peſtes ideo in figura vnguentum ad vngendum corpus domini preparatur/ vt corpus noſtrum mortificandū doceat̉/ ⁊ vermes carnalium motuum non ebulliant qui corruptionem oſtendunt. eccle. xxii. vigilia ⁊ colera ⁊ tortura viro infinito ſomnus ſanitatis in homine parco venter habrmorbū lupi qui contentus eſt aſſuetis. iſtis autem epulationibꝰ acciditvigilia quia onerati vino ⁊ dapibꝰ non poſſunt dormire habent febres ⁊tortōnes a quibꝰ homines abſtinentes ſunt immunes in ictu pedū dicit̉luce. vii. ſignat refrigerium pauperū quod fit eis per erogationem elemoſinaꝝ. pedes enim lutoſi ſunt pauperes xp̄i medici. ſapi. xvi. miſericordiatu a domine ſanabat illos quia multi ſanant̉ a peccatorum vulnere per effectum miſericordie yſa. lii. frange eſurienti panem tuum ⁊cͣ tunc erumpet quaſi mane lumen tuū ⁊ ſanitas tua citius oriet̉/ ſed quidam moriuntur cōſtipati volentes accipere medicinam elemoſinā ſuperfluorū purgatiuam ſicut ille epulo. lice. xvi. ⁊ ille qui dicebat anima mea multa bona habes repoſita in annos plurimos ⁊cͣ. quos oporteret purgari per medicināamariſſimam ſcꝫ mortis memoriā. quia ſecundū Iero. facile contemnit ōnia qui ſe ſemper cogitat moriturū. reiciat ergo ſuperflua ⁊ extendat manūſuam ⁊ ſanabit̉. ſicut legit̉ mat. xii. de homine habente manum aridā. cuidicit̉ extende manum tuam ⁊ reſtituta eſt ſanitati. Rogemus ergo.¶ De ſacramento matrimonii ſermo 3.On eſt bonum hominem eſſe ſolum faciamus ei adiutoriū ſibi ſimilegen. ij. Sicut ſupra dictum eſt ne deficeret numerus ciuium ad noſtrāciuilitatem pertinentiū inſtitutum eſt matrimonii ſacramentū quod dicit̉matrimonium quaſi matris munium id eſt officium ⁊ notat̉ triuitas ſubpluralitate perſonaꝝ cum dicit̉ faciamus ⁊ vnitate eſſentie cū ſubdit̉ tulit vnam de coſtis ⁊c̓. ſed ne irrationalis videret̉ mulieris conditio tangitur triplex ratio diſpoſitionis/ incōgruitas ſi non fieret/ quia non eſſet natura multiplicata neqꝫ diffuſa et hoc non eſſet bonum. bonum enim ſecundum dioniſium eſt diffuſiuū ſui. ſecundo vtilitas quam exequit̉ hō ſcꝫ adiutorium ad multiplicandum ſpeciem hominis ⁊ hoc eſt faciamus ei adiutorium. tercio neceſſitas/ quia oporteret adiutoriū ad multiplicandum ſpeciem eſſe ſimile ⁊ non eſſet inter ceteras aliquid ſimile quod probat̉ ex adductione ad adam pꝫ neceſſitas ſed quia de matrimonio tractauimus ī ſermonibꝰ de temporali ⁊ de ſtatu ꝯiugatorū in hoc opere. in illis ſermonibꝰmonebant parentes ſare ⁊cͣ. ideo aliquantulū groſſius accedamus non ī cōcordantiis vocalibꝰ ſedrationibꝰ ꝓbabilibꝰ ⁊ ad radices. iiii. que dicturi ſumus dematrimonio cum ſuis oppoſitis reducamus. habet autem ſacramentum hoc ex auctore dignitatem. hoc enim fuit primū ſacramentum⁊ ab initio mundi inſtitutum et a domino ordinatū et in paradiſo terreſtri factum in principio veteris teſtamenti ⁊ a domino cōfirmatum ī prīo
iſ