Predicabilia.
¶ Tertio ſorti ꝯtīgit īeſſe vl̓ n̄ īeē manū vl̓ pedēq̄ tn̄ nō ſūt accn̄a dicēte ph̓o ī p̄dicamētꝭ. Nōvos ꝯturbēt ſb̓arū ꝑtes qm̄ ſi ſūt ⁊c. ¶ Quarto īeſſe ⁊ n̄ ieſſe ſūt ꝯdictorie oppoſite gͦ n̄ pn̄tde eodē ꝟificari. ⁊ ꝑ ꝯn̄s accn̄s male diffinit̉ ꝑilla. ¶ Quīto aliqd̓ ē accn̄s īſeꝑabile qd̓ ſueīherētie cām hꝫ ī ſb̓o. qͣꝓpt̓ ſꝑ īeſt ⁊ de ncc̄itateigit̉ nō ꝯtīgit eidē īeſſe ⁊ nō ieſſe. ¶ Soluº. ſicqꝛ accn̄s īeſt ſb̓iecto ſuo ꝑ cām variabilē ⁊ ꝯtīgētē ⁊ nō ꝑ cāꝫ ſtātē ⁊ īmobilē. gͦ n̄ īeſt ſuo ſb̓ode ncc̄itate ſꝫ potiꝰ ꝯtīgēt̓ ⁊ ſic etiā contīgit ip̄mnō īeſſe. Nā vt d̓t alber. illd̓ ꝯtīgit īeſſe qd̓ n̄ hꝫī ſb̓o ſue īherētie cām eēntialē. ⁊ illud ꝯtīgit n̄īeſſe qd̓ nō hꝫ cām eēntialē ī ſb̓o q̄ īpediat ꝙ n̄inſit. ⁊ hͦ cōueīt oī accidēti tā ſeꝑabili qͣꝫ īſeꝑabili. ¶ Etiā p̄n̄t ꝑticule ille exponi logicalit̓ ꝓut ꝑ ieē ītell̓r affirmari l̓ vere ⁊ affirmatie p̄dicari. ⁊ ꝑ n̄ īeē negari vel vere ⁊ negatie p̄dicari⁊ hoc modo debet ſic intelligi diffinitio. accidens ē vl̓e qd̓ aptū natuꝫ ē affirmari ⁊ negaride eodē ſb̓o ꝓ eodē etiā ſuppoſito. non tn̄ ſil̓ ſꝫſucceſſiue pt̓ ſb̓iecti corruptionē. vt iſte ſūt ꝟeſortes ſedet ſortes nō ſedet pt̓ corruptionē ſortis. ⁊ gͦ ſedē ē accn̄s ſortꝭ. ⁊ hͦª ītellecta ſeꝑat accidēs ab oībꝰ alijs qͥnqꝫ p̄dicabilibꝰ qꝛ qd̓libꝫalioꝝ p̄dicat̉ ꝑ ſe. pͥº. de ſuo ſb̓o vel ꝑ ſe ſcd̓o genꝰ ſpēs drie ꝑ ſe pͦͤ mō ꝓpͥū ꝑ ſe. ſcd̓oº. qͦꝝ nl̓lꝫpōt vere negari de ſuo ſb̓o. īmo ſꝑ de ſuis ſōiectꝭp̄dicāt̉ vt ſuꝑiꝰ dc̄m fuit ¶ Ad obiecta ī oppoᵐ ad pͥᵐ ē dicēᵐ. lꝫ acen̄s ꝯſideratū ī rōe generꝭ vl̓ ſpēi ſui p̄dicamēti ꝑ ſe īſit ſuis īdīduistn̄ cōtīgēt̓ reſpic ſuū ſb̓ꝫ reſpc̄ū cꝰ dr̄ eē accn̄sAd ſcd̓m ē dicēᵐ ꝙ īeē ī iſta diffinitōe nō accipit̉ generalit̓ ſꝫ ꝓ īherētia accn̄tꝭ qd̓ īeſt ſb̓o cōpleto. hoc autē mō nō īē qͥdditas ſb̓o ſiue ſuisindīduis exqͦ ſuppoſita ꝑ qͥdditatē hn̄t eē.Ad 3ᵐ pꝫ ſil̓r ⁊ apliꝰ dicet̉ ī p̄dicamētꝭ ꝙ aliꝰ ēmodꝰ eēndi ī qͦ accn̄s ē ī ſb̓o ⁊ ꝑs ītegͣl̓ ī toto.Ad qͣrtū ē dice̓ ꝙ īeē ⁊ n̄ īeſſe capiunt̉ dupl̓r.vno vt dicūt actū ⁊ ſic ſūt oppoſita q̄ nō p̄n̄tvni ſil̓ ⁊ ſel̓ cōueīre iuxͣ irrefragabilē pͥmi pͥncipij ꝟitatē. Alioº. accipiūt̉ vt dicūt aptitudinē⁊ ſic n̄ ſūt oppoſita ſꝫ pn̄t vni ⁊ eidē conueīre.ita ꝙ accn̄s ſbo īheres ſil̓ hꝫ aptitudinē vt n̄ īhereat ſꝫ aptitudo qͣ aptū ē īherē ſb̓o dū īhēt ēcōiūcta actui exercito. Sꝫ alia qͣ natū ē nō inhere eſt diſtās ab actu exercito.Septimū dubiū eſt an tertia diffinitio accn̄tꝭ ſit bn̄ data a Por. in qͣ dr̄. Accn̄s ēꝙ neqꝫ genꝰ neqꝫ ſpēs neqꝫ drīa neqꝫ ꝓpriū. Etvidet̉ ꝙ n. qꝛ nulla diffinitio bōa dꝫ dari ꝑ negationē. ſꝫ iſta dat̉ ꝑ negationē gͦ n̄ ē bōa. Maior ē manifeſta mīor ꝓbat̉. qꝛ dr̄. neqꝫ ē genus
neqꝫ ſpēs. ¶ Scd̓o ſic. vnūqd̓qꝫ p̄dicabile ē ꝑſe ītelligibile. ſꝫ iſta diffiniº ẜt accn̄s nō eſſe intelligibile ꝑ ſe lꝫ ꝑ aliud igit̉ n̄ ē bōa. ¶ Tertioſic. color ē accn̄s ⁊ tn̄ ē genꝰ. ſil̓r albedo ē accūs⁊ tn̄ ē ſpēs igit̉ diffiº nō ē bōa. ¶ Soluº ſic. qꝛnotificat accn̄ſ n̄ ꝑ ſe ⁊ abſolute ſupta. ſꝫ ꝑ ſuꝑpoſitiōeꝫ. qꝛ ſuppoīt ꝙ acen̄s ſit pͣbile ſic inuit̉ī illo relatio qd̓. ⁊ ꝑ illas abnegatiōes remotꝭab eo ītētiōibꝰ alioꝝ qͣtuor p̄biliū ſufficiēt̓ notū ē. ꝙ reſiduū p̄bile cōſtituēs ī nob̓ ītellcm ſitaccn̄s. Cā aūt qͣre hͦ mō potiꝰ notificat̉ qͣꝫ aliahͦ ē. qꝛ alia p̄bilia ncc̄ia ſūt ⁊ qͦ ad eoꝝ eēntias⁊ qͦ ad eoꝝ īhentias. Sꝫ accn̄s qͦ ad eiꝰ ihentiā cadit ī nec̓itate. ⁊ ī hͦ caſu pͥuat qͦdāmō aliapͥuat qͥdē ncc̄itatē īhentie ī alijs reꝑtaꝫ. ⁊ gͦ perabnegationē alioꝝ diffinituꝫ ē. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ rn̄ſioad pͥᵐ argumēᵐ. Uel ē dicēdum ꝙ ull̓a diffidꝫ cē pure negatīa. iſta n̄ ē pure negatīa ſꝫ ī eapoīt̉ ꝑticula affirmatīa .ſ. ſꝑ ī ſb̓iecto ſb̓ſiſtens.Iuxͣ hͦ tn̄ notādū ē ꝙ negaº pōt dupl̓r cōſiderari. vnoº formal̓r ī rōe negatiōis. ⁊ vt ſic ꝑ ipſaꝫn̄ pōt notificari affirmatio. qꝛ oportꝫ diffinieſnotiꝰ eē diffinito. ſꝫ negatio non ē notior affirmatiōe. Alioº accipit̉ inqͣꝫtū ex ꝯn̄ti dat ītelligere affirmatiōeꝫ. vel inqͣꝫtū ipſā includit ⁊ ſicbn̄ pōt potī diffinitiōe affirmatōis. qꝛ hͦ mō n̄cōſiderat̉ ī rōe negatiōis ſꝫ affirmatōis. ⁊ ſic ꝑhͦ ꝙ ꝑ remotionē alioꝝ diffinit̉ ꝓpͥꝰ modꝰ p̄dicādi eiꝰ ītelligit̉ ꝑ que ab alijs a poſteriori diſtinguit̉ qͥ ē p̄dicari accidētal̓t īcou̓tibilit̉. ꝑ hͦenī ꝙ dr̄. n̄ eſt genꝰ neqꝫ ſpēs neqꝫ drīa īnuit̉ ꝙp̄dicat̉ accn̄tatr. ꝑ hͦ ꝟo ꝙ ſb̓iūgit̉. neqꝫ ꝓpͥumīnuit̉ ꝙ p̄dicat̉ īcontibil̓r ¶ Ad 3ᵐ dicedū ē ꝙlꝫ color ⁊ albedo ſint accn̄tia p̄ſlia non tn̄ ſūtaccn̄tia p̄bilia. qꝛ talia ſignificāt̉ cōcretīe ꝑ modū formaꝝ totiꝰ reſpc̄ū ſb̓iecti. Un̄ genꝰ ⁊ ſpēspn̄t capi dupl̓r. Unoº. mat̓ial̓r ꝓ illis qͥbꝰ ītētiōes illoꝝ attribuūt̉. ⁊ ſic idē pōt dici genꝰ etſpes ⁊ accn̄s. ⁊ eidē pōt attribui ītētio generisſpēi ⁊ accn̄tꝭ. ⁊ ſic non capiunt̉ in diffinitione.Alioº capiūt̉ formal̓r ꝓ ītētiōibꝰ attributꝭ naturꝭ. ⁊ ſic accipit̉ genꝰ ẜm ꝙ genus. ⁊ ſpēs ẜꝫ ꝙſpēs. ⁊ hͦ mō īpoſſibile ē idē eē genꝰ ⁊ ſpēꝫ ⁊ accidēs. qꝛ ītētio qͣ aliqͥd formal̓r ē accn̄s ē diſtīcta ab ītētiōe q̄ aliqͥd formal̓r ē genꝰ. Intēenī accn̄tꝭ format̉ apud ītellectū ex habitudīenature accidentꝭ ad ſb̓iectū qd̓ eſt exͣ genꝰ eiꝰ.Intētio ꝟo ſpēi ex habitudīe nature īferiorꝭ adſuꝑiorē. ⁊ ecōtra. ītētio generꝭ ex habitudīe nature ſuꝑiorꝭ ad īferiora ſpecie drīa. Un̄ alid̓ ēſubiectuꝫ accidentis ⁊ aliud indiuiduū. Subiectum accidentꝭ eſt ſubſtātia per quaꝫ accidēshꝫ eē. Indiuiduū ꝟo eiꝰ ē īferiꝰ ipſo ſb̓ſtātialit̓.