Predicabilia

vl̓ dicatur ad ꝑticulare. videtur ꝙ ſit vl̓e peraccn̄s. Et non erit vnū de qͥnqꝫ vl̓ibus. q̄ ꝑ ſeſunt vl̓ia ¶ Solutio. ꝓprium p̄dicat̉ de ſpēcuius eſt ꝓprium immediata p̄dicatōe. ſꝫ ꝗaiuxta dicta reſpicit ſpēm ꝓut eſt in materia ſiue ꝑticulari. ideo p̄dicatōe eius ꝑ ſe refert̉ ad ꝑticularia. ⁊ gͦ nō eſt vl̓ ꝑ accidens. Et per hocpatet ſolutio ad obiectū. ¶ Sed ꝯͣ hoc arguitur ſic. diuerſoꝝ geneꝝ ⁊ non ſubalternatī poſitoꝝ ſunt diuerſe ſpēs ⁊ drē. gͦ diuerſoꝝ vl̓ iuꝫquoꝝ vnū non ponit̉ ſub alio debent eſſet diu̓ſa indiuidua. ¶ Ad quod rn̄det Albertus. ꝙhoc veꝝ eſt de generibꝰ ⁊ ſpēbus. ſed de vl̓ibusſic eſt. ꝙ plura eoꝝ referunt̉ ad ſeinuicē. ſicꝭ genus ad ſpēm. ⁊ ſpēs ad genus. ⁊ drā ad vtruqꝫ. ſic etiā ꝓpriuꝫ refertur ad ſpēm. ⁊ ſic poſſūthabere eadē indiuidua. licet non eodē modo.Alius em̄ modus indiuidui eſt hoc aīal. hichomo. hoc rōnale. hoc riſibile. qͣꝫuis ꝑ oppoſitu hec oma eadē ſunt ſuppoſito. ſicut ſocrateseſt hoc aīal hic homo hoc rōnale hoc riſibile.Et ſi indiuiduū accipiat̉ formal̓r tunc diuerſa ſunt indiuidua. ſicut ſunt diuerſa vl̓ ia. ſed īhoc eſt drntia. qꝛ hoc aīal non habet eſſe hocaīal ꝑ hoc ꝙ eſt hic homo. ſed ꝑ ſe. Sed hoc riſibile non habet eſſe hoc riſibile niſi ꝑ hoc ꝙ ēhic homo. qꝛ riſibile pͥncipiatur ab hoīe. ſiueab hoīs ſpē. Aīal aūt ⁊ rōnale ab hoīe nō pͥncipiant̉. ſꝫ potius pͥncipia ſunt hoīs ⁊ ita dd̓ꝫeſt etiā de hoc albo reſpectu ſui ſubiecti.Undecimū dubium. vtruꝫ riſibilitas ſit ꝓprium hoīs ſicut riſibile. ¶ Solutio non. qꝛ ꝓpriū vt hic accipit̉ eſt vl̓ p̄dicabile. riſibilitas aut de hoīe p̄dicari non poteſtſicut nec in dr̄ntijs p̄dicat̉ rōnabilitas. ſꝫ rōnale. Et huius cam dat Auicenna. ſatis ꝯuenientē. qꝛ cū vl̓c ſit notio totius eius. de qͦ p̄dicatur. Et dt̄ ip̄m totum vel ẜm actu vel ẜꝰponam. vel ẜm naturalē pon̄am ꝯntem ip̄umin quo eſt. ſicut totū d̓t ꝓpriū. non p̄t ſignificari ꝑ abſtractū. ſed ꝯcretn. Iō oꝫ vl̓ ꝯcretōnis mō ſignificari ꝑ nomē vl̓is. ſed ex hoc nōſeqͥt̉ ꝙ gēꝰ ſpēs drā ꝓpriū ſint denoīatīa. qꝛnō ſūt niſi l̓ eēntialia pͥncipia etꝰ de qͦ p̄dicāt̉ l̓ex eſſentialibꝰ pͥncipijs emanātia Denoīatiuavero formant̉ ab aliena natura. q̄ ꝑ cām noneſſentialē ſed infinitā eſt in ſubiecto. ⁊ iō nōeſſential̓r. ſed denoīatiue poſſunt p̄dicari ſic cūd̓r hō eſt albus vel hō eſt nigerCcidens eſt quod adeſt ⁊ abeſt p̄ter ſubiecti corruptōem.Diuidit̉ aūt in duo. in ſeꝑa-

bile ⁊ in inſeꝑabile. Nāqꝫ dormire ſepabile accidens eſt: nigꝝ vero eſſe inſeparabil̓r coruo ⁊ ethiopi accidit Poteſt tn̄ ſubintelligi ⁊ coruus albus. ⁊ethiops nitens candore p̄ter ſubiecticorruptōem. Diffinit̉ aūt ſic qͦqꝫ accidens: eſt quod ꝯtingit eidē ineſſe ⁊ noineſſe. Uel quod neqꝫ genus neqꝫ ſpecies neqꝫ differentia neqꝫ ꝓprium: ſꝑaūt eſt in ſubiecto ſubſiſtes Oībus ergo det̓minatis q̄ ꝓpoſita ſunt. dico ātgenere ſpē drā ꝓprio ⁊ accn̄te. dicēdūq̄ eis cōia ſunt ⁊ q̄ ꝓpria.Iſtud eſt quintū capl̓m huius pͥmi tractatus. in quo Por. determinat de actn̄te ⁊ diuidit̉ iſtud capl̓m in tres ꝑtes pͥncipales. Inpͥma ꝑte ponit vnā diffinitōnem accn̄tis. Inſcd̓a diuidit ip̄um accn̄s. In tercia ꝑte ponitduas diffinitōes accn̄tis. ſcd̓a ibi. Diuidituraūt. tercia ibi. Diffiniunt aūt. Primo d̓t. Qaccn̄s eſt quod adeſt ⁊ abeſt p̄ter ſubiecti corruptōnemTunc ibi.Diuiditur autem:In iſta ꝑte ponit diuiſionē accn̄tis. Et diuidit̉ in duo. qꝛ pͥmo facit hoc. Scd̓o remouet.vnū dubiū ibi Poteſt aūt. Quo ad pͥmū d̓tꝙ accn̄s in cōi diuidit̉ in duo. ſcꝫ in accn̄s ſeꝑabile ⁊ in accn̄s inſeꝑabile. Icens ſeꝑabileeſt ſicut dormire iacere. Exemplū ſcd̓i eſt ſicutnigredo in coruo ⁊ ethiope. Et qꝛ poſſet aliqͥsdicere ꝙ nigredo nō eſt accn̄s iuxta p̄habitaꝫdiffinitōnem. exquo nō p̄t abeſſe ſuo ſubiecto.d̓t Por. ꝙ coruꝰ p̄t intelligi albus ⁊ ethiopsnitens candore. id eſt albedine p̄ter corruptionem ſubiecti Tunc ibi¶ Diffiniunt aūt ſicIn hac parte ponit duas alias diffinitōes accidentis. dicens pͥmo ꝙ accn̄s eſt quod ꝯtingit eidem ineſſe ⁊ non ineſſe. vel diffiniūt ſic.Accidens eſt quod neqꝫ eſt genus neqꝫ ſpēs.neqꝫ drā neqꝫ ꝓprium. ſꝑ aūt in ſubiecto ſubſiſtens. Tunc epylogat dicens. ꝙ determinatꝭoībus q̄ poſita ſunt vtputa de genere ſpē dr̄naꝓprio ⁊ accidente. on̄dendū eſt ꝯſequenter. q̄ſunt eis ꝓpria.Circa p̄dicta mouetur queſtio Anporphirius bene aſſignauit accn̄tis pͥmam diffinitōem ſꝫm quā adeſſe ⁊ abeſſe dicit̉ p̄ter ſubiecti corruptōem