palma ſunt/ ſed preciſi areſcunt/ nigre quaſi coruus per lamentū penitētisexterius difformate ſed interius reformate/ can. i. Higra ſuꝫ ſed for. vſqꝫdecolorauit me ſol in cruce eclipſim patiens/ ⁊ obſcuratꝰ/ pro cuiꝰ amorepatior quodā modo deinde gratus illi conformatus vt ſim per eū reformatus ⁊ hoc ē nigra ſum ⁊cͣ. Habet etiā coruꝰ clamoris formidinē quodtinet ad orationē eſt eniꝫ auis clamoroſa ⁊ diuerſas voces vel ſonos format ⁊ vt dicit fulgentiꝰ. lxiiii. habet vocis mutationes/ quia religioſi improbi et clamoroſi debent eſſe ⁊ ad dominū pro peccatore recurrere ⁊ terrere diabolū/ modo gemendo ſuſpirando flendo obſecrando petendo/ gratias agendo ⁊ ſcd̓m diuerſitatē affectionū format̉ diuerſitas orationumet ſint improbi donec impetrēt quod intendunt pſal. Qui dat iumentis eſcam ip̄orum ⁊ pul. cor. inuo. eū. Iumenta ſunt monachi ⁊ clauſtrales frenovel capiſtro obedientie circū ducti/ qui paſcunt̉ lacte doctrine ⁊ celeſtis alimonie/ pulli vero coruorū paſcunt̉ rore celeſti quia religioſi in orationibus ſuis reficiunt̉ deuotione ſpirituali. Habet etiā coruus corporis fortitudinē. vnde ſecundū philoſophū ī li. de animalibꝰ. Coruꝰ niger pugnatcū aſino ⁊ thauro/ volat ſuper eos ⁊ pungit quod pertinet ad virilē correctionē vt ſint viriles operando bonū/ pugnantes contra malum/ vt cūeis qui ſunt luxurioſi vt aſini/ ſuperbi vt thauri/ volant ſuper eos per oſtēſionē boni exempli/ ⁊ pugnāt per āmonitionē verbi ⁊ correptionē facti ꝓuer. xxx. Oculū qui ſubſannat patrē ⁊ qui deſpicit partum ma. ſue effodient eum corui de corporibꝰ ⁊ comedent eū filii aquile/ oculꝰ ſubſannās patrem ſpiritualē/ ⁊ deſpiciens fratres ſuos/ ⁊ religionē ſcꝫ matreꝫ eſt ſuperbia/ que agnoſcit̉ in excellentia oculorū. Corui autē ſunt ſancti viri qui ꝓcedunt de torrentibꝰ .i. de fluentibꝰ ſcripturarū. hi corui ſubſannantē oculum effodiunt quando ſuperbiā que ſubſannationeꝫ inducit eiiciunt/ filiietiā aquile ſunt viri religioſi imitatores xpriſti qui aſcendunt in celum ſicut aquila volans/ qui lacerant roſtro inccepationis ⁊. q. uiuuꝫ comedūthuiuſmodi oculū. vnde ſemper coruus impetit oculos. Habet etiā coruusoperis diſertitudinē/ nam pullis ſuis eſcam nō tribuit donec in eis per pēnarū nigredinē propriā ſimilitudinē cognoſcat/ ⁊ tunc vt dicit yſi. eos toto niſu paſcit qd̓ pertinet ad religionis manifeſtationē. Iob. xxxix. Quisꝑreparat coruo eſcam ſuā quando pulli eiꝰ clamant ad deū vagantes eoꝙ nō habeant cibos/ quia fouendi ſunt illi qui rep̄ſentant ī ſe formā religionis/ qui in religione regulariter ⁊ nō ſeculariter viuūt/ quos dominꝰpaſcit et nutrit ſed caueant clauſtrales/ ne coruū imitent̉ in ſuis proprietacibꝰ/ mala enī eſt auis aſtuta/ rapacitati dedita clamore improba/ cadaueribꝰ amica/ primū fit per fraudulentiā ſcd̓m per auariciā/ terciū per ſuperbiā quartū per carnis petulantiā. Coruus enī inſidiat̉ vt noceat/ ſignanseos qui ſimplices ingrediunt̉ clauſtrum et innocentes. poſtmodū doloſi⁊ fraudulenti efficiuntur/ ⁊ ideo tanqͣꝫ auis īmunda in lege comedi prohi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten