Druckschrift 
Sermones ad status diversos pertinentes
Seite
XCIXv
Einzelbild herunterladen
 

De primo lu. xvi. Quidā mendicꝰ noīe lazarus qui iacebat ad ianuamdiuitis vlceribꝰ plenus cupiens ſaturari de micis que cadebant de mēſa diuitis/ ⁊ nemo illi oabat/ ſed ⁊ canes veniebant ⁊ lingebant eius vlcera/ diues iſte delicate veſtitus ⁊ nutritus ferrea habebat viſcera quē lazarus iacens ad ianuā quaſi conflatoriū pieratis exiſtens nō emolliuit ad cōpaſſionē nō exaudiebat vocem clamantis apertis vulneribꝰ/ vt tot eſſent oraclamantis quot vulnera vel vlcera/ vt quem vox vel aſpectꝰ eſurientisnō mouerat hyatus vulnerū ⁊ ſanies effluens ⁊ effuſa moueret. ſed caneseo miciores nō dentes ad morſum/ ſed os ad morbū linguas ad obſequium producebant ⁊ ſaniem in moduꝫ ſpongie de vulneribꝰ leniter educebant/ ſatiſfaciebant ei ſicut poterant/ quia prebendā pauperis frequentercōmederant/ nam diuites vnde debent nutrire pauperes ſepe impinguantcanes/ ⁊ quod deterius ē acutos habent dentes ad mordendū/ dum dicuntpauperibꝰ verba īproperiorū nō linguas ad obſequendū pſal. Perſecutꝰeſt hominē inopem ⁊ mēdiceꝫ ⁊ cōpunctū corde mortificare. Hequioresiudeis/ quibꝰ dicit̉ illud deū. xv. Omnino indigetis ⁊ mendicꝰ nō erit inter uos/ vos autē veri pauperes canes iſtos pertranſire debetis ſub ſilentio/ nō enī peregrinꝰ qui vadit viā ſuā debet repugnare ſemper cuilibꝫ cani volenti mordere in baculo ſuo. De ſecundo ſcꝫ verecundia in petēdoli. xvi. Dixit villicus quid faciā quia dominꝰ meꝰ aufert a me villicationem/ fodere nō valeo/ mendicare erubeſco/ abſtulit deus a vobis infirmisſuā villicationē/ iā nō poteſtis villicare .i. negocia publica exercere ⁊ extravillā poſiti eſtis/ ſicut antiquitꝰ ponebant̉ extra caſtra/ fodere nō poteſtis mendicare erubeſcitis/ ſed iſta abiectio mundū contemnere ⁊ deum deſiderare nos facit/ orta enī in mari tempeſtas nos feſtinare facit ad portūMulti ferientis verberibꝰ āmonent̉ ut ad bona deſideria ſaltē pene trahātquos premia nō inuitant/ ⁊ ſi quodē peccatum in homine purgatur in tribulatione/ ſicut lixiuim purgat pannū a ſorde/ contemnimꝰ verbera corrigimur per tribulationes ⁊ flagella prouer. xxix. Seruus verbis erudiri nōpoteſt/ ⁊ ideo īmittit dominꝰ infirmitates/ infirmitas enī contēptum ſui generat/ contemptꝰ humilitatē humilitas autē promeret̉ gratiā ⁊ virtutem De tercio .ſ. de patientia in repellendo lu. xviii. Cecus qui ſedebat ſecusviam mendicans ⁊ qui preibant incrperant eum vt taceret ipſe vero multo in agis clamabat nō erat iſte impatiens quia repellebat̉ ſed mendicitatem ſuā perſequebat̉/ ſicut quidā nō conferentibꝰ eis obloquunt̉ quaſi exneceſſitate ⁊ nō ex pietate eis debeat̉/ ⁊ ſi quis nō dederit in ore ipſorumquidpiā ſanctificant ſuper eum prelium. ſunt eniꝫ quidam ſicut canis in-quus qui lapidem aut baculū quo percutit̉ mordet. ⁊ percutientē libentiꝰmorderet ſi auderet. Secūdū aūt grego. Quiſquis diuinā īpatienter toleratpynitionē iuſticiā percutientis accuſat/ patientia autē nobis multū neceſſaria ē ⁊ ad illam nos dominꝰ inuitat. Cum eī diabolus mundū duabus

upit nan