Tractatus. XII.
iſrl̓ pueri ſui. vocās ip̄m ſalutare. gl̓iaꝫ plebis ſue iſrl̓. ¶ Exhilareſce nūc rex ⁊ pr̄ meꝰdauid. pſaltes dn̄i. Cōpleri ſentis ⁊ intelligis. exhortatōes tuas totiēs ī pſalmis poſitas. iteꝝ iterūqꝫ r̄petitas. Cātate dn̄o cā.no. Exurge gl̓ia mea exurge pſal. ⁊ cyth̓. exurgā dilucl̓o. Hꝫ aliqͥd diluculū iſtud myſterij. etiā ītellectū lr̄alit̓. Dixit dauid alioloco/ me ſignificās Sāctificauit tab̓naculū ſuū altiſſimꝰ. Adiuuabit eā deꝰ mane diluculo. Dedit ⁊ titulū pſalmo illi cuiꝰ initium fuit v̓bū ī cruce filij mei. Deꝰ deꝰ meusvt qͥd me dereliqͥſti. Dedit inqͣꝫ titulū ꝓ ſuſceptōe matutina. Petit ī cāticꝭ. ſpōſa. ſpōſuꝫ. Mane ſurgamꝰ ad vineas qn̄ .ſ. aſpiretdies et̓nitatis ⁊ inclinēt̉ vmbre mortis hꝰRurſus int̓ tot oꝑa dei facta ꝯmemoratioſpālis ē ꝑ ꝓphetā diluculi. Tu fabricatꝰ esinqͥt aurorā ⁊ ſolē. Et ſane. qͥd aurora pulcriꝰ. qͥd iocūdiꝰ. qͥd ſalubriꝰ? Ad hoīes venit ī ſuſceptōe matutina ros lucis ros refrigerās. ros fecūdas. Rorat deſuꝑ iuxta votūꝓphete. Rorate celi deſuper Inde dn̄s ait.Ego ros ⁊ iſrl̓ qͣſi liliū germiabit. hoc roreꝑfuſa ꝯcepi ſatietatꝭ fructū. hͦ rore mēs impleta inſtar teſte oui rore pleni trahit̉ a radijs ſolis ī excelſuꝫ. Cithariſāt in aurore dilucl̓o. pſallūt iubilāt alacrit̓ volucres ſpūales. Sūt exultatōes dei ī gutture eoꝝ. qͥbꝰexcitatꝰ/ oīs ſpūs exurgit diluculo laudaredn̄m. ¶ Cauſat hͨ oīa ſol oriēs nōdū viſusSol ī qͣ poſuit dn̄s tabernaculū ſuū. qꝛ nihil ī rebꝰ/ ſenſu ꝑceptibilibꝰ/ efficaciꝰ manuducit ad deū ⁊ inſenſibili ꝯꝑat̉. Sūt iſta īſole. lux. vigor. fulgor. feruor. ſub ſyllab̓ explicata ſeptē. Lux eminent̓ ꝯtinet hͦ tria q̄ſūt ꝓprietates eiꝰ. vigor. fulgor. feruor. Uigor (qͣi fecūdꝰ plena luce) ꝯtinet eminēt̓ fulgore. Uigor ⁊ fulgor/ ꝯtinēt eminēt̓ feruorē. ⁊ ibi ſtatꝰ cū circl̓o qͦdā. Fulgor ⁊ feruorredeūt ad vigorē eēntiali luce plenū ſeu fecūdū velut ad parētē. ¶ Cōformit̉ in diuinis. eēntia diuina cōis tribꝰ ꝑſonis. ꝯtineteminēt̓ ip̄as cū oībꝰ ꝑfectōibꝰ ſimpl̓r nō tn̄formalit̓. etiā ẜm ponētes ī diuīs formalesꝑfectōes. Pr̄/ fontalis ē plenitudo d̓ine eſſentie. potēs generare filiū. ſic̄ vigor lucisfulgore ſuū. Pr̄ ⁊ filiꝰ/ ſūt ſufficiēs prīcipium ſpūſſancti. ſic̄ vigor ⁊ fulgor ſūt principiū feruoris ⁊ ibi ſtatꝰ. qꝛ filiꝰ ꝑ acceptā vīſpiratiuā reddit ſe ⁊ ſpiritūſanctum patri.¶ Trāſeamꝰ ad imaginē ſpūs hūani dicamꝰ ip̄m eē lucē ſic̄ vere ē lux. Et eo ꝑfectior
qͦ memīt. intelligit ⁊ diligit. ſeqꝫ ſuꝑ ſe reflectit. qꝛ ſe ꝑcipit. qꝛ ſe mouet dū ꝑcipit. ⁊ ꝑcipit dum ſe mouet. circūinceſſiōe mirabili.Eēntia ſpūs ꝯtinet eminēt̓ vigorē memorie fecūde. ⁊ h̓ ꝯtinet eminēt̓ fulgorē intelligētie. Duo aūt h vigor mēorie ⁊ fulgorintelligētie ꝯtinēt euident̉ feruorē amicicie. ⁊ hic ē ſtatꝰ. qꝛ reflexio fit ad fōtale prīcipiū. dūmō redit finis ad prīcipiū ꝑ medium. qꝛ ſi linee tres recte ſūt q̄libet de pūctoad puctū ẜm originē reſultat triāgulꝰ intelligibilis. Sꝫ qꝛ finis redit ad ſuū prīcipium ꝑ mediū. ncc̄e ē intelligi ſperā aūt circūlū. ¶ Qui pōt puro viuaci ⁊ irreuerberatoſpūs oculo ꝯſiderare q̄ diximꝰ de architriclino vel iconomo cordis nr̄i/ poterit ī ſe ⁊ꝑ ſe tāqͣꝫ ī ſpecl̓o ⁊ ꝑ ſpeculū ꝯgnoſcere ſe inſe. Et ꝑ ſe poterit ꝯn̄t̓ rapi a ſe ⁊ ſupra ſe. adſapīaꝫ diuinā. q̄ ꝑ ignorātiaꝫ ꝯgnita ē. ẜmvnionē ſuꝑ mēte. Qd̓ ſi deficit ī multis fidelibꝰ hͨ ſapīa. ſola fides ſpes ⁊ caritas ſufficiūt ī gr̄e eēntia radicate. ⁊ ī ea v̓tualit̓ īmoſuꝑeminēt̓ repoſite. ei ſi nō formalit̓. Oꝑtꝫenī ī oībꝰ ſic fieri. vt oīa participēt vno ⁊ advnū ꝯgregēt̉. ẜm varios ordīes vſqꝫ ad monadē diuīe eēntie. q̄ fontalit̓ ē in pr̄e. Sicpotētie aīe ad eiꝰ eēntiā. Sic habitꝰ oēs v̓tutū. donoꝝ ⁊ btītudinū ad vnā gr̄am referūt̉. Deīqꝫ ſi ꝯtētio d̓ tot diſtīctōibꝰ ẜm formas metaphificales ſit rōnal̓ ⁊ qͣntū rōnalis ſeu miꝰ ncc̄aria. magis ex hͦ pꝫ ſi diſtīctōꝑ relatōes ī diuīs ſit maxīa; qͣlis ꝑ abſolutafinget̉. Colligit̉ altera ſil̓itudo. lucis ſolisad lucē ſpūs. Lux ſe diffundit ꝑ mediū nōimpeditū ẜm totā ſperā ſue actiuitatꝭ. Manet tn̄ ī ſe iugiter ſuꝰ vigor fulgor ⁊ feruor.Diuinꝰ ſpūs ſtabilis ſꝑ ī ſe diffundit ſe ꝑoēs creaturas qͣi cētꝝ oīm ꝑ illapſū ẜm eēntiā pn̄tiā ⁊ potētiā. Nihilominꝰ ambit ⁊ p̄ambit creaturas vniuerſas. qͣi circūferētiaRurſus ad rē nr̄aꝫ ſpūs hoīs totꝰ ē ī cordecarnali. ſic̄ cētꝝ eiꝰ. influēs ⁊ radiās ad totā circūferētiaꝫ cordis. Spūs ꝟo nō indeminꝰ ē ambiēs ⁊ p̄ambiēs totū cor qͣi circūferētiā eiꝰ. ¶ Qui fixo poſſet hāc ⁊ aqͥlinoveritatē oculo ſpūs intueri. ꝓfecto faciliorad oīa q̄ dicta ſūt de deo ⁊ de ſpū nr̄o / ꝓſpectus ſuꝰ eēt. Sꝫ reuerberat̉ ꝓpt̓ ꝯiūctōꝫ adꝯtinuū ⁊ fātaſmata. ⁊ ad h̓ ⁊ nūc. donec puritate mētis/ poſſit ſpūs ad vnitatē ſe colligere ⁊ collectꝰ ſtare. Sꝫ o dn̄e deꝰ qͥs habitat ī tab̓nacl̓o tuo. Quā hͦ paucoꝝ. qͣꝫ hocpauciſſimoꝝ qd̓ ſeqͥt̉. Aut qͥs reqͥeſcet in
Q
R