdeferens quā ſi deuote ꝓſpexerismox ſanitatis tue beneficium obtinebis Teſar ergo pānis ſericis viam ſibi ſterni fecit et imagineꝫ ſibipn̄tari p̄cepit qui mox vt eā fuit intuitus ſanitateᵇ eſt priſtinā aſſecutus Pontius ergo pylatus imperio ceſaris capit̉ et romaꝫ ꝑducit̉Audiēs ceſar pylatū romā adueniſſe nimio furore cōtra eū repletꝰad ſe adduci fecit Pylatus auteꝫtunicā dn̄i inconſutilem ſecū detulit quā indutā corā imꝑatore portauit ox vt imꝑator eū vidit omnē iram depoſuit et ei ꝓtinꝰ aſſurrexit nec dure ſibi in aliquo loquipreualuit. et qui in eius abſēcia vtdebat̉ tam terribilis et ferus. nūcin eius preſentia inuenitur quodāmō manſuetus Tum qꝫ eū licenciaſſet mox ꝯtra eū terribilit̓ excandeſcit ſe miſerum dicens ꝙ ei furorem ſui pectoris minime oſtēdiſſetſtatimqꝫ eū reuocari fecit iurās. ⁊ꝯteſtās ꝙ filiꝰ mortis eſt nec phasſit eū viuere ſuꝑ terrā Qui vt eumvidit ꝯtinuo eū ſalutnuit. et oēmanimi ferocitatē abiecit mirāt̉ oēsmirat̉ ⁊ ip̄e ꝙ ſic ꝯtra pylatū duꝫabeſſet excādeſcerꝫ. ⁊ dū pn̄s eſſetnil ei aſpere loqͥ poſſet Tādē diuino nutu vl̓ forte alicꝰ xp̄iani ſuaſuip̄m illa tunica expoliari fecit et cōtra pͥſtinā ferocitatē aīmi mox reſūpſit Tūqꝫ de hͦ imperator plurimū āmiraret̉. dc̄m ē ei ꝙ illa tūicafuiſſꝫ ieſu Tūc imꝑator iuſſit eū incarcerē r̄cipi donec ſapiētū ꝯſiliodeliberaret qͥd d̓ eo fieri oporterꝫdata ē ergo ī pilatū ſn̄ia vt morteturpiſſima dānaret̉ Audiēs hͦ pilam i