Super. cantica. canticorū.
vult creat̉e eſſe ⁊ bn̄ eſſe: tm̄ dicit eidē ⁊ ꝑeffectū amo te. ¶ Amo te. Uox ē vel or̄oin qua ⁊ ꝑ quā ſicut in enigmate cognoſcit̉deus vnꝰ in trinitate/ ⁊ trinꝰ ī vnitate dixitAmor nr̄ ieſus ꝙ Iota vnū aūt vnꝰ apernō p̄teribit a lege. Fuer̄t qͥ ꝓpt̓ea ex lr̄isſcript̉e tanqͣꝫ ſemīarijs ⁊ elem̄tis ꝟitatūconati ſūt vt Ioachim ītelligere .i. intꝰ legere. ml̓ta etiā vſqꝫ ad ꝓphetias de occultꝭet futuris. ſꝫ ī multꝭ fefellit iſtū audaciorcurioſitas qͣꝫ ſatis erat ad doctrinā pietatꝭ¶ Dicamꝰ gͦ cū ſobrietate ꝙ in hac dictōeAmo/ ſignat̉ principiū mediū ⁊ finis ẜmtres eius lrās. Eſt enī precipuū in creaturis veſtigiū ẜm pithagoricos prīcipiū mediū ⁊ finis: qd̓ peripatētici plꝰ ſpecificauerūt dicētes in re qͣlibet eſſe tria q̄ ſunt natura ꝟtus ⁊ oꝑatio. Theologi ꝟo ꝑticl̓arius ⁊ diffuſiꝰ aſſignāt in veſtigijs beatiſſimā trinitatē. Reꝑit̉ nanqꝫ in oī re vnitasveritas ⁊ bonitas. Reꝑit̉ modꝰ ſpēs et ordo. Reꝑit̉ mēſura nuerꝰ ⁊ pōdus. Reꝑit̉in magͣtudine longū latū ⁊ ꝓfunduꝫ. Etita ꝑ ſingulas reꝝ ꝯditiōesᶻ noīatim in renr̄a. Itaqꝫ dixit xp̄us referente Iohānein Apocalip̄. Ego ſū alpha ⁊ o. principiūet finis. Iungit apte M. ꝓ medio. Ego īquit in medio ſuꝫ ⁊c. Et iohēs mediꝰ vr̄mſtetit ⁊c. ¶ Rurſus hec lr̄a duplicata iuxta morē antiquū ſcribendi cōplectit̉ apices qͣtuor lineales ꝑ quos in enigmate cognoſci p̄t veſtigiū trinitatꝭ ſil̓ cū myſteriovnitatis ſic ſcripſer̄t Inde qͥdē ꝙ hmoidictio nō ſine ſctīſpus inſtinctu p̄poſita eſt in canone miſſe ⁊ ſubiūctū Clementiſſime pr̄ qd̓ eſt nomē oīs amoris origīale fundam̄tū. A quo ſumit or̄o dn̄ica exauditōis ſue auſū. ¶ Amo te vox eſt vniuerſal̓r cuiuſlibet create. Sua laus inſuperſuū canticū ſua iubilatio ꝟtus honor ⁊ exultatio pſalmꝰ organū et adorato. Felix eso creat̉a rōalis q̄ capax facta es audire ſil̓et intelligere ꝑ omīa general̓r in deo ⁊ increatura. iſtā iocūditat̉ vocē Amo te. Infelix ex aduerſo creat̉a rōalis q̄ diſcordat.a tali cantico ꝑuerſa volūtate/ cuiſplacetꝭideo canticū amoris ⁊ pacis/ qꝛ nec datgloriam deo in excelſis. nec in terris habet pacem bone voluntatis. ¶ Preterea iure dixiſti O adoleſcentule/ recti diligūt te. nō iniqͥ. nō diſtorti ⁊ reprobi. hoccognoui dicit Ecc̄s. ꝙ fecerit d̓s hominērectū/ ⁊ ip̄e myſcuit ſe infinitis q̄ſtiōibusper curioſitatē/ inſtabilitatē ⁊ cupiditatē.
Primū ī rōali. ẜm ī irraſcibili. tertiū ī cōcupiſcibili. ¶ Amo te. Vox ē erūpens abore pietatꝭ naternalis ī oēs vniuerſal̓r generatōes. Preſupponit̉ hic ex alijs ꝙ pietas ē amor ꝯſurges ex affinitate. Vn̄ iuxta diuerſos gradꝰ affinitatis diuerſificat̉amor pietatis. vt pr̄is ad filiū ⁊ econtraviri ad vxorē ⁊ ecōtra/ ciuiū ad ciuitateꝫ.aut patriā/ ꝓpinpinquoꝝ/ domeſticorū etcōſanguineoꝝ ad inuicē. Cōſtat āt ex apoſtolica ſnīa ꝙ ex deo pr̄e oīs pr̄nitas in celo ⁊ in terra noīat̉/ et ex ꝯſeq̄nti q̄libet ꝓximitas aūt affinitas in oībꝰ generatōibꝰ celi et terre/ nedū in hoībꝰ de qͥbꝰ dixer̄t qͥdāpoetaꝝ ip̄ius etenī genꝰ ſumꝰ qd̓ v̓bū fecitapl̓s ꝯfirmādo catholicū. Cōfirmat petrꝰxp̄ianis loq̄ns Vos eſtis genꝰ electum.Amo te. vox eſt tā efficax viuax ⁊ ſonora vt ad aures dei/ qͥ ſunt eius īmenſa virtus cognoſcitiua/ general̓r ⁊ īmediate ꝑtingat. Sciebat amor nr̄ ieſus ꝙ omīa dedit ei pr̄ in manꝰ. Dicebat alibi. Omneqd̓ dat mihi pr̄ ad me veniet. Ad locū qͦqꝫſuū vnde exeūt flumīa reuertūtur. Dicete ſalomōe/ ⁊ phiſicā ſnīam ꝯfirmāte commēoratā a Boecio. Repetunt ꝓprios q̄qꝫrecurſus/ redituqꝫ ſuo ſingl̓a gaudēt. necmanet vlli traditꝰ ordo. niſi qd̓ fini iunxexit ortū/ ſtabilēqꝫ ſui fecerit orbē. Et rurſum altero metro Quia nō aliter durarequeāt; niſi cōuerſo rurſus amore refluantcauſe q̄ dedit eē. Conſtat ꝙ reditꝰ iſte fitꝑ amorē/ ſicut altero metro dicit. Deformis qͣs lege benigna. ad te ꝯuerſas reducifacis igne reuerti. Quis aūt ignis ſit iſteconſtat ex dioniſio de āgelica hierarchiain fine. Et eodē boecio. ꝙ eſt amor cōmunis inſitꝰ nat̉e. d̓ quo ſic exclamat O felixhoīm genꝰ ſi vrōs aīmos amor qͦ celū regit̉regat ¶ Cōſtat ex iſtis ꝟitas ꝯſideratōisrn̄dens inqͥſitiōi. ſi d̓s īmediate amatur.Perſpicuū ē ita eē. Nihil qͥppe mediū inter deū ⁊ creaturā ¶ Sꝫ forte ꝑticulariorerat intētio de amore libero creat̉e rōnal̓Dicemꝰ ꝯn̄ter. ſi priꝰ addiderimꝰ ad premiſſa de viuacitate huiꝰ vocis. Amo te.¶ Amo te. tante viuacitatis vox eſt ⁊ efficacie. ꝙ neqꝫ mors neqꝫ infernꝰ illā opprimere valeat aut tollere. Hꝫ infernꝰ horrēdos gemitꝰ penaꝝ ex horribilioribꝰ clāoribꝰvicioꝝ. nihilominꝰ r̄ſultat ex ill̓ cū iuſticiaet nat̉a ſil̓ cū mīa. carmē pulcerrimū ⁊ ſumme armoniacū auribꝰ pijs ⁊ bōe volūtatꝭHabet locū tenoris ſeueritas iuſticie/ ha
.N.