Simpſalma. Quartū
amicabillter. intimat̉ ſibi ſedās totaliter.¶ Sūt ī hͦ loco ſic̄ ⁊ ī ſcpͥture totiꝰ expōnememoriter hn̄di figurales ⁊ tropici locutionū modi a rhetoricis ⁊ grāmaticis. traditi. qͦs inſequit̉ tytoniꝰ in ſuis ſeptē regulisqm̄ h̓ frequēter illd̓ qd̓ ē ſpōſi atribuit̉ ſpōſe ⁊ ecōtra ꝓpter vnitatē ſpūs. Neqꝫ p̄tereaſexꝰ attēdit̉ qꝛ ſcūs amor ſine genere eſt. ſic̄apd̓ Iſa; xp̄s gloriat̉ dicēs. Tanqͣꝫ ſpōſuꝫſe decoratu corona ⁊ tāqͣꝫ ſpōſā ornatā monilibꝰ ſuis Sic ⁊ illd̓ qd̓ ē cauſe attribuit̉effectui quē fecit Sic̄ dies vel deꝰ ip̄e d̓r letus qꝛ letificat vel triſtis qꝛ ꝯtriſtat. Quain re dū viciſſitudīes actionū ſponſa tribuit ſponſo vt ꝙ venit ſaliēs ī mōtibꝰ ⁊ trāſiliens colles cū ſil̓ibꝰ. accipiēdū eſt ꝑ efficienciā. nō ꝑ inherētiā vel ꝓprietatē. Sic reſpicere d̓r ſponſꝰ ꝑ feneſtras ⁊ cācellos .i. feneſtras reticl̓atas. gallice trel̓. qꝛ reſpicere fac̄Sic p̄t̓ea loqͥ. qꝛ fac̄ audire ſeu ꝯgͦſcere ꝑ effectū ea q̄ ſt̓ ſpōſi. Poſſumꝰ āt ſub ꝯpēdiocolligere moral̓r q̄dā ſigna qͥbꝰ on̄dit ſpōſa qͥetē ſuā placere ſponſo potiꝰ qͣꝫ turbari.eā circa pl̓ima. qͣꝫuis accipiāt nōnulli ſpōſā hͦ loco vocari ad actōne ꝓ regimīe ſubditoꝝ Nos abſqꝫ p̄iudicio ꝓſequamur adiurationem ſponſi ꝓ gratiſſimo ocio qd̓ ſpōſa tribuit bn̄placito ſuo. Ex hͦ prīo/ qꝛ videt in ſe agilitatē alacrē ad currēdū viā mādatoꝝ dei. ꝑ ſublimia ⁊ lata meritoꝝ exercicia tanqͣꝫ vires ſue ſil̓es ſint capree. hinuloceruoꝝ trāſiliētiū. nūc mōtes nunc colles.nūc capoꝝ planicies ꝑſpicaciter et libere.¶ Eſt eī ꝯtēplatio liber ⁊ ꝑſpicax mētis intuitꝰ in res ꝑſpiciēdas circūquaqꝫ diffuſusIungit̉ idcirco ſignū ſecūdū. ꝙ dilectuſſtat pꝰ parietē. reſpiciens ꝑ feneſtras. ꝓſpiciēs ꝑ cācellos. Parietē h̓ intelligimꝰ vitepn̄tis incolatū ⁊ obſtaculum. ne dilectꝰ patenter ⁊ clare facie ad faciē videat̉. Tot qͦꝫſūt parietes qͦt obſtacula ꝓhibentia viſioneꝫ. tot vero feneſtras ⁊ cacellos ꝑ qͦs reſpicit ſpōſus effectualiter. qꝛ reſpicere facit. qͦtfuerīt ſpēs illūiatōnū deſuꝑ a pr̄e luminūad qͣꝝ ſuſceptiōeꝫ diſpoīt ociū ſcm̄. ¶ Addit̉ tertiū ſignū in excitatōe blanda ſub̓ appellatōe amice colūbe ⁊ formoſe Surge īqͥt ꝓpera amica mea qꝛ ſecretoꝝ meoꝝ cōſcia formoſa mea qm̄ ī te eſt ꝓportio numeroſa donoꝝ cū gr̄e colorātis vel illūinātis ſuauitate/ colūba mea/ qꝛ ꝑ ſpm̄ ſctm̄meū ſimplex effecta. ¶ Seqͥtur ſeptuplexꝯmoditas ex tꝑe ⁊ loco vn̄ poſſit et debeat
amor ſponſe ꝓperare pꝰ dilctm̄ on̄dendo ſibi pulcritudinē faciei cū vocis ſonora dulcedīe ꝑ acceſſū in foraminibꝰ petre ⁊ cauerna macerie tāqͣꝫ in abditis ⁊ ſolitarijs habitaculis. ī qͥbꝰ ſola cū ſolo. vnica cū vnico delicioſe qͥeſcat. Incedēdo priꝰ ꝑ ſeptē itinera q̄ ſunt. intētio. meditatio. ꝯtēplatio. dilectio. reuelatio. guſtatio. oꝑatō. Qualiterapte ꝓſeqͥt̉ liber cuiꝰ initiū ē. Eū qͥ veīt adme nō eijcio foras. Sumūt̉ ex iſtis alia ſeptē ſigna bn̄placite vocatōis. Et qͣrtū inordīe ē emollitō cordis priꝰ gelidi qd̓ amori neqͥbat intēdere neqꝫ ſe ſurſuꝫ ferre Iāhyems trāſijt ¶Deinde ꝓ quinto ſignoImber abijt ⁊ receſſit) qꝛ ꝑ meditatōeꝫfortē ꝓhibite ſūt ſtillare tot graues ⁊ multiplices vagātiū deſiderioꝝ ⁊ fluctuātiū curarū cū fātaſmatibꝰ pluuioſis exūdatōnes¶ Rurſus ꝓ ſexto ſigno flores) gratiſſimi veritatū diuinitꝰ apparētiū in terracordis emicare vernareqꝫ cernūt̉ ꝑ ꝯtēplationē. ¶ Ceteꝝ ꝓ ſeptīo ſigno tꝑs putatōnis ſeu reſecatōis aduenit qͣtinꝰ hūor amoroſus a radice cordis egrediēs nō diſꝑgat̉inutilit̓ ꝑ ſpuria germīa. vel ſuꝑfluitatē ramuſculoꝝ vanitatis curioſe. nō ꝑ ſolicitudīes occupatōnū etiā aliūde tolerabiliū n̄ꝑ locutōes ⁊ oꝑatōes q̄ n̄ ꝓſūt. aut ita ꝓſūtſic̄ anagogica dilectō. Si deſierꝭ inqͥt dn̄sꝑ Iſaiā extēdere digitū ī oꝑe ⁊ loqͥ quod n̄ꝓdeſt ꝯcludit̉ tādē. cibabo te hereditate patris tui iacob. ¶ Uox turturis addit̉ prooctauo ſigno qꝛ ſolitudīs amica. ⁊ gemitūdās ꝓ cātu. vernū inſuꝑ tꝑs adueniſſe denūciās qͣle ē tꝑs amātiū. apta ē ad ſuꝑmentales exceſſus figurandos. ¶ Ficꝰ ꝓtuliſſegroſſos ſuos ad ſuauitatis indiciuꝫ ponit̉ꝓ nono ſigno. qͣle manifeſtat̉ p̄cipue in euchariſtie libera frequēti ⁊ deuota ſūptōe ſemotis oībꝰ impedimētis alienis. ex quibꝰſpūales ſenſus vl̓ acetāt̉ vl̓ ml̓tipl̓r a ſpiritali deguſtatōe deſipiūt. Habet̉ tractatꝰ ī renonꝰ ſuꝑ magnificat ¶ Deniqꝫ florētes vinee dāt odorē bone cōuerſatōis ꝑ exercitiaſpiritalia meritorie actōis ī ſecreto cordisvbi pn̄t eleuatiue ſpiritales īmo ⁊ corꝑalesſpiritalit̓ ad ꝓxīos exerceri fructuoſiꝰ reuera plerūqꝫ qͣꝫ ꝑ actōes illoꝝ qͥ ſoliciti ſunt ⁊turbāt̉ erga pl̓ima fiāt. ¶ Porro qͥd ſibi velit hͦ iuſſio (capite nob̓ vulpecl̓as ꝑuulasq̄ demoliūtur vineas. vinea nr̄a floruit)Grādis eēt ad exponēdū mat̓ia q̄ ſub paucis dat ītelligi quālibet occultā profectuuꝫ
ae. 3
T