Tractatus. duodecimus.

electos. iuſta ſeueritas in reprobos ſolitatios; tali collaudatōe monſtret̉ velut ī pictura vel ſpeculo. Scitū eſt illd̓ augͥ. In heremo bn̄ viuere/ ē ſumma laudatio. ⁊ male/ ſūma dānatio. Bn̄ viuēs gloriet̉ ī dn̄o.Male verecundet̉ ⁊ ꝯuertat in aīo: nedūvitā ſolitariā extollat p̄conijs qͥbꝰ caretaudiat a dn̄o Ex ore tuo te iudico ẜue nequā. ¶ Mgr̄. Fedꝰ pictor/ vt ſpecioſiſſimāvite ſolitarie pingat imaginē. ſuades. Faciat hoc nō nr̄a turpitudo. ſed ꝓprius eiusſermo frequenter a maria cōtemplatus.Incipit tertia parscollaudatiua vite ſolitarie.Go illa ſum vita ſolitaria q̄ de terrenis hoībꝰ celeſtes. de carnalibusſpiritales ꝯſtituo. Ego diſꝑſiōesiſraelis cōgregabo. ꝓpter qͣs dei filiꝰ ſegregatus a pctōribꝰ ⁊ excelſior celis factus. deſcendit in aulā ſecretā ⁊ clauſaꝫ vteri virginalis. Cōcluſerā in oratorio cubicl̓i mr̄eꝫeius ſolitariā qn̄ ſalutata ē ab angelo. qn̄rn̄dēs: fiat mihi ẜm ꝟbū tuū. ꝯcepit moxeternū verbū/ caro factū ē. Nouū tūc fec̄dn̄s. vt ml̓r circūdaret viꝝ. cuiꝰ nomē eratoriens. qͥ vere ē d̓s abſcōditꝰ. quē ab eternō cōtinebat ſinꝰ pr̄is illius qͥ ſolꝰ ē ⁊ aliūhꝫ. cui ſoli honor ⁊ gl̓ia ꝑ deſerta ſpacioſaqꝫ ſeculoꝝ ¶ Ego iſta ſum vita ſolitaria ꝑquā oīa facta ſunt. ⁊ in qua oē qd̓ factū eſtnihilominꝰ vita erat. ſꝫ nō altera et alteravita. Ego vitā iſtā dū caro facta ē/ feci ſeorſū a turbis ꝑnoctare pluries ſolū ī orōedei. Multiplicauit in ſolitudine paes. ſuperauit in d̓ſerto diabolū. ſolus cū ferꝭ habitans ⁊ ieiunās. nihi lominꝰ comites fuerunt angeli mīſtrātes. dū hūano carebatcōſortio. Dum trāſfiguratiōis on̄dit gl̓aꝫſeorſū tres tm̄ modo duxit in montē. vbitandē leuantes oculos/ neminē vider̄t niſi ſolū ieſum. qm̄ a ꝯtēplatiuis ſola ſalusper oē qd̓ inſpiciūt cogitat̉. Solus ⁊ auulſus a ſecretiſſimis etiam apl̓is ter orauitprēm. et factꝰ in agonia ꝓlixiꝰ qn̄ ſudauitrorē ſanguineū. qn̄ apparuit illi angelꝰ decelo cōfortans eū. nō auxilij neceſſitateſed diſpenſatōne myſterij. ¶ Quis deditpuero iohāni locū amplū in ſolitudīe. qͥsaluit ī deſertis. qͥs ſolitariū ꝯfortauit. qͣsmyſteriū baptiſmatꝭ ſibi reuelauit ⁊ diſpoſuit? Aderam ego cuncta diſponēs. Carebat illic puer iohānes ſolatio nutricis ⁊ꝑntū. nō ſedebat ſuꝑ ollas carniū. vino n̄

eſtuabat. nō veſtiebat̉ mollibꝰ. vxorē n̄ habebat. Aderā ſibi ꝓ oībꝰ ⁊ ꝑ oīa ad ſolacium. victū. veſtē p̄cioſam. Deniqꝫ qͣleꝫ q̄ ſiuit ſapiēs aſſumere ſibi copulaui ſapīamet myſticā ab yſaac ſponſaꝫ ſunamite. q̄ incendiū pr̄is ſonat. in ſinu repoſui. ¶ Porro qͥd d̓ primo illo formato adam/ dicturaſum. qui tādiu ſaluꝰ māſit qͣꝫdiu ſolus Data fuit ml̓r in auxiliū. mox iſtū detruſit inexiliū. Raptus ē enoch in ſolitudinē ꝑadiſi terreſtris/ ne malicia īmutaret et ſubuerteret cor ip̄ius. Placita eī erat d̓o aīaillius. Propterea ꝓperauit eū deducere d̓medio iniqͥtatū. Sedebat abraā ſolꝰ ſubter ilicem mābre; qn̄ tres vidit ⁊ vnū adorauit. Poſtmodū gradiēs ſolꝰ audiuit abeis myſteria Solꝰ exat dū ritū circūciſionis accepit a dn̄o. ¶ Uidit angelū in ſolitudīe achar ancilla q̄ d̓ puteo viſiōis reſocillauit pueꝝ morientē ¶ Iacob ſolꝰ primo vidit ſcalā cū angel deſcēdētibꝰ ⁊ aſcedentibꝰ ⁊ typū domꝰ dei Solꝰ cū angelo luctat̉ ⁊ meret̉ bn̄dici. meret̉ noīe nouo/ qͣſi.mutatꝰ in viꝝ alteꝝ inſigniri. ¶ Moyſesiſte magnꝰ legiſlator didicit in ſolitudineviſionē magnā rubi ardētis. patrationeꝫmiraculoꝝ accepit. ppl̓i liberator ⁊ d̓s pharaonis inſtituit̉. Poſtmodū ſolus cū ſolodeo vocatus ab eo de medio caliginis loq̄ns ſic̄ amicꝰ ad amicū. tabulas legis accepit ¶ Ueerāt panes ī deſerto. arida erātomīa. Ego ꝟo nō defui. māna pluēs de celo. et aqͣs ꝓducēs de ſaxo duriſſimo ¶ Poſtremo aggregaui mihi ꝓphetas ⁊ filios ꝓphetaꝝ nō ſine mirabilibꝰ multis quoꝝ vitam p̄ẜtim helie imitatꝰ puer nr̄ iohāneserat in deẜtis ſepe ꝯfortatꝰ ſpū nō minusqͣꝫ helias. ¶ Nunc circūductis vſqꝫ quaqꝫoculis. video turbā magnā ſolitarioꝝ. turbam fugientiū. ¶ Paulꝰ ſub palma cōcluſus/ paſcit̉ eius fructu. folijſqꝫ veſtitꝰ bibitde fonticulo caua māu. Uiſitat ip̄m ꝓtinꝰmigraturū magnꝰ ille ſolitariꝰ anthoniuscuiꝰ eulogiū ē: n̄ poſſe extra ſolitudinē monachū viuere. nō magis qͣꝫ in arido piſcesMigrat arſeniꝰ ī heremū ab āgelico iuſſu dicēte ſibi Arſeni fuge hoīes ⁊ tace etſaluaberꝭ. Multos hmōī ꝯtēnentes ml̓titudinē ciuitatū qͣſi onagri liberi. ruptisvincul̓ viciorum. nec clamorem exactorum audientes; oſtendunt ipſe narrationes quas appellant vitaſpatꝝ: ¶ Sedo bone ieſuqͣꝫ mīmā loquūt̉ meoꝝ filiorūportionē. quos recepi. quos alui. quos ſa-

.D