C. lxvij.autem de fac̓tis ſacerdotis iudicant ꝙ non ſit carne circūdatus nec hoīminfirmitate teneatur ¶ De quarto ꝓuer. xxiii. inter iuſtos morabitur gratia ¶ Hiniſtri enim ⁊ maxime ſacerdoces debent induere iuſticiā vt corripiant ⁊ corrigant non vt adulentur et faueant peccatoribus ⁊ foueant culpā ꝑrouer. xxviii. qui corripit hominem gratiā inueniet poſtea apud eummagis qͣꝫ ille qui ꝑ liugue blandimenta decipit. Ex his quatuor ſequit̉qualiter debent miniſtrare in officio quia quadrupliciter ꝯſecrando velorādo p̄dicādo vel exhortādo/ abſoluēdo/ excōicādo. De pͥmo yſa. lxi. vosſacerdotes domini vocabimini minſtri dei noſtri dicetur vobis. ſacerdotūenim eſt conficere ex quo magnū honoris gradum acquirūt. ¶ Io. xii. ſiquis michi miniſtrauerit hono. eū pater meus. imprimit̉ enim eis caracterregii honoris/ ſicut ꝑ ſigillū ⁊ cum regio ſigillo beneficium aliquod dat̉ita et xp̄i gr̄am recipiunt cū ptāte conficiendi ⁊ conſecrādi. Si ergo vaſa⁊ loca deo cōſecrata appropriāt̉ cultui ip̄ius ⁊ nō trāſferūtur ad alios vſꝰpropter honorem diuinū/ multo fortius neceſſe eſt miniſtros iſtos eſſe diſtinctos/ et diſcretos ab alijs hominibus ſanctitate ſpeciali quam requiritſacramentū ipſum ſuꝑaddita ſanctitati que ſufficit in alijs perſonis. vndemaius ſacrilegiū cōmittunt cū damnatione ſui qͣꝫ ī pollutione calicis conſecrati vel templi ⁊ maiorem contumelam deo in ſuo cultu irrogat qui miniſtruꝫ eius interficit quā qui vaſa miniſterii ꝯfringit ⁊ tanto ſanctioresoportet eſſe miniſtros appropriatos iſtis miniſteriis quāto illud officiumcōſecrandi ceteris officus antecellit. ¶ De ſecundo .ii. thi. iiii. tu vero vigila in ōnibus labora opus fac euāgelice/ miniſteriuꝫ tuū imple: ſobrius eſtominiſterium tuū imple vt p̄dices / ores. frequenter celebres. ⁊ in orationeimpetra dona diſpenſes .i. pe. iiii. vnuſquiſqꝫ ſicut accepit ita alterutꝝ illūāminiſtrantes tanqͣꝫ boni diſpenſatores multiformis gratie dei. Quis enr̄illotus ad tam reuerendā menſam accedere preſumat. ſi enim aſinū tuū id ēcorpus ad preſepe ſuū idē menſam corporis illotū accedere nō ſinis ſedmanū ⁊ os preabluis. quanto fortius ad iſtā ſacratiſſimā menſam acceſſurus debet lauari lacrimis. bene autem dicit gratie dei: quia munus gratie aſolo deo ꝯfertur. a populo deuotione cordis expetitur. a ſacerdote offertꝭſacerdos enī. nūcius eſt ꝓcurator ⁊ aduocatus ſed nūcius inquantū defertlitteras ex parte eccleſie. aduocatus inquantum ꝓponit allegationes procauſa eccleſie. procurator inquantū petitiones eius offert ⁊ porrigit. prouidit enī princeps reipublice ſpiritualis vt eſſent in ſuo conſiſtorio ſpiritusles aduocati qui pro reis interpellarent ⁊ negocia ꝑtractarēt ⁊ ſicut aduocatus non iura ſua vel ſtatuta allegat. ſed aliena ⁊ verba eius cui patrocinium preſtat in ore geſtat. ſic ſacerdos, ex officio publico interpellationisporrigit ex parte eccleſie verba ⁊ orationes ipſius. ⁊ hoc eſt qd̓ errare facithereticos circa officium orādi quia non attendunt ꝙ ſacerdos oret velperoret cauſas ex parte eccleſie ſed ex merito ⁊ demerito ꝓprie vite dicētes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten