Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ī ecc̄ia ſepulte. vbi miſſe celebrātur dyaconꝰ ex more dice̓t Qui cōicat exeat foras nutrix earū eis ſemꝑ oblatiōeꝫ offerebateas de ſepulcris ſuis ꝓgredi et exire eccl̓iam videbat. Cūqꝫ ſc̄o Dn̄dicto nunciatū eſſet. ille manu ſuaoblatiōem dedit dicēs. Itē hācoblatiōem pro eis offerte vlteriꝰexcōicate erūt Qd̓ ſc̄m fuiſſꝫ diaconꝰ ex more clamaret ab eccleſia de cetero exire viſe non ſunt.Monachꝰ quidā cuꝫ ad viſitādosꝑentes exiſſet ſine bn̄dictione eadie ad eos ꝑuenit defunctus fuiſſet. ſed ſepultū ſemel bis t̓ra eieciſſet parentes eiꝰ ad ſc̄m Dn̄dc̄mvenerūt vt ei ſuā bn̄dictiōeꝫ impēderet rogauerūt Qui corpꝰ dn̄iaccipiēs ait Itē et hoc ſuꝑ eius pectus ponite. qꝫ ſic ſepulture tradite Qd̓ cum fc̄m fuiſſet ſuſceptuꝫcorpꝰ t̓ra retinuit nec vltra ꝓiecitQuidā monachus in monaſteriomanere valēs viro dei tantuminſtitit donec ip̄m iratꝰ abire ꝑmiſit. mox vt de monaſterio exijt aꝑto ore draconē in via īuenit Quē deuorare vellet. clamauit dicēsCurrite. currite. qꝛ draco iſte meuorare vult Currētes āt fr̄es dr̄aconē minime viderūt. ſꝫ tremētē etpalpitantē monachū ad monaſteriū reduxerūt. ſtatī ꝓmiſit ſe nunqͣꝫ de mōaſterio receſſurū. Quoda tꝑe totā illā ꝓuintia famesvalidā occuparet vir dei oīainuenire poterat egentibꝰ tradidiſſet. ita nihil in monaſterio pretermodicū olei in qͦdā vaſe vitreo remāſiſſꝫ iuſſit cellerario vt illud modicū olei cuidā egēti dae̓t Ille ꝟoīperātē audiuit. ſed īplere ꝯtēpſiteo nihil olei fratribꝰ remanebātQd̓ vir dei vbi ꝯperit vas viterū oleo feneſtrā ꝓijci iuſſit. ne qͥdin monaſterio īobediētiā r̄maneret Proiectū itaqꝫ vas ſuꝑ ſaxaigētia cecidiſſꝫ. nec vas fractum ē.nec oleū ē effuſū Qd̓ ille leuari iuſſit dari ītegruꝫ poſtulāti Nonachum aūt illū de iobediētia diffidētia īcrepās ſe in orōem deditfr̄ibꝰ Et ꝯtinuo qͦddā magnū doliū qd̓ ibi erat olei plenū fuit qd̓ adeo excreuit vt pauim̄tū diffluēvideret̉ Quādā vice ad viſitādāſororē ſuā deſcēderāt āt adſā ſedēt rogauit vt ſecuꝫ illa nocte mane̓t Tui ille nullatenꝰ adqͥeſcēt. ſerenitas magnā eēt. illacaput in manibꝰ rogaturā dn̄ꝫ īclinauit Cūqꝫ caput leuaſſꝫ tāta choruſcatiōis tonitrui virtus. tantaqꝫ inundatio pluuie erupit. vt etiāvir d̓i nec redire. nec pede mouerepotuiſſet tn̄ ante ſerenitas miraeſſet Illa enim quia lacrimarū fluuios fudit ſerenitate aerꝭ. ad pluuiam traxit Cui vir dei ꝯtriſtatꝰ aitParcat tibi oīpotens deus ſororQuid eſt qd̓ feciſti; Cui illa Rogaui te audie̓ noluiſti. Rogaui dn̄ꝫ exaudiuit me. Nodo ergo egredere ſi potes Sic qꝫ factū eſt vt totam illam noctem peruigileꝫ ducerent. atqꝫ per ſacra eloquia ſeſe vicaria relatione ſatiarent. Et ecce poſt triduum cum ille ad monaſterium rediſſet eleuatis oculis