re ⁊ cantare face̓t ꝙ ſic monachoſad libidinē inflāmarēt. Qd̓ vir deicella proſpiciens lapſuꝫ ꝙ diſcipulis ꝑtimeſcens inuidie locū dedit.Et quibuſdā ſecum aſſumptis fratribꝰ ip̄e habitatiōem mutauit Sꝫflorētiꝰ in ſolario ꝯſiſtens cū eū receſſiſſe ꝯſpiceret ⁊ gauderet repente ſolariū cecidit. ⁊ ip̄m protinꝰ extinxit. Tunc M aurus poſt virumcurrens ait Reuertere. quia qui teperſequebatur extinctus eſt Qd̓ ille audiēs vehemēter īgemuit. Ul̓qꝛ inimicꝰ occubuit Vel qꝛ de inimici morte diſcipulꝰ exultauit Quade re factū eſt. vt eideꝫ pnīam indiceret ꝙ mādās talia gaudere deinimici interitu p̄ſūpſiſſet Ip̄e autēdei famulus Denedictus ad aliamigrans locum non hoſtem mutauit Nam ad montē caſſinū venit ⁊templū apollinis qd̓ ibi ſitū erat īſancti Iohānis baptiſte oratoriūꝯſtruxit. ⁊ circūādiacentē populūab ydolatria ꝯuertit Sed hͦ antiquꝰ hoſtis grauiter ferens corꝑalibus eius oculis apparebat acerrimꝰ ⁊ in eū ore oculis qͣꝫ flāmantibꝰviſibil̓r ſeuiebat atqꝫ dicebat Bn̄dicte. bn̄dicte Sed cū ille nihil ſibirn̄deret dicebatTaledicte. maledicte ⁊ nō benedicte. qͥd me ꝑſeq̄ris¶ Quādā die lapidē in terra iacētem fratres in edificiū leuare volebant. ſed neqͣqͣꝫ valebant Cū qꝫ virorum multitudo adeēt ⁊ ab eis leuari nō poſſet adueniēs vir dei bn̄dictiōem dedit. et cū maxima celeritate ſubleuatꝰ eſt Ex quo ꝑpenderūt ꝙ diabolꝰ ibi īſidebat qͥ euꝫmoueri nō ꝑmittebat Tunqꝫ fr̄esparietē paulo altiꝰ edificarent antiquꝰ hoſtis viro dei apparuit ⁊ ꝙad laborātes fr̄es ꝑgeret idicauitQui ꝓtinꝰ eis ꝑ nunciū miſit Iratres cauete vobiſ vos agite. abitequia ad vos ſpūs malignꝰ venit.Uix nuncius verba ꝯpleuit ⁊ ecceparieteꝫ antiquꝰ hoſtis euertit. etquendā puerū monachum ꝯtriuitSꝫ vir dei pueꝝ mortuū ⁊ laceratu adduci fecit et orōe ſua ip̄m reſuſcitans oꝑi predcō reſtituit Laycus qͥdeꝫ honeſte vite ſingulis annis ad viſitandū virū dei ieiunusvenie ꝯſueuerat Quādā ergo diedū illuc iret ſe illi alter viator adiūxit qͥ ſum̄dos cibos in itine portabat Cūqꝫ iā tardior hora excreuiſſet dixit Ueni frat̓ ſumamꝰ cibumne laſſemur in viā Quo rn̄dēte qꝛnullatenꝰ ī via guſtae̓t ad horaꝫ illā pꝰ modū adhuc ip̄m īuitauit ſꝫ ille ꝯſentire noluit. Deniqꝫ cū horaiam p̄terijſſet ⁊ eos longū fatigaſſet iter pͣtum ⁊ fontē et q̄cunqꝫ adreficiēdū corpꝰ delectare poterantinuenerūt Tūc viator hec ei oſtenoēs rogauit eū vt paululuꝫ guſtaret ⁊ ibidē quieſcēt Cum ergo ⁊ ꝟba auribꝰ ⁊ loca oculis blandirentur eidē ꝯſenſit Tunqꝫ ad benedictū veniſſet. dixit ei vir dei ¶ Ibiꝯmediſti? Qui reſpondit. MinimeEt ille; Quid eſt frater Malignushoſtis ſemel tibi ꝑſuadere non potuit Secūdo nō valuit. ſed t̓cio ſuperauit Tunc ille pedibusⁱ eiꝰ aduolutꝰ ſe deliquiſſe ingeniuit Attila rex Cotorum experiri volens