Super magnificat.
Felixo ioh̓es generis nr̄i lux ⁊ decus. felixqͥ miſſus es a deo vt teſtimoniū ꝑhiberesde luīe. ⁊ de his q̄ ad dexterā altaris incenſiq̄ orāte vniuerſo ppl̓o q̄ ꝑ gabrielem. q̄ cūꝓph̓etatōe futuri meriti. q̄ cū ſil̓itudine adhelyā reꝓmiſſa ſūt/ fuit celebrata ¶ Gratamihi erit recordatio tꝑis illius. qn̄ de nazarath licentia recepta a virginali ſpōſo. a iuſto. Ioſeph abij in mōtana cū feſtinatiōe.Intraui in domū zacharie. ſalutaui elizabeth. exclamauit ſalutata. Et vn̄ hoc mihivt veniat mr̄ dn̄i mei ad me? Cauſā addidit cognitiōis. exultatōeꝫ infātis in vtero.Subiecit. beata q̄ credidiſti. qm̄ ꝑficient̉ea q̄ dicta ſunt tibi a dn̄o Magnifici nēpeꝓprietas eſt/ ꝯſūmare qd̓ incepit ⁊ certe deiꝑfecta ſūt oꝑa. Subdidi ꝓtinus. ip̄m oreꝓprio qd̓ diu mēte prius tractauera/ cāticūnouū in iubilo Magnificat aīa mea dn̄mEt exulta. ſpūs meꝰ in deo ſalu. meo. Mouebat ſpūſſctūs. ſpūs bn̄dicti fructus ventris mei/ totū cor meū. vt in aīa ⁊ in ſpū cūexultatōe magnificaret dn̄m. Dederat iaꝫcognoſcere poſteriorē decurſuꝫ ꝑ oēs generatōes ſeculoꝝ. quātū iudicauit/ talis filiꝰilluſtrare talē matrē/ ꝓ bn̄placito volūtatꝭſue. Hinc iſta p̄nūciatio ꝓphetica. Ecce eīex hͦ beatā me dicēt oēs generatōes. Iūgūtur alie poſtmodū in hexacordo pſalterij d̓mīa dei. in ꝓgenie ⁊ ꝓgenies cū reliqͥs. Atvero delectat plurimū ꝯferre in corde meoſuꝑ iſtis nomībꝰ dn̄m ⁊ deo ſalutari meo.Eſtimauer̄t ꝑſcrutatores ſeculi; ꝙ ꝓpt̓ r̄lationē actualē ad creaturas/ deꝰ ab et̓no dictus fuerat dn̄s. Sed ſi vniuerſa creaturaꝯueniret ī vnū; poſſet exprimere vocē ſupplicē/ pr̄is mei dauid. Cōſerua me dn̄e. dixi dn̄o/ deꝰ meꝰ es tu. qm̄ bonoꝝ meoꝝ nōeges. Deꝰ itaqꝫ ſic̄ fuit ab et̓no ſine creaturis deꝰ. ita dici pōt fuiſſe dn̄s. nō ꝑ actualēſed ꝑ aptitudīalē creaturaꝝ poſſibiliuꝫ adſe relatōeꝫ. Deꝰ enī/ pleniſſimo ⁊ liberrimoiure/ dn̄at̉ ſue creature ſiue ſit ſiue non ſit.Pōt eī ſi vult educere in eē nō exn̄tes. ⁊ rurſus eas ī nihilū redigere q̄ iā exiſtūt. cui nl̓la pōt creaturā dicere. cur ita facis? Qual̓eēt hec ī dn̄o maieſtas .i. magnitudīs ſtatꝰ/ſi ad ſui magnitudinē deꝰ creaturis exn̄tibꝰ indigeret? Uidit aīa mea/ in arce poſitadomꝰ cordis mei. magnificū nimis ⁊ īmenſuꝫ dn̄iuꝫ dn̄i dei. Cecinit idcirco ꝑ iubilūMagnificat aīa mea dn̄m. Excitaueraꝫ ꝑpſalmiſte vocē/ crebriꝰ eaꝫ. Bn̄dic aīa mea
dn̄m: ⁊ oīa q̄ intra me ſūt nōi ſcō eiꝰ. qꝛ ſcm̄nomē eiꝰ. Cōſiderabā qꝛ nihil accreueratſibi. ſꝫ creaturis ex eaꝝ ꝓductōe. Nulla eſtapud eū trāſmutatio neqꝫ viciſſitudīs obūbratio. Sꝑ ē qͥ ē. ſꝑ qͥ potēs ē Et hoc ē primū ſanctū nomen eiꝰ. Qui ē inqͥt miſit mead vos. Addidit ſpūs meꝰ. Exultare poterat ꝓ om̄i laude. ſatis ē deū noīare deū qm̄maiꝰ eo cogitari n̄ pōt. Addidit ad exp̄ſſionē vſitatiſſimo more totiꝰ ſcripture (maxīepſalmoꝝ) in deo ſalutari meo. ¶ Prolixꝰnimis eēt ẜmo ſi myſteriū ꝯtētū in verbisiſtis/ dn̄o deo ſalutari meo. q̄reret exprimere. Myſteriū ſiqͥdē beatiſſime trinitatꝭ cuꝫappropriatis ꝑſonaꝝ/ cōtinet̉ his termīs.dn̄s deꝰ ſalutaris meꝰ. ſil̓ ⁊ habitudo creature intellectual̓ ad ip̄am trinitatē. Capaxenī eiꝰ ē ſola. ⁊ ꝑ beatitudinē ꝑticeps ip̄iꝰ .i.ꝑfecte capax/ eē pōt. Spectat dn̄s ad potētiā adiutiuā actu vel aptitudine. Spectatdeꝰ ad ſapīaꝫ ꝓuiſiuā. Spectat ſalutaris ⁊meꝰ ad bonitatē reductiuaꝫ. ¶ Cōꝑat̉ oīscreatura q̄ntūcūqꝫ tenuis entitatis ad iſtatria. vn̄ ſortit̉ vnitatē veritatē ⁊ bonitatemaliquā. ſuo mō. ꝑ ānalogiā ad primū ens.vnū. verū. bonū. Sortit̉. modū. ſpēm ⁊ ordinē. Sortit̉ deniqꝫ mēſurā nūeꝝ ⁊ pōdꝰ.Reddant̉ ſingl̓a ſingl̓is. ¶ Porro creatura intellectual̓/ lōge altiori ⁊ diuiniori ꝓximioriqꝫ dignitate/ potētiā ſapīaꝫ ⁊ beniuolentiā diuinas/ imitat̉. Dicebat̉ nūc ratio.qꝛ triū iſtoꝝ capax ē. Et qūo capax? Certeꝑ mēoriā. ꝯgnitōeꝫ ⁊ amorē. Deniqꝫ ꝑ influētiā gratuitā ꝑfecte capax. hoc ē ꝑticepseē pōt. Nulla ſiqͥdē alia creatura cōꝑat̉ addeū ſic̄ ad obiectū cognoſcibile/ amabile/ ⁊mēorabile. p̄ter intellectualē. Sola igiturſcit ⁊ pōt ſi vult/ magnificare creatore oīmvt dn̄m ſuū. vt deū ſuū. vt ſalutare ſuū. ⁊ itaſuū. vt ſemel habitū ⁊ poſſeſſuꝫ/ nūqͣꝫ ꝑdere poſſit inuita. ¶ Fuit ī me ſpēalis rō/ curappellaret̉ ſalutaris meꝰ qd̓ ē ih̓s meꝰ. ꝓpt̓mat̓nalē p̄rogatiuā. ẜm quā voluit etiā dici filiꝰ meꝰ īmo ⁊ ſubditꝰ eē meꝰ. O deꝰ altiſſime. qͥs qͣlis quāta maieſtas quāte hūilitati? Sꝫ minuit admiratōeꝫ dū venit ad peccatores ſeruꝰ eē. opprobriū hoīm ⁊ abiectōplebis vſqꝫ ad mortē crucis. Dat̉ hic documētū qͣtinꝰ ad hec noīa. dn̄s deꝰ meꝰ. aīa velſpūs ſꝑ aſſurgat In timorē ſctm̄ ꝓpt̓ maieſtatis dn̄iuꝫ. In honorē piū; ꝓpt̓ ſapīe decꝰeximiū. q̄ ſua dignitate trahit ⁊ allicit. Deniqꝫ ī amorē ſinceꝝ; ꝓpt̓ poſſeſſiōis bn̄fciū
Z
M.