¶ De primo lu. xvi. Quidā mendicꝰ noīe lazarus qui iacebat ad ianuamdiuitis vlceribꝰ plenus cupiens ſaturari de micis que cadebant de mēſa diuitis/ ⁊ nemo illi oabat/ ſed ⁊ canes veniebant ⁊ lingebant eius vlcera/ diues iſte delicate veſtitus ⁊ nutritus ferrea habebat viſcera quē lazarus iacens ad ianuā quaſi conflatoriū pieratis exiſtens nō emolliuit ad cōpaſſionē nō exaudiebat vocem clamantis apertis vulneribꝰ/ vt tot eſſent oraclamantis quot vulnera vel vlcera/ vt quem vox vel aſpectꝰ eſurientisnō mouerat hyatus vulnerū ⁊ ſanies effluens ⁊ effuſa moueret. ſed caneseo miciores nō dentes ad morſum/ ſed os ad morbū linguas ad obſequium producebant ⁊ ſaniem in moduꝫ ſpongie de vulneribꝰ leniter educebant/ ſatiſfaciebant ei ſicut poterant/ quia prebendā pauperis frequentercōmederant/ nam diuites vnde debent nutrire pauperes ſepe impinguantcanes/ ⁊ quod deterius ē acutos habent dentes ad mordendū/ dum dicuntpauperibꝰ verba īproperiorū nō linguas ad obſequendū pſal. Perſecutꝰeſt hominē inopem ⁊ mēdiceꝫ ⁊ cōpunctū corde mortificare. Hequioresiudeis/ quibꝰ dicit̉ illud deū. xv. Omnino indigetis ⁊ mendicꝰ nō erit inter uos/ vos autē veri pauperes canes iſtos pertranſire debetis ſub ſilentio/ nō enī peregrinꝰ qui vadit viā ſuā debet repugnare ſemper cuilibꝫ cani volenti mordere in baculo ſuo. ¶ De ſecundo ſcꝫ verecundia in petēdoli. xvi. Dixit villicus quid faciā quia dominꝰ meꝰ aufert a me villicationem/ fodere nō valeo/ mendicare erubeſco/ abſtulit deus a vobis infirmisſuā villicationē/ iā nō poteſtis villicare .i. negocia publica exercere ⁊ extravillā poſiti eſtis/ ſicut antiquitꝰ ponebant̉ extra caſtra/ fodere nō poteſtis mendicare erubeſcitis/ ſed iſta abiectio mundū contemnere ⁊ deum deſiderare nos facit/ orta enī in mari tempeſtas nos feſtinare facit ad portūMulti ferientis verberibꝰ āmonent̉ ut ad bona deſideria ſaltē pene trahātquos premia nō inuitant/ ⁊ ſi quodē peccatum in homine purgatur in tribulatione/ ſicut lixiuim purgat pannū a ſorde/ contemnimꝰ verbera corrigimur per tribulationes ⁊ flagella prouer. xxix. Seruus verbis erudiri nōpoteſt/ ⁊ ideo īmittit dominꝰ infirmitates/ infirmitas enī contēptum ſui generat/ contemptꝰ humilitatē humilitas autē promeret̉ gratiā ⁊ virtutem¶ De tercio .ſ. de patientia in repellendo lu. xviii. Cecus qui ſedebat ſecusviam mendicans ⁊ qui preibant incrperant eum vt taceret ipſe vero multo in agis clamabat nō erat iſte impatiens quia repellebat̉ ſed mendicitatem ſuā perſequebat̉/ ſicut quidā nō conferentibꝰ eis obloquunt̉ quaſi exneceſſitate ⁊ nō ex pietate eis debeat̉/ ⁊ ſi quis nō dederit in ore ipſorumquidpiā ſanctificant ſuper eum prelium. ſunt eniꝫ quidam ſicut canis in-quus qui lapidem aut baculū quo percutit̉ mordet. ⁊ percutientē libentiꝰmorderet ſi auderet. Secūdū aūt grego. Quiſquis diuinā īpatienter toleratpynitionē iuſticiā percutientis accuſat/ patientia autē nobis multū neceſſaria ē ⁊ ad illam nos dominꝰ inuitat. Cum eī diabolus mundū duabus
upit nan