Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

a nos occideret ipſe martires ſeq̄bat̉ vt eis martir fieri mereret̉ vehemēter triſtabatur eo ſibimartirium non dabat̉ Tuꝫ aūt inalterā heremū ꝑgeret. argenteumdiſcum repperit. et intra ſe ſic dicere cepit Inde hic argenteꝰ diſcivbi hoīm veſtigia nulla videnturSi enī viatori cecidiſſet. vtiqꝫ preſui magnitudine latere poſſet.Hoc dyabole artificiū tuū eſt. volūtatē tn̄ meā nūqͣꝫ poteris immutare Et hoc dicto. diſcus vt fumꝰeuanuit Poſtmodū in gentē maſſam veri auri repperit ſꝫ vt incēdiūaurū fugit. Sic qꝫ ad montem fugiens. viginti annis ibi ꝑmanſit īnumeris choruſcans miraculisQuādā vice dum in ſpūm raptuseſſet. totū mundū laqueis ſeſe īuicem ꝯnectētibus plenū vidit Quiexclamās ait O quis iſtos euādꝫEt audiuit Humilitas. Aliquādo dum ab angelis in aerem leuaretur. aſſunt demones eius tranſitum prohibēt. peccata ip̄iꝰ ab exordio natiuitatis obijcietes Quibus angeli Non debetis illa narrare que xp̄i iam ſunt pietate deleta Si qua autē ſcitis exqͦ factꝰ eſtmonachus illa proferte Et ībatione deficerēt. liber Anthoniꝰin ſublime tollitur liber deponit̉Narrat anthoniꝰ de ſe dicensUidi a iquādo dyabolū excelſuꝫcorꝑe. qui ſe dei ꝟtutē ꝓuidentiam auſus eſt dice̓ ait Quid visvt a me det̉ tibi anthoni. At egoin os eius ſputa cōgeminās totūme in eum xp̄i nomine armatus ingeſſi ſtatim euanuit Huic etiamdyabolus aliquādo in tanta ꝓceritate apparuit. celum capitegere videretur Quē cum anthonius qͥs eſſet interrogaſſet ipſe ſeſathanā dixiſſet. addidit ſathanas Cur me ita impugnāt monachi maledicūt xp̄iani;? Cui athonius Iuſte hoc fatiūt qꝛ tuis ſepeiſidijs moleſtant̉ Et ille Ego eosnequāqͣꝫ moleſto ſed ipſi inuicē ſeꝯturbant Ego enim ad nichilumſum redactus. qꝛ iam in cuūctistibus regnat xp̄s. Quidā ſagittariꝰ beatū anthoniū fratribuſgaudētem quadā vice aſpexit eidiſplicuit Cui anthoniꝰ Pone ſagittā in arcū trahe Qd̓ et fecitTūqꝫ hoc ſcd̓o tercio fieri mandaſſet. dixit ſagittariꝰ. Tm̄ trahere potero eiꝰ fractiōe doleboCui anthonius Sic eſt in oꝑe deiqm̄ ſi ſupra menſurā tendere vellemus citiꝰ frāgeremur Expedit ergo rigore aliqn̄ relaxari. Hec auInterrodiēs ille edificatꝰ recgauit qͥdā anthoniū dicēs Quidcuſtodies placebo deo; Cui rn̄dēſdixit Quocūqꝫ vadis ſꝑ deū oculis tuis heas In his agisⁱ teſtimoniū ſacrarū ſcripturaꝝ adhibeas In qͦcūqꝫ loco ſederis. nonide cito recedas Hec tria cuſtodi ſaluꝰ eris Abbas qͥdā īterrogauit anthoniū dicēs Quid faciāCui anthoniꝰ ꝯfidas ī tua iuſtitia vētris lingue ſit tibi ꝯtinētia. et ne peniteas de retranſacta.Dixit qͣꝫ anthoniꝰ Sicut piſces ſiin ſicco tardauerint moriunt̉. Ita