tra qͣꝫ audire merui vel debui indignus fauorem in veſtris epiſtolisdemonſtraſtis. ⁊ tamen ſcriptum ēNe laudes hominem qͣꝫdiu viuit.Tam etſī audire talia dignus nōfui orationibus veſtris peto vt dignus efficiar vt ſi bona ideo in medixiſtis quia non ſunt. ideo ſint ꝙdixiſtis. Item in epiſtola ad narſum patriciuꝫ Ꝙ cauſe et nominisſimilitudinē faciēdo per ſcriptur aſclauſulas d̓clamationes qꝫ formatis Terte frater cariſſime ſymeamleonem vocas Quia eo modo noſagere conſpicimꝰ quo ſcabioſos ſepe catulos pardos vel tigres vocamus Item idem gregorius in epiſtola ad anaſtaſium patriarchāanthiochenū Ꝙ vos me os dn̄i ꝙlacernam dicitis ꝙ loquendo multis ꝓdeſſe multis qͣꝫ poſſe lucere ꝑhibetis. eſtimatōem mihi meam fateor indubitatiōem maximā ꝑduxiſtis Conſidero namqͣꝫ qui ſū. etnihil in me ex hmōi boni ſigno dep̄hēdo Cōſidero aūt qͥ eſtꝭ. ⁊ vosmētiri poſſe n̄ arbitror Tum ergocredere volo qd̓ dicitꝭ. ꝯtradicit mͥinfirmitas mea Tum deſpicere volo quod ī laude mea dicitur cōtradicit mihi ſanctitas veſtra. Sed q̄ſo vir ſācte. nobis aliqͥd de hoc certamine noſtro ꝯueniat vt ſi quoddicitis ita eſt ſit ita qꝛ dicitis Uocabula etiā iactantia vl̓ vtilitateꝫſonantia omnino reſpuebat Und̓eulogio patriarche alexandrino qͥeum vniuerſalem papā vocaueratita ſcripſit. In prefatione epiſtolequam ad me direxiſtis. ſuperbe appellationis verbum vniuerſalē mepapaꝫ dicentes imprimere curauiſtis Quod peto. dulciſſima ſanctitas veſtra vltra nō faciat quia vobis ſb̓trahitur quod alteri pluſqͣꝫratio exigat prebetur Ego eniꝫ ꝟbis proſperari non quero ſed moribus Nec honorem eſſe puto in qͦfratres honorem ſuuꝫ perdere cognoſco Recedant ergo verba quevanitatem inflant. caritateꝫ vulnerant Hinc eſt ꝙ cū ioh̓es ep̄s ꝯſtātino politanꝰ hoc vocabulum vanitatis ſibi vſurparet ⁊ ſe vniuerſalem papaꝫ vocari fraudulent̓ a ſynodo obtinuiſſet. inter cetera ſic d̓eo ſcribit gregoriꝰ. Quis eſt iſte qͥcontra ſtatuta euangelica contracanonū decreta nouū ſibi nomē vſurpare p̄ſumit? Utinā ⁊ ſine diminutione ſit vnus qͥ eſſe appetit vniuerſus Uerbū etiaꝫ iuſſiōis ſibi acoep̄is dici nolebat vnde ait in epiſtola ad eulogiū ep̄ꝫ alexandrinorū Ueſtra mͥ caritas loquit̉ dicēsSic̄ iuſſiſtis. qd̓ v̓bū iuſſiōis petoa meo auditu r̄moueri. qꝛ ſcio quiſū et qͥ eſtis Loco eī mͥ fratres eſtꝭ.moribꝰ patres Inſuꝑ ob nimiā humilitatē qͣ erat p̄ditus. nolebat ꝙmatrone ſe ancillas eius dicerent.Unde ruſticane patricie ſcribensait Inum in tuis epiſtolis egre ſuſcepi. qꝛ qd̓ ſemel eſſe poterat ſepiꝰdicebat ancilla veſtra ⁊ ancilla veſtra Ego enim qui per epiſcopatꝰonera omnium ſeruus ſum factusqua ratione te mihi ācillam diciscuius ⁊ ante epiſcoꝑatum ſuſceptum proprius fui. Et ideo rogo