purgata eſt ⁊ mūdificata ⁊ incipit ad ſtatum innocētie reduci ⁊ frequētercōfiteri ꝓ modico veniali. ¶ Sextus eſt mellis quādo prouehit̉ ad dulcedinem cōtemplationis videndo ⁊ guſtando qūo dn̄s eſt dulcis ⁊ ſuauis.¶ Septimus eſt nectaris quādo homo in ſtatu perfectionis recolit beneficia a deo ſibi exhibita. ¶ De ſunt. v. ſpecies aromatice delectabiles ex aliaꝑte recolit mala perpetrata. He ſunt ſpecies amare que ōnia ſimul cōteritin mortariolo cordis gr̄as agendo ꝓ malis dimiſſis ⁊ bonis exhibitis ⁊mentem reficit quaſi dulcedine celeſtis nectaris. ¶ Fecundat etiā in terrāſpūs ſanctus vētus enī nubes excitans terrā rigat/ que rigata fructificatſic ſpūs ſanctus animā aridam per bone operationis fructum Pſal. emitteſpm̄ ⁊ creabunt̉ ⁊ re. fa. terre: quādo enim dn̄s inſpirat in faciem noſtraꝫſpiracula vite tunc per ſpm̄ ſanctum renouat̉ in nobis facies terre qꝛ creant̉ in nobis bona gratie ⁊ reuireſcit liberum arbitriū bonis cōſentiendo⁊ fructum boni operis faciēdo Gall̓. v. fructus ſpūs eſt caritas gaudiumpax patiētia ⁊cͣ. Per bona enim ſpūs formant̉ in nobis naturalia bona ⁊iuuant̉ ſicut pꝫ ꝙ intellectus naturalis peccato obtenebrat̉ ſed per donuꝫintellectus ad intelligēda celeſtīa ſurſum leuat̉. ¶ Refrigerat etiam ſpūsſanctus mitigādo temptationis eſtum Luc .i. ſpūs ſanctus ſuperue. in te ⁊virtus al. ob. tibi. preſens enī cōſolatio vmbra eſt ⁊ primitie ſpūs que anima deguſtat vt fatigata temptationibꝰ quādoqꝫ reſpiret Eccl. xxiiii. ſpūsmeus ſuper mel dulcis ⁊ hereditas mea ſuper mel ⁊ fauū ¶ Hauim etiā dirigit ⁊ gubernat dirigēdo nos ad ſalutis portum Pſal. Spūs tuus bonusdeducet me in terrā rectam hoc eſt in terrā viuentium ad littus eterne ſtabilitatis ⁊ portū eterne quietis Gal̓. v. ſi ſpū viuimus vita gratie: ſpū ambularemus ad vitam glorie ꝓpter hoc enī datus eſt ſpūs ſanctus vt noua afferat de patria noſtra. ¶ Apparuit etiam ſpūs ſanctus in linguis ad iudicium ſapientie. ii. Re. xxiii. ſpūs dn̄i locutus eſt per me ⁊ ſermo eius per linguam meā: lingua enī format ſermones: diſcernit ſapores: cōſociat hōines:modulat̉ varias cātuum inflexiones ⁊ dulcedines ¶ Eſt ergo lingua inſtrumētum ſapientie quādo ꝓfert ſermoneꝫ diſcretionis quo ad ſeip̄m eruditionis quo ad proximū in bono. Recōciliationis ſimiliter quo ad proximum ſed a malo orōnis quo ad deum: vera enī ſapientia eſt ſui diſcretiuaꝓximi edificatiua ⁊ recōciliatiua: dei ſupplicatiua. ¶Eſt ergo lingua diſcretionis de qͣ Eccl. iiii. in lingua dinoſcit̉ ſapientia ⁊ ſenſus ⁊ ſcientia ⁊ doctrina in verbo ſenſati. ſicut enī lingua diſcernens ſapores quod delectabile eſt eligit/ quod triſtabile reſpuit: ſic vir ſenſatus que eſt dicturus diſcernit. Multi enī ceciderunt in ore gladii ſed nō ſic quaſi qui interierunt perlinguam ſuā Eccl.xxviii. Eſt enī lingua eruditionis yſa. l. dn̄s dedit mihilinguam eruditam vt ſciam ſuſtentare eū qui lapſus eſt verbo hoc eſt lingua curationis ⁊ medicinalis que vulnera ſanat peccatoꝝ ſermone predicationis Prouer. xxviii. qui corripit hominem gr̄am inueniet apud eum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten