peres autē ſemper ſuos dominosappellabat. ⁊ inde hoſpitalarij habent vt pauperes vocent ſuos dominos. Omnes igitur ſuos famulos conuocauit eis qͣꝫ dixit. Ęuntes per ciuitatem conſcribite mihivſqꝫ ad vnum dominos meos Illis vero non intelligentibus dixitQuos vos egenos ⁊ mēdicos vocatis iſtos ego dominos ⁊ auxiliatores predico Iſti enim nobis auxiliari vere et celeſte regnuꝫ donare poterunt Uolens homines adelemoſinam inuitare narrare ꝯſueuit ꝙ pauperes ſemel ſe ad ſolē calefacientes ceperūt inuicem de elemoſinatoribus conferre ⁊ bonoscollaudare ⁊ malos vituperareErat autem quidam theolonariᶠnomine petrus diues valde ⁊ prepotens ſed nimis pauperibꝰ immiſericors Quia ad domum ſua accedentes cum indignatiōe nimiarepellebat Tuꝫ ergo nullus illoꝝinuentus fuiſſet qui in domo ſua ēlemoſinam recepiſſet vnus illoruꝫdixit Quid vultis mihi dare ſi egohodie elemoſinā ab ip̄o accipiamEt faciētibꝰ pactū cum eo. ad domum eiꝰ venit ac elemoſinā poſtulauit Ac ille domū reuertēs ⁊ pauperē pre foribꝰ audiens. cū macipium eius panes ſiliginis in domuꝫafferret ille in furorē animi ꝯmotꝰpauperis clamantis ⁊ neceſſitatēpandentis clamores ferre non valens ⁊ offenſoriū ſeu lapidem noninueniēs pane vnū ſiliginis arripuit et cum furore inde ꝑcuſſit Queꝫꝓtinꝰ accipiens pauꝑ. ad ſocios rdijt ⁊ ꝙ de manu eius elemoſinaꝫacceperit indicauit Poſt duos ꝟodies theolonariꝰ infirmatꝰ ad mortē vidit ſe ante iudiciū ſtae̓ ⁊ mauros quoſdā ſuꝑ ſtatera eius malaappendere Ex altera aūt ꝑte ſtātere quidā dealbati triſtes ſtabanteo ꝙ nihil qd̓ ſibi apponerēt inuenire valebāt Et tūc vnꝰ eoꝝ dixitUere nihil habemꝰ niſi vnū panēſiliginis queꝫ ante duos dies xp̄ocoactꝰ dedit Queꝫ ſuꝑ ſtatera ponentes equalitas facta eſt Dixit vterqꝫ ei Adauge ad ſiliginē hāc. alioqͥn te mauri apprehendēt Euigilās aūt ⁊ liberatus dicebat papeSi vna ſiligo quā ꝑ furorē iactauiita ꝓfuit. quātomagis bonū eſt alicui ſi voluerit oīa bona ſua indigentibꝰ elargiri? Quādaꝫ igit̉ diecū optimis veſtimētis īdutꝰ ꝑ viāꝑgeret qͥdam naufragꝰ ab eo veſtimētū aliqd̓ poſtulabat. cōtinuoille p̄cioſo veſtimēto ſe expoliauitet illi dedit Quod ille accipiēs ſtatim vendidit Tum autem theolonarius rediret et veſtimētū ſuſpenſuꝫ videret contriſtatus eſt valdeadeo vt nec cibum videret nec ſumere vellet dicens Quoniam nonfui dignus vt mei memoriaꝫ haberet egenus Et ecce dum dormiretvidit quendam ſuper ſolem fulgetem et habentem indutuꝫ veſtimētum quod dederat egeno et dicentem ſibi Quid ploras petre. Quicum cauſam ſue triſticie illi dixiſſetille ait. Cognoſcis hoc? Et ille. Etiam domine Et dominꝰ ad eū. Illo ego veſtior ex quo mihi dedi