diliatimn ſiuluj.prulſtulū adiain ax putbulomfuli tuinqum cetasqui mlt u
Xxxſiij.oſtendere ꝙ iaꝫ erat in eo firmiter radicata miſericordia quam exercuerat ab infantia ſua. Vnde vegetius in libro de arte militari/ nō tantū celerius ſed etiā perfectius imbuunt̉ que diſcunt̉ a pueris propter qd̓ vixreſipiſcunt a mala conſuetudine qui ībuti ſunt in peccatis in iuuenili etate/ quia nō poteſt ethiops pellem ſuā mutare. Ideo eccle. vi. Fili a iuuētute tua excipe doctrinā ⁊ vſqꝫ ad canos inuenies ſapientia. ¶ De ſanctitate gracie pacet Iudic. xiii. in ſamſone cui dominꝰ tantā fortitudinē contulit̓ de quo dicit̉ ibidem erit nazareus dei ab infantia ſua ⁊ .i. regū .i. dicit̉de ſamuele ꝙ puer adhuc erat adoleſcens qui miniſtrabat ante faciē domini vt eiuſdem .ii. tales enī eligit dominꝰ quia ſunt mundiores offerunt enīdeo uitam mundiſſimā puritatis/ ſeniores autē furfur ſenilis etatis. Iticum abel de adipibꝰ gregis Iſti cum chaym de ſpicis corroſis. Illi vinūpuriſſimū Iſti feces turbidas ⁊ acetum. Vnde beatꝰ Bernhardꝰ cū ip̄e etfratres ſui tranſirēt ad religionē/ manſit vnus ſolus qui puer erat in ſeculo/ ⁊ cum quadam die viſitaret fratres ſuos ad eorum mon aſteriū/ dixitei beatus Bernhardꝰ tu ſolus remanebis in ſeculo: ⁊ habebis ſolus hereditatem paternā/ ⁊ compunctꝰ ait fratres mei poſſidebunt celum ⁊ ego ſolus poſſidebo terram nō erit ita/ ⁊ omnibꝰ relictis recepto habitu remanſit cum fratribꝰ ſuis/ ⁊ cum quadā die viſitaret beatꝰ Bernhardꝫ patreꝫſuum/ pater nobilis precepit vt ſecundū morē Burgundie magnꝰ truncusponeret̉ in igne ⁊ cum eo ligna ſicca ⁊ clare ardentia circūquaqꝫ ſponerētur/ truncꝰ iſte cantū fumigabat ſed ardere nō poterat tunc ſanctꝰ Bernaic/ pater illa ligna ardentia filii tui ſunt/ tu vero truncꝰ ſenex ⁊ antiquꝰ⁊ terra repletꝰ quē filii tui nō poſſunt accendere/ nā licet tibi exemplū dederunt tu tamē nil aliud facis qͣꝫ fumigare quo audito pater valde contritus ē ⁊ ad monaſterium accedens ſuſcepit habitum mon achalem cū filiis ſuis quos priꝰ tanqͣꝫ perditos continue deplorabat.¶ Ad adoleſcentes ⁊ pueros ſermo ſecundus.Hobias filium ſuum ab infantia ⁊cͣ. Hic tercio ſubiungit modū docUItrine qui conſiſtit in quatuor. In reuerentia quantū ad dominū. Inobedientia quantū ad patrem vel tutorē propriū. In pudiciciaᵇ quantuꝫad ſeip̄m. In verecundia quantū ad proximū/ qui modꝰ notat̉ cum dicit̉docuit timere deum/ qui enim deum timet nihil negligit. Eccleſiaſtes. vii.ſunt igit̉ pueri docendi de reuerentia vt reuereant̉ deū ⁊ ſeruos dei propter ip̄m eccle. viii. He deſpicias venerationē preſbiterorū ſapientum/ ⁊ inꝓuerbiis illorūconuerſare/ ab ipſis enī diſces doctrinā. prouerbia dicuntur profunda verba/ que proferunt preſbiteri id eſt doctores exercitatiquos ſeniores vocamꝰ/ conſiſtit autē iſta reuerentia in. iiii. ſcilꝫ vt puerideum timeant/ ad officium eccleſiaſticū veniāt/ orationi inſiſtant/ cōfeſſionem crebro faciant. ¶ De primo pſal/ venite filii audite me timorē dn̄i