¶ Porphirū

Et videtur primo ꝙ non. ſola ſpecies velIllud quod habet modum ſpeciei diffinitur ſꝫaccidēs vt hic diffinitur nec eſt ſpecies nec hꝫmodum ſpeciei quia hic diffinitur ꝑ habitudinem ad ſubiectum ẜm quam non eſt ſpecieſEtiam hic diffinitur vt ab alijs vniuerſalibeſt diſtinctū ſed vt ſpēs nō eſt ab alijs vl̓ ibuſdiſtinctū. ¶ Scd̓o ſic. iſta dilliſio nō ꝯueītoī accn̄ti gͦ non ē bona An̄s pꝫ qꝛ nō conueītaccidenti inſeꝑabili qꝛ illud quod adeſt et abeſt preter ſubiecti corruptionem non eſt inſeparabile ergo dilltio non valꝫ ¶ Tercio nullum accidens poteſt abeſſe ſubiecto. probaturquia ſi accidens poſſꝫ abeſſe ſubiecto tunc poſſet per ſe ſtare ſine ſubiecto ſed hoc eſt inconueniens ¶ Et confirmatur qꝛ omne accidēs habet cauſam in ſubiecto ergo nullum accidenspoteſt abeſſe ſubiecto p̄ter ſubiecti corruptionem Conſequētia patet quia poſita cauſa ponitur effectus Antecedens patuit in maiore¶Quarto nulla dillītio poteſt dari per oppoſita coyntīe coniūcta ſꝫ adeſſe et abeē ſūt oppoſita hoc mō coniūcta ergo non poſſunt vnicōuenire Et per conſequēs diffinitio nō eſt bona ¶ Quīto accn̄s eſt vl̓e. tale āt eſt cuiꝰ natura ē imꝑmutabil̓ pͥmo poſteriorū gͦ male diffinitur ꝑ principia ꝑmutabilia q̄ ſūt adeſſe ⁊abeſſe. ¶ Sexto viuere eſt accidens viuētꝭ cūnō ſit aliud qͣꝫ oꝑatio vitalis et tn̄ impoſſibileeſt ip̄m abeſſe viuētibꝰ p̄ter eoꝝ corruptioneꝫqꝛ vt d̓r in 2º de aīa viuere in viuētibꝰ eſt eſſeſꝫ eſſe non p̄t abeſſe viuentibꝰ ergo nec viuere.¶ Septimo mors et cōbuſtio ſt̓ accn̄tia ⁊ tn̄nō aſſut et abſunt ſuis ſubiectis p̄ter eoꝝ corrūptionē ¶ Octauo inherere eſt accūs accidētis et tn̄ impoſſibile eſt inherentiam abeſſe accidenti preter corruptionem accn̄tis ¶ Scd̓apars aſſumpti probatur qꝛ inherētia nō abeſtaccn̄ti ꝑ ſeꝑatōeꝫ eiꝰ a ſuo ſb̓iecto ſꝫ ſeꝑaº eiuſa ſuo ſb̓iecto ē eiuſdē corruptio ¶ Nono coloratū eſt accn̄s hoīs l̓ alteriꝰ corporis mixti tunō p̄t abeē corꝑi mixt ¶ Decīo formaſbn̄al̓p̄t adeē ⁊ abeē p̄ter ſb̓iecti corruptōeꝫ ⁊ tn̄ n̄ ēaccn̄ſ. pͥma ꝑs an̄tꝭ ꝓbat̉ qꝛ p̄t adeē ⁊ abeē materie que ẜᵐ phm eſt ingnabil̓ ⁊ īcorruptibil̓Undecīo ſic accn̄ſ ſui abſētia ſb̓iectu n̄ corrupit ita ꝑ ſui pn̄tiā ſb̓iectū n̄ ꝯſtituit gͦ ſic̄ d̓rī diffinitōe. accn̄s ē qd̓ adē ⁊ abē pt̄ ſb̓iecti corruptōeꝫ ita dici dēret ꝙ adē ⁊ abe p̄ter ſb̓iecticonſtitutōeꝫ ſed hͦ non dicitur gͦ nō eſt bona.In oppoītū ē por. et venerabil̓ dn̄salb̓tꝰ Et poīt̉ iſte diſeurſꝰ Aor. accn̄ſcōmune ſequit̉ indiuiduū completumꝓxime gracia principiorū complexio

naliū ¶ Minor Talia ſunt contingentia et variabiliaſicut eſſentialia ſūtſtantia et ꝑpetua ¶ Concluſio. igit̉cōuenienter por. aſſignauit diffinitionem primaꝫ qua dicitur adeſſe etabeſſe preter ſubiecti corruptionem:Maior et minor patēt ex ſuꝑius dictis circacapitulū de ꝓpͥo eo ꝙ ꝑ hoc poſita fuit drn̄ainter accn̄s cōe et quintū p̄dicabile et accn̄s ꝓpriū qͣrtū p̄dicabile Concluſio ſeqͥtur ex premiſſis. Et poteſt amplius ſic declarari quiacum accidens iuxta ſui nominis interpretationem dicatur quaſi ab alio vel ad aliud cadens ergo in ſeipſo non habet cauſam ſue inherencie ſed accōmodat ipſam a ſubiecto ſuoEt quia quo ad realem inherentiam eius ſuper quam fundatur ſua predicabilitas dependet a principijs indiuidui vt in minoredictū eſt que ſunt varia īdetermīata ⁊ trāſmutabilia ꝓpt̉ materie conditionē q̄ nō ſinit aliquā formā in eo receptā īꝑmutabilit̓ ꝑmanereiō bn̄ d̓r ꝙ accn̄s nedū adeſt ſꝫ etiaꝫ abē ad ſignificādū mutabilē accn̄tis naturā Et qꝛ iuxtadicenda in ꝯītatibꝰ ip̄m eſt aduentie natureiō bene ſubditur ꝙ adeſt et abeſt p̄ter ſubiecticorruptionē inqͣꝫtū adueīt ſibi poſt ſui cōplementū ¶ Ad obiecta in oppoſitū ¶ Ad pͥmūē dicendū ꝙ dictū boetij intelligitur de diffinitioībus rerū non intentionū vl̓ p̄t dici ꝙ accidens hic diffinitū ꝓ ſcd̓a intentioē modumhꝫ ſpeī. ¶ Ad ſcd̓ꝫ eſt dicendū ꝙ accn̄s nō d̓rinſeꝑabile cōtradictorie quaſi nullo mō ſeꝑabile ſed potius contrarie quia difficulter a ſuoſubiecto ſeparatur ꝓ vt ꝑticularius patebit īdubijs In cuiꝰ ſignū por. volens on̄dere diffinitione accn̄tis vtriqꝫ accn̄ti cōuenire īmediate poīt diuiſionē accn̄tis poſt primā diffinition ¶ Ad terciū eſt dicendū ꝙ accn̄s nonp̄t a ſubiecto ſeparari et ſeꝑatū in eſſe ſuo manere ſꝫ aliqd̓ accn̄s bene poteſt abeē ſubiectoid ē non iherere ſuo ſubiecto vn̄ in diffinitioēaccidentꝭ abeſſe non debet capi poſitiue ſiueaffirmatiue vt idem eſt ꝙ ſeparatum exiſtereſꝫ potiꝰ dꝫ capi negatiue vt idē eſt ꝙ non ineſſe vel non inherere ¶ Ad quartum eſt dicendum ꝙ adeſſe et abeſſe in diffinitione dicunt actus predicabiles. tales autem ſunt aptitudinales vt patuit ī capitulo de ſpecie ſednihil prohibet oppoſita ſcd̓m aptitudinemeidem ſubiecto ineſſe ſicut non eſt inconueniens eūdem hominem habere aptitudineꝫ vtſit ſucceſſiue albus et nigerſic idē accidens p̄tſucceſſue adeſſe et abeſſe ¶ Ad quintū rn̄dꝫ