Super magnificat.
gnificat. magnuꝫ p̄dicat. magnū eſſe apd̓oēs generatōes clarificat ⁊ ſignificat̉ aīamea dn̄m. ¶ Et exul. ſpūs m. ī deo ſa. meoqui ſalutē fecit. qͥ lucē dedit ⁊ gaudiū ī vniuerſo mūdo. Futuꝝ certe eſt vt decātet oīseccl̓ia ſcōꝝ colentiū ſcm̄ nomē dei. Natiuitas tua dei genitrix ꝟgo. gaudiū annūciauit vniuerſo md̓o. Salutabit etiā ⁊ dicetAue regina ce. aue dn̄a āgeloꝝ. aue radixſctā ex qͣ md̓o lux eſt orta. Preſignata ſūtpridē hec magna q̄ mihi fecit qui po. eſt. q̄iā nūciata ꝑ angelū ꝯpleta ꝯẜuo cōferensin corde meo. Nōne cor meū ardens eſſecōuenit. Nōne cantās iubilas ⁊ exultās īcollatiōe tā magnoꝝ. Nōne iuſtiſſima rōne magͦficat aīa mea dn̄m. qͥ me ſublimain dn̄am. qui me illuſtrauit. ꝑ īmenſaꝫ lucem ſuā. qui dn̄am illūinatā deditin lumēalioꝝ. dū extulit me ī ſublimē matis ſtellā/ directricē nauigantiū. ¶ Cupiēt expoſteris generatōibꝰ me btām dicentibus/pl̓imi cognoſcere. cur nō cecinerim in prima ꝑſona. magnifico dn̄m. ſꝫ ī tertia. manignificat aīa mea do. Sil̓r de exultatōeſpūs ī deo ſalutari meo. Docebūt̉ ex theologicis ⁊ phiſicis traditōibꝰ cū rethoricis coloribꝰ. magnā ſuꝑ iſtis rōeꝫ. ſed n̄ expectētvt oīa (qꝛ incōprehēſibilia ſūt) ꝯp̄hendātSūt in hūano corde meo qd̓ ꝯfert de oībuſ. tres ꝑ tropologiā manſiōes. dn̄m imitor pr̄em meū. in cuiꝰ domo māſiones multe ſunt. Trahit eī ꝓprie dn̄s nomē a domoqꝛ p̄ſidens ⁊ princeps aut primus ⁊ iconomus in domo ē. Dn̄a quoqꝫ ſil̓r a domo qꝛprincipal̓ cū dn̄o nomē hꝫ. O iſrl̓ clamatꝓpheta. qͣꝫ magna eſt domꝰ dn̄i. ⁊ ingēs locpoſſeſſiōis eius. Gerit hͦ magne domꝰ imaginē/ microcoſmus hō mīor md̓s Eminetin hac domo cor. ⁊ in corde domiciliū tricameratū ſeu tricliniū reꝑit̉. Eſt inhītatorhꝰ triclinij animꝰ. hic appellat̉ vigor ꝑceptiuus ſeu cognitiuꝰ. Cōſociat̉ huic aīaque correſpōdēter d̓r vis motīa vl̓ affectiua. Fit inde ꝯiugiū philoſophicū ⁊ morale ſeu myſticū duvigor ꝑceptiuus animivel animus/ dirigit vim motiuā aīe. Tal̓ſubinde r̄ſultat marital̓ nexus. vt neutꝝiſtoꝝ ꝑ ſe ſufficiat ad generatōꝫ ꝓlis vel filioꝝ in bonis oꝑbꝰ ⁊ meritis. nō aliter qͣꝫgeneratio nat̉alis vel a viro ſeꝑatim vel afemīa ſola ꝑfici neqͥt. Excludo miraculūqͣle fecit mihi ⁊ in me qui potēs ē. Dū ſuꝑuenit īme ſpūſſcūs ⁊ ꝟtus altiſſimi obumbrauit mihi. quin tūc prīo d̓s ſuſcepit
iſrl̓ pueꝝ ſuū/ recor. mīe ſue. dū verbū fuitcaro factū. ¶ Habitāt igit̉ in triclinio cordis animꝰ ⁊ aīa. vir ⁊ vxor ſua. vigor ꝑceptiuus ⁊ vis motiua. vigor cognitiuus. ⁊vis actiua. Talē domū cordis; tales ⁊ inhītantes in ea/ pr̄ meus dauid rex intellexerat dicēs. Perābulabaꝫ in innocētiacordis mei ī medio domꝰ mee. Et iteꝝ Nōhītabit in medio domꝰ mee qͥ fac̄ ſuꝑbiaꝫqꝛ tūc dn̄aret̉ oīs iniuſticia. tūc fieretꝭ ſpelūca latronū domus dei. Porro nōdū diximus de ſpū. nūqͥd putādus ē in domo cordis intima. locuꝫ nō hr̄e. Hꝫ ꝓfecton̄ qͣlēcūqꝫ ſed vniuerſuꝫ. quo meret̉ architriclinus noīari qͣſi prīceps tridiuij. Hic alionoīe notiori ⁊ ꝓprio. ſub neutro genere. qꝛnullius ē generis. vocat̉ libeꝝ arbitriū. penes qd̓ ſupͥma ptās ē. Nec mirandū Conueniūt nepe ad integritatē ptātis ſue animus ⁊ aīa. vir ⁊ vxorfamilias vigor perceptiuus ⁊ vis affectīa. Uider̄t hac ꝯnexionē acutiſſimi metaphiſici noīm primi īpoſitores. Diffinier̄t arbitriū eē facl̓tatērōnis ⁊ volūtatis. qͣi ꝑ interp̄tatiōꝫ libeꝝarbitriū ſit libeꝝ de rōne iudiciū Vocaturhic ip̄a rō (qͣꝫuis alio termio) vigor cognitiuus/ qͥ eſt animꝰ ꝑceptiuus Volūtas āteſt motiua vis in aīa. q̄ vtit̉ rōe. q̄ ꝑ eā inmōtibꝰ ꝓprijs dirigit̉. ſi velit iure dici dn̄aſi regina ī cordis domo ⁊ intimo regno magno/ principari. Regnū ſiquidē dei intranos ē. vbi ſub dn̄o ſup̄mo deo. r̄gnat ſpūsꝑ deiformitatē decorē indutꝰ. Alioqͥn deponit̉ d̓ ſede dignitatꝭ ſue. ⁊ diſꝑgit̉ ſuꝑbꝰmēte cordis ſui. Quo ꝯtra ſpūs cū aīo etaīa bn̄ regulatꝰ ⁊ actꝰ/ exultat ī deo ſalutari ſuo. Colligit̉ hoc loco. reſultās imago etſil̓itudobeatiſſime trinitatꝭ ⁊ appropriatoꝝſuoꝝ. Spūs architriclinꝰ ⁊ iconomꝰ potentiā pr̄is ⁊ primeuitatē retinet Porro filijſapīa relucet in vigore aī ꝑceptiuo. Motiuitas ꝟꝟo ſciſpūs in aīmi vi motīa pn̄tat̉Et qm̄ in paucioribꝰ via magis ptꝫ. cōſtituamꝰ tota domū mierocoſmi ſeu minoris mūdi/ in corde p̄ſidētis in domo. Dicamus animū ⁊ aīam. viꝝ ⁊ vxorē. ſpōſumet ſponſam. quoꝝ ſepe vox ē eadē. ſic̄ ideꝫeſt nō corpꝰ ſꝫ aīa ⁊ animꝰ. Preficit̉ huicdomui ⁊ vniuerſe familie cogitationū affectionū ſpūs deiformis vice ſāctiſpūs/ factus idē cū eo. Nā qui adheret deo. vnusſpiritus eſt. Et hec emphatica non eſſentialis locutio. qua fit vt abſtractum ponatur pro concreto. deus pro diuino. ⁊ ꝓ
P.
.I.