Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Annotatio. opuſculorū.

viribꝰ laborauit/ ne id ip̄m ꝯciliū qd̓ pacis adeptōe hereſuꝫ extirpatōe adunatūerat ſubdola hoſtis malicia diſſolutuꝫ iriꝯtingeret infructuoſum abiret/ fuiſſetqꝫnouiſſimꝰ error peior priore. De hoc extātegregia ip̄ius opuſcula illic palā cōcionata. Poſtremo aduerſus peſtiferas hereſesquātos latratꝰ more fideliſſimi vigilātiſſimi canis ediderit / vel hec ſola res indiciū eſt/ veritatis tuēde cauſa domo/ pr̄iaciuitate/ cognatis/ amicis dignitatibꝰ/ rebusqꝫ ꝓprijs priuatus eſt ex illis ꝓpulſusac innumeris inſidijs expetitus. Propt̓earefugiū aliqd̓ ad tempꝰ ſibi coaptauit Inhac p̄clara lugdunēſi ciuitate. in qua fere quadrienniū demoratꝰ eſt/ vitam quietiſſimā ducens. tam ſolitariā / vt vnum exheremicolis crederes/ niſi deſerti receſſus nōdum petijt ſed habitat in medio populi ſui mirantibꝰ multis inquirētibus.Quid hic agit ſolitarius? Cur ad publicū non ꝓcedit? Cur it ſedatū hominūiurgia/ que taꝫ acriter vbiqꝫ debachant̉ vtquid ꝑditio hec? Sed quid agit inquiunt.multuaio omnē modū. Primo quidemintrante ad ſe in domū ſuā/ p̄occurrit illicoleta decoraqꝫ facie ſapientia/ quā a iuuētute queſiuit ſibi ſponſam aſſumere ibi cumea requieſcit ſermocinat̉ tota die/ ſi viderit vel ad modicū triſtem anxiūceſſat blandicijs delinire donec ꝯſolatū relinquat. Non enī habet amaritudinē conuerſatio eius nec tediū cōuictus illius ſedleticiaꝫ gaudiuꝫ. Dehinc ne putes ip̄mita parieti bꝰ anguſte celle coartari vt forasegredi liceat/ extendit ſepius licet affectiones in omnes fines terre in marige ꝑagratis tantis regionibꝰ ac ꝯſpectisoculo rōnis varijs hoīm ſtatibꝰ nunc proſperis nunc aduerſis coaptat aīm vnicuiqꝫ ꝓut exiguitas valet oībꝰ oīa factus/per gr̄arūactiones illis applaudendo/pijs or̄onibꝰ illos adiuuādo/ has exhortādo illis cōpatiendo. Inter hec credereſquātis lacrimaꝝ ꝓfluuijs ab intimo cordis ꝓruentibꝰ deſſet miſerabilē clademqͣꝫ dignis planctibꝰ ad equendaꝫ p̄clariſſimi francie regni qd̓ inteſtinis ciuilibusbellis dirūpitur atrociter vaſtatur/ p̄dahoſtibꝰ patet qd̓ quidē inuictiſſimū ꝑduraſſet/ ſi ꝯcordie fedus in eo māſiſſet illibatum Ibi ꝓchdolor tumultuat̉ puer contraſenē ignobilis contra nobilē illic vulgꝰ

indoctū varios rectores ſequēs miſerā invertiginē rotat̉ aſſidue. Gemit inſuꝑ amariſſime altero ieremia videns ꝯtritionēpopuli ſui laborē ꝯͣdictōeꝫ in regali ꝑiſien. ciuitate nuꝑ erat vrbs ꝑfecti decorꝭgaudiū vniuerſe t̓re. Talibꝰ ſuſpirijs ſingultibꝰ/ tumidū cor exonerās/ ſedet ſolitarius tacet qn̄ dies mali ſunt/ et p̄ſtolat̉ſilentio ſalutare dei / ſi forte ſit ſpes ſi veniat tempꝰ miſerēdi eius pulcra pax longiꝰeffugata/ redeat aliqn̄ iocundior. Ob hociuge ſacrificiū noſtre redemptōis in altari ceſſat offerre/ rogans in ſpū humilitatꝭ aīo ꝯtrito vt in ſeruis ſuis iterū ꝓpicieturdn̄s/ populū ſuū ꝯtinuis tribulationibꝰlaborantē benignꝰ reſpirare cōcedat. Amplius dum libero mētis volatu in ſuꝑioradomus placet aſcēdere/ leuat ſe ſupra ſe vn̄conſpicit eminꝰ late patentes etheris plagas/ arctumqꝫ terraruꝫ ſitum/ ibi videt celos celoꝝ oꝑa digitoꝝ dei lunam ſtellasque fundauit ſapientia/ pulcrū equidē ſpectaculū. Qd̓ ſi ꝑſenſerit aurā vel tenuē humane vanitatꝭ alicūde ꝑflare/ ruinā mīari/ mox ab alto deſiliens ſeſe in ima recipitet in tuto locat aut ſi moliēte ſeuiſſimi hoſtis nequicia/ contra ſe quicqͣꝫ aduerſi viderit intētari illico more ſpūalis erinacij/ totum ſe in ſe curuādo recolligit/ ponit petram refugiū ſuū. ibi abſcondit̉ in abſcōdito faciei dei a cōturbatōe hoīm tēpeſtateſecuro munitꝰ vallo quo graſſanti ſtulticieaſpirare fas non ſit. Tūc ſobria mētis leticia decātare ꝓph̓a licet Oculi mei ſemꝑad dn̄m/ qm̄ ip̄e euellet de laq̄o pedes meos. Et iteꝝ meditatio cordis mei in ꝯſpectu tuo ſemꝑ dn̄e adiutor meꝰ redemptormeꝰ. Non igit̉ putes illū datā quietē maleexequi inerti ocio tota die torpeſcere/ qn̄quidē nec ip̄ius diei decurſus interdū ſufficit ad explēda que ſalubriter ſuggerit animus/ etiam nocti ſepius detrahenduꝫ eſt.et in tempeſta noctis hora. nūc prima nūcſecunda/ aut tertia vigilia noctis/ nōnunqͣꝫ media nocte ſurgendū ad confitendumnomini domini. Inter hec neceſſe eſt edulium corpori mīſtrare deinde ſomno moderanter indulgere/ artus ſolutos vt quiesreddat laboris vſui/ mentemqꝫ feſſam alleuet. Num tibi videtur ſapienter vitā inſtituiſſe? Inunc ipſum maris huiꝰ procelloſi ꝑiculis rurſum expone. Nōne conſultius eſt delectari in domino vacare bone