Tractatus. XII.
aperiēs inqͥt. Ip̄e eī ſaluū faciet ppl̓m ſuūa pctīs eoꝝ. cū delēs iniqͥtates ſit deꝰ ſolus¶ O qͣꝫdiſſil̓is hͦ p̄nūciatō videri poteratad iſtā. Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ fuge ī egyptū. qͣꝫ diſtās o gabriel nūciatō tua Regnabit ī domo iacob ī eternū. ⁊ iſta Accipe puerū ⁊ fuge ī egyptū. Magna fides/ magnaꝫfecit magnificētiā. Utriqꝫ nr̄m. cū magnanimi ſpe ꝯtulit. vt ꝯͣ ſpeꝫ ſperarem ¶Porro totū illud ſeptēnalis ꝑegrinatōis exiliūqͣnta ſedulitate/ patīa. ⁊ lōganimitate/ trāſegit cū puero ih̓ū ⁊ mecū. recolat piꝰ animꝰ⁊ ꝯferat ī corde ſuo. ¶ Ueniēt generatōesqn̄ ſcribet aliqͦꝝ deuotō. pl̓ima ſuꝑ iſtꝭ pieſpeculāda; ml̓ta ꝓſaice. q̄dā heroico carmine. cui ioſephina nomē erit. q̄dā alit̓ ⁊ alit̓.Nōnulli de laudibꝰ iuſti v̓ginal̓ ſpōſi meifidiſſimiqꝫ cuſtodis ⁊ teſtis delegati/ ml̓ta.ſue poſteritati legēda relinquēt. ſtatuēt cōſūmatōeꝫ ī ip̄iꝰ p̄cioſa morte. qͣ pn̄tibꝰ filiomeo ⁊ me. pieqꝫ flētibꝰ/ appoſitꝰ ē ad pr̄esſuos. ī ſenectute bona. cuiꝰ mēoria in generatōes ſeculoꝝ. ¶ Scribēt̉ deīceps certiora ꝓ decurſu tꝑis qͦ ih̓s erat incipiēs qͣi annoꝝ. xxx. qn̄ tota ceſſi ī cuſtodiā ⁊ īdiuiduāſequelā eiꝰ. dū ꝑ pͥores ānos fuerat velut occultꝰ ⁊ īgloriꝰ. ſubditꝰ pauꝑculis nob̓. qͣi ẜuulꝰ qͥ venerat etiā mīſtrare nō mīſtrari inhūilitatis ⁊ ſūme obediētie documētū. tūcꝓdiēs ioh̓es ab heremo iuſſus baptiſare.iuſſus clamare. parate viā dn̄o. iuſſus ānūciare primꝰ regnū dei. iuſſus p̄dicare pnīaꝫin remiſſionē pctōꝝ. Signū ꝓinde ſuſcipiēs. Suꝑ quē videris ſpm̄ deſcēdentē ⁊manētē. ip̄e ē qͥ baptiſat ī ſpūſcō. Cōſenſitbaptiſare filiū meū. ſeruꝰ dn̄m. vox verbuꝫamicꝰ ſpōſi ſpōſuꝫ. Cui refugiēti cū reuerēti timore ih̓s ſubītulit Sine. Sic nos decet īplere oēm iuſticiā. ⁊ hͦ ī ꝯfutatōeꝫ oīs īiuſticie nr̄e ¶ Cāpꝰ ecce copioſiſſimꝰ aꝑtꝰ ēcollationū meaꝝ/ mēorit̓ ī corde meo/ affabilit̓ ſepe doctrīal̓r ⁊ deuote/ cū alloqͥo alienō cōicatoꝝ etiā viuēte filio meo bn̄dictoSeduliꝰ aūt ꝯtuli pꝰ reſurrectōeꝫ ⁊ aſcēſionē ip̄iꝰ. qn̄ (data ſub cruce/ ī filialē diſcipuli illiꝰ quē diligebat ih̓s cuſtodiā) māſi vſqꝫad felicē obitū meū cū apl̓is ⁊ diſcipulis īihrl̓m. qͥ fuerūt illic ꝑ ānos. xij. ad ꝯuincendū iudeoꝝ īcredulitatē. Erāt eī (ſic̄ aperuitmedicꝰ cariſſimꝰ lucas ſecretoꝝ ꝯſciꝰ meorū) ēs ſil̓ ī or̄oe ꝑſeuerātes cū mulieribꝰ etmaria mr̄e ih̓u. Tūc dato ſpūſcō/ celebrishabebat̉ ſacri panis ꝯmunio/ ī ſimplicita
te cordis. Iūgebat̉ or̄o dn̄ica. Simboluꝫꝯditū ē me ꝯſulta. Hoc āt vltimū de me incanone ſcripture catholice. v̓bū reꝑit̉ exp̄ſſuꝫ. qꝛ ſū maria mr̄ ih̓u. ¶ Sꝫ o ſapiētiſſime dn̄e deꝰ ſalutaris meꝰ. qͣnta ⁊ qͣꝫ multifaria ſūt p̄ter hͦ dicta docta collataqꝫ. q̄ ſi perſingl̓a ſcriberēt̉. nec ip̄m arbitror mūdū capere eos qͥ ſcribēdi ſūt libros. Et qm̄ finislegis ih̓s xp̄s. ⁊ hꝰ ego appellor maria mr̄ih̓u. Placꝫ collatōes aliqͣs d̓ dn̄o ih̓u meoſub fine pſalterij huiꝰ decies decacordi/ nōtulare. Sūt. xxiiij. hmōi collatōes.¶ Sequitur primaIqͣ ē notula ſeptua geſrmaſeptīa in ordine.Ominꝰ deꝰ ſalutaris meꝰ ih̓s meꝰ.d quē magnificat aīa mea. cū exultatione ſpūs. Et ip̄e ē finis oīs ꝯſūmatōis. Et ē regalis diſtributō oīs legis ⁊ornatꝰ vel īclinatōis natural̓ ⁊ ordīs. Ipſerex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. ¶ Dn̄s deꝰ ſalutaris meꝰ n̄ vane ꝯſtituit oēs filios hoīm minꝰ qͣꝫ alia oꝑa ſua ſubiecta ſub pedibꝰ hoīsq̄ tn̄ facta ſūt bona valde. nec a ſuo fine fruſtrata. ¶ Dn̄s deꝰ ſalutaris meꝰ ꝯſtituit naturā hūanā ſupra ceteras irrōnales creaturas. vt capax eēt ⁊ ꝑticeps eē poſſꝫ honeſtatis q̄ d̓r honoris ſtatꝰ terminꝰ boni ⁊ finishonoris. Eſt āt honor ille bonū honeſtū.bonū ꝯueniēs appetitui rōnali vt rōnal̓ ē¶ Dn̄s deꝰ ſalutaris meꝰ. nō ē ſalutaris vl̓ſalꝰ vel ih̓s ẜm nomē ſuū. ſi nō īplere valeattotā indigētiā rei ſaluabil̓ ẜm oēs vires ſuas. Ptꝫ hͦ ex deſcriptōe ſalutis vel ſalutarꝭ.cuiꝰ finis ē vt repleat totā indigētiā patiētis. ¶ Salꝰ ī rebꝰ ſenſu carētibꝰ/ ſufficientobtinet̉ dū ſuo ꝯueniēti vel vtili bono cōiungūt̉. etiāſi nō delectabilit̓ ꝑticipāt illudPtꝫ hͦ ī qͥete reꝝ ſenſu carētiū ad loca ſua.Dū p̄terea formā ſibi ſil̓eꝫ introducūt adꝯſeruatōem ſpēi. ¶ Salꝰ ī aīalibꝰ carētibꝰrōne/ ſufficiēt̓ obtinet̉. dū ſuo ꝯueniēti velvtili ꝯiūgūt̉. ⁊ dū illā ꝯiūctōeꝫ ꝑcipiūt. ⁊ inꝑceptōe delectāt̉. etiāſi nihil ꝑticipāt d̓ honeſto. Ptꝫ qꝛ ad honeſtū ꝑcipiēdū neqͣqͣꝫꝯdita ſūt ¶ Solꝰ ī oī creatura rōnali vl̓ intellectuali neqͣqͣꝫ obtinet̉ ſi nō honeſto bonō ſuo/ cū ꝑceptōe ꝯiūgat̉. ītelligēdo d̓ ſalute ꝑfecta. q̄ ꝯſiſtit ī actu. nō aptitudine ſolavel habitū. Ptꝫ qꝛ ad honeſtū bonū ꝑcipiendū actualit̓ formata ē ¶ Salꝰ ī hōībꝰ cōſtitui nō potuit ab vtentibꝰ rōne/ ph̓is autalijs. p̄terqͣꝫ ī honeſto ſolo bono ſupremo.
U
X