Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Alentinus dicitur quaſi valoDrem tenens. Hoc eſt. in ſanc.titate perſeuerans Uel dicit̉ valētinus qͣſi valens tyro id eſt mileschriſti fortis liles aūt dicitur valens qui nunquaꝫ cedit. ferit fortiter ſe valenter defendit potentervincit Sic valentinꝰ ceſſit martirium vitando. percuſſit idolatriam euacuando defendit fideꝫmuniendo vicit paciendo De ſancto Ualentino preſbitero martireAlentinus reuerendꝰ preſbiter fuit Quem claudi.Imperator ad ſe adducifaciens interrogauit dicēs Quideſt valentine. cur amicicia noſtranon frueris vt deos noſtros adorans ſuꝑſticionē tue abicias vanitatis. Cui valentinus Si graciādei ſcires iſta nequaqͣꝫ diceres. ſꝫab idolis animū reuocares deūqui eſt in celis adorares Tūc qͥdā claudio aſtabat dixit Quid visdicere valentine de ſcītate deoruꝫnoſtroꝝ; Tui valentinus Ego deeis nil dico niſi fuerūt homīesmiſeri et omni īmūdicia pleni Adqueꝫ claudius Si chriſtus verusdeus eſt. cur mihi non dicis qd̓ verum eſt; Cui valentinꝰ Uere xp̄sſolus eſt deus in quem ſi credideris anima tua ſaluabit̉ reſpublicaaugebit̉. omniū inimicorū tibi victoria ꝯcedet̉ Reſpondēs claudiaſtantibꝰ dixit Uiri romani audite qͣꝫ ſapienter et recte loquit̉ homo iſte Tūc dixit p̄fectꝰ. ſeductꝰ ēimꝑator Quomō deſerimus qd̓ab infancia tenuimus. Et tūc corclaudij immutatum eſt Traditusautem eſt valentinus cuidam pͥncipi in cuſtodiam Dum ergo ī do ductus fuiſſet ait domine ieſuchriſte qui es verū lumē. illuminadomū iſtam vt te deū verum cognoſcant Cui prefectꝰ Miror te dicentem chriſtus eſt lumē Et quidem ſi filiam meam diu cecam illuminaueris faciam quecumqꝫ preceperis Tunc valentinus oranseius filiaꝫ cecaꝫ illuminauit et omnes de domo ſua conuertit Tuncimperator valentinum decollariprecepit Floruit circa annos domini. cclxxx.De ſancta IulianaUliana dum eugolio prefecto nicōdemie deſponſata eſſet et nollet ſibi aliqͣtenꝰ cōpulari niſi reciꝑet fidē xp̄i. iuſſit pater ſuꝰ expoliari ac grauiſſime cedi ac ip̄i p̄fecto trādi Cuifectꝰ ait dulciſſia mea Iuliana curme ita deluſiſti vt ſic me renueresCui illa Si adoraueris deū meūadqͥeſcā tibi alioqͥn nūqͣꝫ dn̄s meeris Cui p̄fectꝰ dn̄a mea face̓poſſū qꝛ imꝑator āputari faceretcaput meū Cui illa. ſi ita times imperatoreꝫ moͣrem. quō vis vt imperatorē non timeaꝫ immortaleꝫFac quicquid vis qꝛ me decipereno valebis Tūc p̄fectꝰ iuſſit eamgrauiſſīe ꝟgis cedi dimidia die capillos appēdi. et plūbuꝫ liq̄factū ī capite eiꝰ fūdi. Qd̓ ei nihilnocuiſſet ip̄aꝫ catenis ligauit et īcarcerē recluſit. ad quā venit dyabolꝰ ī ſp̄e āgeli dicēs Iuliana egoſū āgelꝰ dn̄i me ad te miſit vt tei 2