Annotario. opuſculorū.
noīe ꝓprio voluerit ꝯſcribere. Nam mox vtinde ſibi ẜmo fiebat/ aut velut obſurdeſcebat/ aut in aliud citiꝰ rē ducebat/ aut durisſentētijs nos increpitās dicebat Neſcitisquid petatis. Quanta qualia ve ſuppetūtad manū ꝓ deuotōis exercitio inſignia ꝓbatiſſimaqꝫ ſctōꝝ doctoꝝ volumīa/ q̄ oēmvite ꝑfectōem ſalubriter ⁊ ſufficiētiſſime ꝑdocent/ nec intendimꝰ. Ecce in ꝓmptū ſūtaugu. ſuꝑ pſalteriū. Gregoriꝰ ſuꝑ iob. caſſianus in collationibꝰ ⁊ inſtitutionibꝰ patrum/ bernardꝰ ſuꝑ cantica. Richardus dexij. pr̄iarchis ⁊ de archa myſtica/ bernardꝰiterū ad fratres de mōte dei hugo de or̄oeanſelmꝰ in meditationibꝰ/ auguſtinꝰ iteruꝫin ꝯfeſſionibꝰ ⁊ ſoliloquijs/ actor pretereaſūme de virtutibꝰ ⁊ vicijs/ actor de ſpirituet aīa ⁊ reliqui qͣꝫ plurimi. Quid ampliꝰ q̄ritis? quid veteribꝰ nouellos faſtidioſi cumulatis. Faciēdi plures libros nō ē finisin his in moremī. in his exerceat̉ ſpūs vr̄/hoꝝ in ſtudio vr̄m deſudet ingeniū nō incurioſis ⁊ ſuꝑuacuis ſubtilitatē quādā mētientibꝰ/ que nō implent aīm aut ſatiant/ſed potius pruritū accendūt auribꝰ ⁊ a veritate tandē abducūt. ¶ Talia nob̓ dicereſolitꝰ erat ob qd̓ etiā quaſdā lectōes contraſtudētiū curioſitatē inferiꝰ annotatas diſſeruit. ita ſemꝑ modeſtiſſimi fuit ingenij maioribꝰ cedens nō ſua q̄uis ꝓcaciter ingerēsquēadmodū de ſymea turpi refert fabulaquā nō puduit p̄ ceteris terre beſtijs/ fetuꝫꝓpriū veluti pulcriorē ante ꝯſpectū iouis īferre. ¶ Ad hoc argumētat̉ ꝙ plurima pereū dictata/ ita neglexit/ vt niſi pia quorūdācura fuiſſent diligētiꝰ recollecta ⁊ trāſcriptaneſcio ſi vſqꝫ modo cōparerēt. Patuit hocin illis primis opuſculis exercitij ſui ſcolaſtici/ in ſtudio theologie ꝑiſien̄. de nuptijsſapīe/ que miro iocūdoqꝫ artificio/ qͣꝫtū exaliquibꝰ ꝯcipi pōt ſtudio florēti ꝑegit/ ſūpto themate Queſiui ſpōſam mihi eā aſſumere/ q̄ tn̄ vel mala vt aiūt cuſtodia/ vel qͦrūdā auida rapina ꝑdita ſunt oīa. Sic nihil ē in hūanis oꝑbꝰ ſtabile/ nihil duratiuū itaqꝫ debemur morti nos nr̄aqꝫ ait oratius. Sed nec mirādū vt ait aug. ſi caducacadunt ⁊ mortalia moriūt̉. Et qͣt dixiſſe qͦtſcripſiſſe credēdꝰ eſt apl̓us paulꝰ celeſtiū cōſcius ſecretoꝝ/ qui ab hierl̓m vſqꝫ illiricuꝫmare totū repleuit euāgelio/ ⁊ tn̄ ex om̄ibꝰvix ſuꝑſunt qͣtuordecim epl̓e Sileo reliqͦsquoꝝ nō eſt nūerꝰ. Defleāt alij ruinas pa-
lacioꝝ/ laq̄atas domos erutas/ de populationes ciuitatuꝫ/ abruta caſtra fortiſſimamortes ſi vis hoīm/ ego ſūme plāgendamduco iacturā vel modicam ciuitatis nouehierl̓m/ deꝑdita videlicet p̄clariſſimoꝝ viroꝝ ꝯmētoria ꝯtinētia verba vite doctrīeqꝫ ſaluberrime quibꝰ fides catholica gignipoterat ⁊ nutriri/ quibꝰ inſuꝑ roborari velut arx firmiſſima edificata cū ꝓpugnacul̓cōtra quelibꝫ inimici ſeuiētis machinamēta/ ⁊ ex talibꝰ viuaciſſimis efficaciſſimisqꝫſententijs/ penetrabilioribꝰ om̄i gladio ancipiti/ cōfodi valebat hoſtis ⁊ enecari. quaꝓpter nō abſqꝫ illiꝰ ſubdola ꝓcuratōne hocaliqn̄ cōtigiſſe credendū eſt/ ſicut ecōtrariolibroꝝ inutiliū ⁊ curioſoꝝ atꝫ ꝑnicioſorūmultiplicatio/ que quidē ꝯtra fidei noſtretraditionē tanta ſemꝑ ꝓrupit inuidia vt ꝑſe ſuosqꝫ ſatellites/ eā funditꝰ de terra tollere/ aut ſaltem diuerſarū hereſuꝫ veluti zizanioꝝ ſuꝑſeminatōe ꝯfundere voluerit. ſedo plene om̄i dolo et nequicia/ nequaqͣꝫ itaerit vt exiſtimaſti/ nunqͣꝫ obturare poterisfontē aque viue/ ſalientis in vitā eternā ſiillā interdū turbidā reddideris. Nam licetcaduca ſint oīa que ſunt ſub ſole vt ait eccleſiaſtes/ verbū tn̄ dn̄i quod ſuꝑ ſolem eſtmanet in eternū/ qd̓ aſſidue ꝑſpicuas atqꝫſuauiſſimas emanat aquas ſapīe ſalutarisquaꝝ impetꝰ letificat ciuitatē dei. ¶ Qd̓ ſiquis interroget qͥd ꝓdeſt tanta libroꝝ adlibros acumulatio/ ⁊ nouelloꝝ ꝯſcriptiocū iam totus orbis plenus eſſe videat̉. Patet reſpōſio primū quidē honeſta occupatio eſt. Scriptura quippe diuina puteusaltus eſt cuiꝰ nūqͣꝫ deficiūt aque/ ⁊ quo plꝰexhauſeris inde ſcaturiēdo ꝯtinue largiustibi refluet. Eſt inſuꝑ velut ager vberrimꝰa quo quātūuis extrahas eo feracior redibit. Regiones vt ait effrem vno tꝑe habētvindemiā / ſcriptura aūt ſacra ſemꝑ affluitdoctrina viuificāte. Regio qn̄ metit̉ amittit gr̄aꝫ/ ⁊ vinea poſtqͣꝫ vindemiata fuerithumiliat̉. Scriptura ſacra qͦtidie metit̉/ etſpice interp̄tationū non deficiūt/ quotidievindemiatur ⁊ brotrionū ſpes nō deſinit.Ergo in hac vinea dn̄i laborandū eſt aſſidue ꝓpoſita ſpe mercedis immēſe. Nam qͥelucidāt me/ ait ſapīa/ vitā eternā poſſidebunt. ¶ Demū ponēda eſt veritas p̄cipuelegis diuine in medio tanqͣꝫ pulcruꝫ aliqͥdTanqͣꝫ videlicet p̄fulgidū quoddā lumenbonis amicū ⁊ delectabile/ malis aūt odio